ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਸਨੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ। ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਦੈਤ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਸਜ੍ਜਂ ਚਕ੍ਰੇ ਬਲਂ ਚ ਤਤ੍
ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਰਸਨਾ ਨਾਂ ਦਾ ਦੈਤ, ਜੋ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਆਹਤ੍ਯ ਭੇਰੀਂ ਗਂਭੀਰਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਹੂਯ ਸਤ੍ਵਰਃ। ਦਸ਼ਕੋਟੀਸ਼੍ਵਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਂਡਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਗੰਭੀਰ ਭੇਰੀ ਵਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ; ਦਸ ਕਰੋੜ ਦੈਤ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਜਾਬਾਜ਼ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇषਾਮਗ੍ਰੇਸਰੋ ਜਂਭਃ ਕੁਜਂਭੋਨਂਤਰੋऽਸੁਰਃ। ਮਹਿषਃ ਕੁਂਜਰੋ ਮੇਘਃ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਨਿਮਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੰਭਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ; ਕੁਜੰਭਾ ਦੂਜਾ, ਫਿਰ ਮਹੀਸ਼ਾ, ਕੁੰਜਰਾ, ਮੇਘਾ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਤੇ ਨਿਮੀ ਵੀ ਸਨ।
ਮਂਥਨੋ ਜਂਭਕਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਾ ਦਸ਼ਨਾਯਕਾਃ। ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪृਥਿਵੀਤੁਲਨਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਮੰਥਨਾ, ਜੰਭਕਾ, ਸ਼ੁੰਭਾ, ਦਸ ਦੈਤ ਰਾਜੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਸੈਂਕੜੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗਰੁਡਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਚਕ੍ਰਾष੍ਟਕਵਿਭੂषਿਤਃ। ਸਕੂਬਰਪਰੀਵਾਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਃ
ਉਹ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ, ਅੱਠ ਪਹੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਗੜ੍ਹੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਰੁੜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਯਂਦਨਸ੍ਤਾਰਕਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸਿਂਹਖਰਾਰ੍ਵਭਿਃ। ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਥਾਸ੍ਤੁ ਗ੍ਰਸਨ ਜਂਭਕੌ ਜਂਭਕੁਂਭਿਨਾਂ
ਤਾਰਾ ਦਾ ਰਥ ਬਾਘਾਂ, ਸਿੰਘਾਂ, ਗਧਿਆਂ ਅਤੇ ਉਠਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਗ੍ਰਸਨਾ ਅਤੇ ਜੰਭਕਾ ਦੇ ਰਥ ਜੰਭਕੁੰਭੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮੇਘਸ੍ਯ ਦ੍ਵੀਪਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੂष੍ਮਾਂਡੈਃ ਕਾਲਨੇਮਿਨਃ। ਪਰ੍ਵਤਾਭਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਨਿਮੇਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਗਜਃ
ਮੇਘਾ ਦਾ ਰਥ ਟਾਪੂਆਂ 'ਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡਾ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਰਥ ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਿਮੇਸ਼ ਦਾ ਰਥ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਹਸ੍ਤਤੁਰਂਗਸ੍ਥੋ ਮਂਥਨੋ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍। ਜਂਭਕਸ੍ਤੂष੍ਟ੍ਰਮਾਰੂਢੋ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਾਭਂ ਮਹਾਬਲਃ
ਮੰਥਨਾ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸੌ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ; ਜੰਭਕਾ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਠ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਸ਼ੁਂਭੋ ਮੇषਂ ਸਮਾਰੂਢੋऽਨ੍ਯੇਪ੍ਯੇਵਂ ਚਿਤ੍ਰਵਾਹਨਾਃ। ਪ੍ਰਚਂਡਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾਣਃ ਕੁਂਡਲੋष੍ਣੀषਭੂषਿਤਾਃ
ਸ਼ੁੰਭਾ ਮੇਲ਼ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਅਜੋਕੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ; ਉਹ ਸਭ ਜੰਗੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਕੁੰਦਲ ਅਤੇ ਪੱਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਦੈਤ੍ਯਸਿਂਹਸ੍ਯ ਭੀਮਰੂਪਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਮਤ੍ਤਮਾਤਂਗਤੁਰਂਗਰਥਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਦੈਤਿ-ਸਿੰਘ ਦੀ ਫੌਜ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ 'ਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ 'ਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇऽਮਰਯੁਦ੍ਧਾਯ ਬਹੁਪਤ੍ਤਿਪਤਾਕਿਕਮ੍। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਾਯੁਰ੍ਦੇਵਦੂਤੋऽਸੁਰਾਲਯੇ
ਉਹ ਫੌਜ ਅਮਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ 'ਚ ਕਈ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਤੇ ਝੰਡੇ ਸਨ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਾਯੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੂਤ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਦਾਨਵਬਲਂ ਜਗਾਮੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਂਸਿਤੁਂ। ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਚਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਹੇੰਦਰ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸਭਾ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ਼ਸ਼ਂਸ ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਤੁ ਨਿਮੀਲਿਤਵਿਲੋਚਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਈ ਹੋਈ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਾਲੇ ਮਹਾਭੁਜਃ। ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਮਰ੍ਦੋਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ
ਮਹਾਬਲ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ: ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਟਕਰਾਉ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਿਮਤ੍ਰ ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੀਤ੍ਯੁਪਾਯੋਪਬृਂਹਿਤਮ੍। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗਿਰਾਂ ਪਤਿਃ
ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਨੀਤੀ ਤੇ ਉਪਾਅ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਦੱਸੋ; ਮਹੇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ। ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ। ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਨੀਤਿਸ਼੍ਚਤੁਰਂਗਾ ਪਤਾਕਿਨੀ
ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ: ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ, ਝੰਡਿਆਂ ਸਮੇਤ,
ਜਿਗੀषਤਾਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਥਿਤਿਰੇषਾ ਸਨਾਤਨੀ। ਸਾਮਭੇਦਸ੍ਤਥਾ ਦਾਨਂ ਦਂਡਸ਼੍ਚਾਂਗਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਵਿਜੈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਢੰਗ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ: ਸਾਂਝ, ਫੁਟ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਦੰਡ—ਇਹ ਚਾਰ ਉਪਾਅ ਹਨ।
ਨ ਸਾਂਤ੍ਵਗੋਚਰੇ ਲੁਬ੍ਧਾਨਭੇਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵੇਕਧਰ੍ਮਿਣਃ। ਨ ਦਾਨਮਤ੍ਤ੍ਰ ਸਂਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯੈਵਾਪਹਾਰਿਣਾਮ੍
ਪਰ ਜੋ ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਇਕ-ਮਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਂਝ ਜਾਂ ਫੁਟ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਦਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ।
ਏਕੋਭ੍ਯੁਪਾਯੋ ਦਂਡੋऽਤ੍ਰ ਭਵਤਾਂ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਏਵਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਇਥੇ ਦੰਡ ਹੀ ਇਕੋ ਉਪਾਅ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ:
ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਤਾਂ ਚ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਮਰਸਂਸਦਿ। ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਅਵਧਾਨੇਨ ਮੇ ਵਾਚਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਨਾਕਵਾਸਿਨਃ
ਕਰਤਬਿਆ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ 'ਚ ਆਖਿਆ: ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਨਾਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੋ।
ਭਵਂਤੋ ਯਜ੍ਞਭੋਕ੍ਤਾਰੋ ਦਿਵ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹਿ ਸਾਨ੍ਵਯਾਃ। ਸ੍ਵੇ ਮਹਿਮ੍ਨਿ ਸ੍ਥਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਗਤਃ ਪਾਲਨੇ ਰਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹੋ, ਦਿਵ੍ਯ ਆਤਮਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਸਮੇਤ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾ 'ਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਮਰੋਦ੍ਯੋਗਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਂਯੋਜ੍ਯਤਾਂ ਮਮ। ਆਹ੍ਰਿਯਂਤਾਂ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪੂਜ੍ਯਂਤਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਦੇਵਤਾਃ
ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ; ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ; ਹਥਿਆਰ ਲਿਆਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਵਾਹਨਾਨਿ ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਯੋਜਯਦ੍ਧ੍ਵਂ ਮਮੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਯਮਂ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਵ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਓ ਮੈਰੇ ਪ੍ਰਭੂਓ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਗੱਡੀਆਂ ਤੇ ਉਡਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਯਮ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸਪਹਸਾਲਾਰ ਬਣਾਓ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣ ਦਿਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਸਮਨਹ੍ਯਂਤ ਦੇਵਾਨਾਂ ਯੇ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ। ਵਾਜਿਨਾਮਯੁਤੇਨਾਜੌ ਹੇਮਘਂਟਾ ਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਗੁਣੋਪੇਤਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦੇਵਦਾਨਵੈਃ। ਰਥਂ ਮਾਤਲਿਨਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਜਯਮ੍
ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਜੋ ਰਥ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ-ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਅਜਿੱਤ ਸੀ।
ਯਮੋ ਮਹਿषਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸੇਨਾਗ੍ਰੇ ਸਮਵਰ੍ਤ੍ਤਤ। ਚਂਡਕਿਂਕਰਵृਂਦੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਯਮ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤੇ ਚੰਡੀਲੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੇ ਗੇਰੇ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਲ੍ਪਕਾਲੋਦ੍ਗਤਜ੍ਵਾਲਾ ਪੂਰਿਤੋਮ੍ਬਰਗੋਚਰਃ। ਹੁਤਾਸ਼ਨਸ੍ਤ੍ਵਜਾਰੂਢਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਅੱਗ, ਜੋ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਭੜਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਬਕਰੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਭਾਲਾ ਫੜ ਕੇ ਤਿਆਰ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ।
ਪਵਨੋऽਙਕੁਸ਼ਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਿਸ੍ਤਾਰਿਤ ਮਹਾਜਵਃ। ਭੁਜਗੇਂਦ੍ਰਸਮਾਰੂਢੋ ਜਲੇਸ਼ੋ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਪਵਨ ਦੇਵ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਜਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਨਰਯੁਕ੍ਤੇ ਰਥੇ ਦੇਵੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼ੋ ਵਿਯਚ੍ਚਰਃ। ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਖਡ੍ਗਯੁਤੋ ਭੀਮਃ ਸਮਰੇ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ।
ਮਹਾਸਿਂਹਰਥੇ ਦੇਵੋ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਗਦਾਯੁਧਃ। ਚਂਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਾਵਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਚਤੁਰਂਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਗਦਾ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਸ਼ੇਰ-ਖਿੱਚੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸੀ; ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ ਚੌਕਸ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਆਏ।