ਉਵਾਚ ਦਾਨਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯੁਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਤਾਰਕ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਮਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤਿਆਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।"
ਵਂਸ਼ਕ੍ਸ਼ਯਕਰਾ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦਾਨਵਾਃ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮੇਣ ਵਿਰੂਢਂ ਵੈਰਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੈਤਿਆਂ; ਸਾਡੇ ਜਨਮ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਵੈਰ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਯਂ ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਾਯ ਤੁ। ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਮਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਂ ਯਯੌ ਗਿਰਿਂ। ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਪਂਚਤਪਾਃ ਪਤ੍ਰਭੁਗ੍ਵਾਰਿਭੋਜਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਰੀਯਾਤ੍ਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਪ ਕਰਦਾ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ।
ਸ਼ਤਂਸ਼ਤਂ ਸਮਾਨਾਂ ਤੁ ਤਪਾਂਸ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਥਾਕਰੋਤ੍। ਏਵਂ ਤੁ ਕਰ੍ਸ਼ਿਤੇ ਦੇਹੇ ਤਪੋਰਾਸ਼ਿਤ੍ਵਮਾਗਤੇ
ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਪਾਂ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਮਿਲ ਗਈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਗਤ੍ਯਾਹ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਂ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਨ ਮੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵੇਦਿਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਇਆ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਵਰ ਮੰਗੋ, ਸਚੇ ਤਪਸੀ।" ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, "ਕੋਈ ਜੀਵ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਨਾ ਕਰੇ।"
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਹਿਨਾਂ ਮਰਣਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਯਤਸ੍ਤਤੋਪਿ ਵਰਯ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਸ਼ਂਕਸੇ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਮੌਤ ਮੰਗੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।"
ਤਤਃ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ੋਰ੍ਵੈ ਸਪ੍ਤਵਾਸਰਾਤ੍। ਵਵ੍ਰੇ ਮਹਾਸੁਰੋ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਮੋਹਿਤੋ ਹ੍ਯਵਲੇਪਤਃ
ਫਿਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਗਨ, ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇ।
ਜਗਾਮੋਮਿਤ੍ਯੁਦਾਹृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੈਤ੍ਯੋ ਨਿਜਂ ਗृਹਮ੍। ਅਥਾਹ ਮਂਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਬਲਂ ਮੇ ਸਂਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ "ਐਸਾ ਹੋਵੇ" ਆਖ ਕੇ, ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।"
ਯਦਿ ਵੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਨਿਗृਹੀਤੇषੁ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਚਾਤੁਲਾऽਸੁਰਾਃ
"ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰੋ; ਜਦ ਉਹ ਰੋਕੇ ਜਾਣਗੇ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬੇਹੱਦ ਹੋਵੇਗੀ, ਦੈਤਿਆਂ।"
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਸਨੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ। ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਦੈਤ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਸਜ੍ਜਂ ਚਕ੍ਰੇ ਬਲਂ ਚ ਤਤ੍
ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਰਸਨਾ ਨਾਂ ਦਾ ਦੈਤ, ਜੋ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਆਹਤ੍ਯ ਭੇਰੀਂ ਗਂਭੀਰਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਹੂਯ ਸਤ੍ਵਰਃ। ਦਸ਼ਕੋਟੀਸ਼੍ਵਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਂਡਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਗੰਭੀਰ ਭੇਰੀ ਵਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ; ਦਸ ਕਰੋੜ ਦੈਤ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਜਾਬਾਜ਼ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇषਾਮਗ੍ਰੇਸਰੋ ਜਂਭਃ ਕੁਜਂਭੋਨਂਤਰੋऽਸੁਰਃ। ਮਹਿषਃ ਕੁਂਜਰੋ ਮੇਘਃ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਨਿਮਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੰਭਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ; ਕੁਜੰਭਾ ਦੂਜਾ, ਫਿਰ ਮਹੀਸ਼ਾ, ਕੁੰਜਰਾ, ਮੇਘਾ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਤੇ ਨਿਮੀ ਵੀ ਸਨ।
ਮਂਥਨੋ ਜਂਭਕਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਾ ਦਸ਼ਨਾਯਕਾਃ। ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪृਥਿਵੀਤੁਲਨਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਮੰਥਨਾ, ਜੰਭਕਾ, ਸ਼ੁੰਭਾ, ਦਸ ਦੈਤ ਰਾਜੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਸੈਂਕੜੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗਰੁਡਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਚਕ੍ਰਾष੍ਟਕਵਿਭੂषਿਤਃ। ਸਕੂਬਰਪਰੀਵਾਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਃ
ਉਹ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ, ਅੱਠ ਪਹੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਗੜ੍ਹੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਰੁੜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਯਂਦਨਸ੍ਤਾਰਕਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸਿਂਹਖਰਾਰ੍ਵਭਿਃ। ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਥਾਸ੍ਤੁ ਗ੍ਰਸਨ ਜਂਭਕੌ ਜਂਭਕੁਂਭਿਨਾਂ
ਤਾਰਾ ਦਾ ਰਥ ਬਾਘਾਂ, ਸਿੰਘਾਂ, ਗਧਿਆਂ ਅਤੇ ਉਠਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਗ੍ਰਸਨਾ ਅਤੇ ਜੰਭਕਾ ਦੇ ਰਥ ਜੰਭਕੁੰਭੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮੇਘਸ੍ਯ ਦ੍ਵੀਪਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੂष੍ਮਾਂਡੈਃ ਕਾਲਨੇਮਿਨਃ। ਪਰ੍ਵਤਾਭਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਨਿਮੇਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਗਜਃ
ਮੇਘਾ ਦਾ ਰਥ ਟਾਪੂਆਂ 'ਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡਾ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਰਥ ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਿਮੇਸ਼ ਦਾ ਰਥ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਹਸ੍ਤਤੁਰਂਗਸ੍ਥੋ ਮਂਥਨੋ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍। ਜਂਭਕਸ੍ਤੂष੍ਟ੍ਰਮਾਰੂਢੋ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਾਭਂ ਮਹਾਬਲਃ
ਮੰਥਨਾ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸੌ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ; ਜੰਭਕਾ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਠ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਸ਼ੁਂਭੋ ਮੇषਂ ਸਮਾਰੂਢੋऽਨ੍ਯੇਪ੍ਯੇਵਂ ਚਿਤ੍ਰਵਾਹਨਾਃ। ਪ੍ਰਚਂਡਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾਣਃ ਕੁਂਡਲੋष੍ਣੀषਭੂषਿਤਾਃ
ਸ਼ੁੰਭਾ ਮੇਲ਼ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਅਜੋਕੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ; ਉਹ ਸਭ ਜੰਗੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਕੁੰਦਲ ਅਤੇ ਪੱਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਦੈਤ੍ਯਸਿਂਹਸ੍ਯ ਭੀਮਰੂਪਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਮਤ੍ਤਮਾਤਂਗਤੁਰਂਗਰਥਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਦੈਤਿ-ਸਿੰਘ ਦੀ ਫੌਜ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ 'ਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ 'ਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇऽਮਰਯੁਦ੍ਧਾਯ ਬਹੁਪਤ੍ਤਿਪਤਾਕਿਕਮ੍। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਾਯੁਰ੍ਦੇਵਦੂਤੋऽਸੁਰਾਲਯੇ
ਉਹ ਫੌਜ ਅਮਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ 'ਚ ਕਈ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਤੇ ਝੰਡੇ ਸਨ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਾਯੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੂਤ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਦਾਨਵਬਲਂ ਜਗਾਮੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਂਸਿਤੁਂ। ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਚਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਹੇੰਦਰ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸਭਾ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ਼ਸ਼ਂਸ ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਤੁ ਨਿਮੀਲਿਤਵਿਲੋਚਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਈ ਹੋਈ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਾਲੇ ਮਹਾਭੁਜਃ। ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਮਰ੍ਦੋਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ
ਮਹਾਬਲ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ: ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਟਕਰਾਉ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਿਮਤ੍ਰ ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੀਤ੍ਯੁਪਾਯੋਪਬृਂਹਿਤਮ੍। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗਿਰਾਂ ਪਤਿਃ
ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਨੀਤੀ ਤੇ ਉਪਾਅ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਦੱਸੋ; ਮਹੇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ। ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ। ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਨੀਤਿਸ਼੍ਚਤੁਰਂਗਾ ਪਤਾਕਿਨੀ
ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ: ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ, ਝੰਡਿਆਂ ਸਮੇਤ,
ਜਿਗੀषਤਾਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਥਿਤਿਰੇषਾ ਸਨਾਤਨੀ। ਸਾਮਭੇਦਸ੍ਤਥਾ ਦਾਨਂ ਦਂਡਸ਼੍ਚਾਂਗਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਵਿਜੈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਢੰਗ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ: ਸਾਂਝ, ਫੁਟ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਦੰਡ—ਇਹ ਚਾਰ ਉਪਾਅ ਹਨ।
ਨ ਸਾਂਤ੍ਵਗੋਚਰੇ ਲੁਬ੍ਧਾਨਭੇਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵੇਕਧਰ੍ਮਿਣਃ। ਨ ਦਾਨਮਤ੍ਤ੍ਰ ਸਂਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯੈਵਾਪਹਾਰਿਣਾਮ੍
ਪਰ ਜੋ ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਇਕ-ਮਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਂਝ ਜਾਂ ਫੁਟ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਦਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ।
ਏਕੋਭ੍ਯੁਪਾਯੋ ਦਂਡੋऽਤ੍ਰ ਭਵਤਾਂ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਏਵਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਇਥੇ ਦੰਡ ਹੀ ਇਕੋ ਉਪਾਅ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ:
ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਤਾਂ ਚ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਮਰਸਂਸਦਿ। ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਅਵਧਾਨੇਨ ਮੇ ਵਾਚਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਨਾਕਵਾਸਿਨਃ
ਕਰਤਬਿਆ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ 'ਚ ਆਖਿਆ: ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਨਾਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੋ।