ਤੌ ਦਂਪਤੀ ਕृਤਾਰ੍ਥੌ ਤੁ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤਦਾ। ਆਹਿਤਂ ਤੁ ਤਦਾ ਗਰ੍ਭਂ ਵਰਾਂਗੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ1.42.
ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਗਏ; ਵਰਾਂਗੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਦਧਾਰੋਦਰ ਏਵ ਹਿ। ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਵਰਾਂਗੀ ਸਾ ਪ੍ਰਸੂਯਤ
ਵਰਾਂਗੀ ਨੇ ਪੂਰਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਪੇਟ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ; ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਜਣੀ।
ਜਾਯਮਾਨੇ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇ ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਲੋਕਭਯਂਕਰੇ। ਚਚਾਲ ਸਰ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀ ਪ੍ਰੋਦ੍ਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਦੈਤ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਜਨਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਭਰ ਆਏ।
ਚੇਲੁਰ੍ਧਰਾਧਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਵੁਰ੍ਵਾਤਾਸ਼੍ਚ ਭੀषਣਾਃ। ਜੇਪੁਰ੍ਜਪ੍ਯਂ ਮੁਨਿਵਰਾ ਨੇਦੁਰ੍ਵ੍ਯਾਲਮृਗਾ ਅਪਿ
ਪਹਾੜ ਹਿਲੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਹਵਾਵਾਂ ਚੱਲੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ, ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਗੂੰਜੇ।
ਜਹੌ ਕਾਂਤਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਨੀਹਾਰਚ੍ਛਾਦਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ। ਜਾਤੇ ਮਹਾਸੁਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਪਿ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਧੁੰਦ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈਆਂ; ਜਦ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਰੇ ਮਹਾ-ਦੈਤ ਵੀ
ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਹਰ੍षਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਚਾਸੁਰਯੋषਿਤਃ। ਜਗੁਰ੍ਹਰ੍षਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਏ, ਦੈਤਣੀਆਂ ਵੀ ਆਈਆਂ; ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਉਹ ਗਾਣ ਲਗੇ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੱਚੀ।
ਤਤੋ ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ ਜਾਤੇ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਵਿषਣ੍ਣਮਨਸੋ ਦੇਵਾਃ ਸਹੇਂਦ੍ਰਾ ਅਭਵਂਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੀ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਵਰਾਂਗੀ ਤੁ ਸੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰ੍षੇਣਾਪੂਰਿਤਾ ਤਦਾ। ਬਹੁਮੇਨੇ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੋ ਵਿਜਾਤਂ ਤਂ ਤਦਾ ਤਯਾ
ਵਰਾਂਗੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨਵੇਂ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਸ੍ਤਾਰਕਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਅਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਸੁਰੈਰ੍ਮੁਖ੍ਯੈਃ ਕੁਜਂਭਮਹਿषਾਦਿਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਕੁਜੰਭਾ, ਮਹੀਸ਼ਾ ਆਦਿ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਾਸੁਰਮਹਾਰਾਜ੍ਯੇ ਪृਥਿਵੀਤੁਲਨਕ੍ਸ਼ਮੇ। ਸ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਹਾਰਾਜ੍ਯਸ੍ਤਾਰਕੋ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਵਾਚ ਦਾਨਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯੁਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਤਾਰਕ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਮਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤਿਆਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।"
ਵਂਸ਼ਕ੍ਸ਼ਯਕਰਾ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦਾਨਵਾਃ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮੇਣ ਵਿਰੂਢਂ ਵੈਰਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੈਤਿਆਂ; ਸਾਡੇ ਜਨਮ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਵੈਰ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਯਂ ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਾਯ ਤੁ। ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਮਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਂ ਯਯੌ ਗਿਰਿਂ। ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਪਂਚਤਪਾਃ ਪਤ੍ਰਭੁਗ੍ਵਾਰਿਭੋਜਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਰੀਯਾਤ੍ਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਪ ਕਰਦਾ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ।
ਸ਼ਤਂਸ਼ਤਂ ਸਮਾਨਾਂ ਤੁ ਤਪਾਂਸ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਥਾਕਰੋਤ੍। ਏਵਂ ਤੁ ਕਰ੍ਸ਼ਿਤੇ ਦੇਹੇ ਤਪੋਰਾਸ਼ਿਤ੍ਵਮਾਗਤੇ
ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਪਾਂ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਮਿਲ ਗਈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਗਤ੍ਯਾਹ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਂ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਨ ਮੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵੇਦਿਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਇਆ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਵਰ ਮੰਗੋ, ਸਚੇ ਤਪਸੀ।" ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, "ਕੋਈ ਜੀਵ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਨਾ ਕਰੇ।"
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਹਿਨਾਂ ਮਰਣਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਯਤਸ੍ਤਤੋਪਿ ਵਰਯ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਸ਼ਂਕਸੇ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਮੌਤ ਮੰਗੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।"
ਤਤਃ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ੋਰ੍ਵੈ ਸਪ੍ਤਵਾਸਰਾਤ੍। ਵਵ੍ਰੇ ਮਹਾਸੁਰੋ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਮੋਹਿਤੋ ਹ੍ਯਵਲੇਪਤਃ
ਫਿਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਗਨ, ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇ।
ਜਗਾਮੋਮਿਤ੍ਯੁਦਾਹृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੈਤ੍ਯੋ ਨਿਜਂ ਗृਹਮ੍। ਅਥਾਹ ਮਂਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਬਲਂ ਮੇ ਸਂਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ "ਐਸਾ ਹੋਵੇ" ਆਖ ਕੇ, ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।"
ਯਦਿ ਵੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਨਿਗृਹੀਤੇषੁ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਚਾਤੁਲਾऽਸੁਰਾਃ
"ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰੋ; ਜਦ ਉਹ ਰੋਕੇ ਜਾਣਗੇ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬੇਹੱਦ ਹੋਵੇਗੀ, ਦੈਤਿਆਂ।"
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਸਨੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ। ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਦੈਤ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਸਜ੍ਜਂ ਚਕ੍ਰੇ ਬਲਂ ਚ ਤਤ੍
ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਰਸਨਾ ਨਾਂ ਦਾ ਦੈਤ, ਜੋ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਆਹਤ੍ਯ ਭੇਰੀਂ ਗਂਭੀਰਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਹੂਯ ਸਤ੍ਵਰਃ। ਦਸ਼ਕੋਟੀਸ਼੍ਵਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਂਡਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਗੰਭੀਰ ਭੇਰੀ ਵਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ; ਦਸ ਕਰੋੜ ਦੈਤ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਜਾਬਾਜ਼ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇषਾਮਗ੍ਰੇਸਰੋ ਜਂਭਃ ਕੁਜਂਭੋਨਂਤਰੋऽਸੁਰਃ। ਮਹਿषਃ ਕੁਂਜਰੋ ਮੇਘਃ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਨਿਮਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੰਭਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ; ਕੁਜੰਭਾ ਦੂਜਾ, ਫਿਰ ਮਹੀਸ਼ਾ, ਕੁੰਜਰਾ, ਮੇਘਾ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਤੇ ਨਿਮੀ ਵੀ ਸਨ।
ਮਂਥਨੋ ਜਂਭਕਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਾ ਦਸ਼ਨਾਯਕਾਃ। ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪृਥਿਵੀਤੁਲਨਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਮੰਥਨਾ, ਜੰਭਕਾ, ਸ਼ੁੰਭਾ, ਦਸ ਦੈਤ ਰਾਜੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਸੈਂਕੜੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗਰੁਡਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਚਕ੍ਰਾष੍ਟਕਵਿਭੂषਿਤਃ। ਸਕੂਬਰਪਰੀਵਾਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਃ
ਉਹ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ, ਅੱਠ ਪਹੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਗੜ੍ਹੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਰੁੜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਯਂਦਨਸ੍ਤਾਰਕਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸਿਂਹਖਰਾਰ੍ਵਭਿਃ। ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਥਾਸ੍ਤੁ ਗ੍ਰਸਨ ਜਂਭਕੌ ਜਂਭਕੁਂਭਿਨਾਂ
ਤਾਰਾ ਦਾ ਰਥ ਬਾਘਾਂ, ਸਿੰਘਾਂ, ਗਧਿਆਂ ਅਤੇ ਉਠਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਗ੍ਰਸਨਾ ਅਤੇ ਜੰਭਕਾ ਦੇ ਰਥ ਜੰਭਕੁੰਭੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮੇਘਸ੍ਯ ਦ੍ਵੀਪਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੂष੍ਮਾਂਡੈਃ ਕਾਲਨੇਮਿਨਃ। ਪਰ੍ਵਤਾਭਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਨਿਮੇਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਗਜਃ
ਮੇਘਾ ਦਾ ਰਥ ਟਾਪੂਆਂ 'ਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡਾ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਰਥ ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਿਮੇਸ਼ ਦਾ ਰਥ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਹਸ੍ਤਤੁਰਂਗਸ੍ਥੋ ਮਂਥਨੋ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍। ਜਂਭਕਸ੍ਤੂष੍ਟ੍ਰਮਾਰੂਢੋ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਾਭਂ ਮਹਾਬਲਃ
ਮੰਥਨਾ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸੌ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ; ਜੰਭਕਾ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਠ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਸ਼ੁਂਭੋ ਮੇषਂ ਸਮਾਰੂਢੋऽਨ੍ਯੇਪ੍ਯੇਵਂ ਚਿਤ੍ਰਵਾਹਨਾਃ। ਪ੍ਰਚਂਡਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾਣਃ ਕੁਂਡਲੋष੍ਣੀषਭੂषਿਤਾਃ
ਸ਼ੁੰਭਾ ਮੇਲ਼ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਅਜੋਕੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ; ਉਹ ਸਭ ਜੰਗੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਕੁੰਦਲ ਅਤੇ ਪੱਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਦੈਤ੍ਯਸਿਂਹਸ੍ਯ ਭੀਮਰੂਪਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਮਤ੍ਤਮਾਤਂਗਤੁਰਂਗਰਥਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਦੈਤਿ-ਸਿੰਘ ਦੀ ਫੌਜ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ 'ਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ 'ਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ।