ਕਂ ਵਾ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾਨਿਨਿ। ਵਰਾਂਗ੍ਯੁਵਾਚ। ਤ੍ਰਾਸਿਤਾਸ੍ਮ੍ਯਪਵਿਦ੍ਧਾਸ੍ਮਿ ਤਾਡਿਤਾ ਪੀਡਿਤਾਸ੍ਮਿ ਚ
'ਕਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂ? ਜਲਦੀ ਦੱਸ, ਮਾਣਵਾਂ ਵਾਲੀ.' ਵਰਾਂਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਛੱਡੀ ਹੋਈ, ਮਾਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪੀੜਤ ਹਾਂ।'
ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਨष੍ਟਨਾਥੇਵ ਭੂਰਿਸ਼ਃ। ਦੁਃਖਸ੍ਯਾਂਤਮਪਸ਼੍ਯਂਤੀ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ
'ਕ੍ਰੋਧੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ, ਦੁੱਖ ਦਾ ਅੰਤ ਨਾ ਵੇਖੀ, ਹੁਣ ਜੀਵਨ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੇ ਤਾਰਕਂ ਦੇਹਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁਃਖਮਹਾਰ੍ਣਵਾਤ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਕੋਪਵ੍ਯਾਕੁਲਲੋਚਨਃ
'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਕਾ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਾਂ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਸ਼ਕ੍ਤੋਪਿ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਂ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਤਪ ਏਵ ਪੁਨਸ਼੍ਚਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਤ ਮਹਾਬਲਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਤਪ ਕਰਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕ੍ਰੂਰਤਰਂ ਪੁਨਃ। ਆਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਾਯੁਕ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਦਿਤਿਨਂਦਨਃ
ਉਸਦਾ ਮਨਸਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਠੋਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਇਆ ਜਿੱਥੇ ਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪੁਤ੍ਰ ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨਿਯਮਮੁਦ੍ਯਤਃ। ਤਦਹਂ ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਦਦ੍ਮਿ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਮੋਜਸਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਕਿਉਂ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਇਆ? ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਵਜ੍ਰਾਂਗ ਉਵਾਚ। ਉਤ੍ਥਿਤੇਨ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਸਮਾਧਾਨਾਤ੍ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ। ਤ੍ਰਾਸਿਤੇਂਦ੍ਰੇਣ ਮਾਮਾਹ ਸਾ ਵਰਾਂਗੀ ਸੁਤਾਰ੍ਥਿਨੀ
ਵਜਰਾਂਗ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸਮਾਧੀ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।'
ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੇ ਤਾਰਕਂ ਦੇਹਿ ਤੁष੍ਟੋ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਾਮਹ। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਅਲਂ ਤੇ ਤਪਸਾ ਵੀਰ ਮਾ ਕ੍ਲੇਸ਼ੇ ਦੁਸ੍ਤਰੇ ਵਿਸ਼
'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਕਾ ਦੇ, ਦਾਦਾ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।' ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੋ ਗਿਆ ਤੇਰਾ ਤਪ, ਵੀਰ, ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਲੇਸ਼ ਵਿਚ ਨਾ ਵੜ।'
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਾਰਕੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ। ਦੇਵਸੀਮਂਤਿਨੀਨਾਂ ਤੁ ਧਮ੍ਮਿਲ੍ਲਕ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਕਃ
'ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ; ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੈਤ੍ਯਨਾਥਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨਂਦਯਾਮਾਸ ਮਹਿषੀਂ ਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਂਤਰਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਾਣੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤੌ ਦਂਪਤੀ ਕृਤਾਰ੍ਥੌ ਤੁ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤਦਾ। ਆਹਿਤਂ ਤੁ ਤਦਾ ਗਰ੍ਭਂ ਵਰਾਂਗੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ1.42.
ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਗਏ; ਵਰਾਂਗੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਦਧਾਰੋਦਰ ਏਵ ਹਿ। ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਵਰਾਂਗੀ ਸਾ ਪ੍ਰਸੂਯਤ
ਵਰਾਂਗੀ ਨੇ ਪੂਰਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਪੇਟ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ; ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਜਣੀ।
ਜਾਯਮਾਨੇ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇ ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਲੋਕਭਯਂਕਰੇ। ਚਚਾਲ ਸਰ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀ ਪ੍ਰੋਦ੍ਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਦੈਤ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਜਨਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਭਰ ਆਏ।
ਚੇਲੁਰ੍ਧਰਾਧਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਵੁਰ੍ਵਾਤਾਸ਼੍ਚ ਭੀषਣਾਃ। ਜੇਪੁਰ੍ਜਪ੍ਯਂ ਮੁਨਿਵਰਾ ਨੇਦੁਰ੍ਵ੍ਯਾਲਮृਗਾ ਅਪਿ
ਪਹਾੜ ਹਿਲੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਹਵਾਵਾਂ ਚੱਲੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ, ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਗੂੰਜੇ।
ਜਹੌ ਕਾਂਤਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਨੀਹਾਰਚ੍ਛਾਦਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ। ਜਾਤੇ ਮਹਾਸੁਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਪਿ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਧੁੰਦ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈਆਂ; ਜਦ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਰੇ ਮਹਾ-ਦੈਤ ਵੀ
ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਹਰ੍षਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਚਾਸੁਰਯੋषਿਤਃ। ਜਗੁਰ੍ਹਰ੍षਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਏ, ਦੈਤਣੀਆਂ ਵੀ ਆਈਆਂ; ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਉਹ ਗਾਣ ਲਗੇ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੱਚੀ।
ਤਤੋ ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ ਜਾਤੇ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਵਿषਣ੍ਣਮਨਸੋ ਦੇਵਾਃ ਸਹੇਂਦ੍ਰਾ ਅਭਵਂਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੀ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਵਰਾਂਗੀ ਤੁ ਸੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰ੍षੇਣਾਪੂਰਿਤਾ ਤਦਾ। ਬਹੁਮੇਨੇ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੋ ਵਿਜਾਤਂ ਤਂ ਤਦਾ ਤਯਾ
ਵਰਾਂਗੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨਵੇਂ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਸ੍ਤਾਰਕਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਅਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਸੁਰੈਰ੍ਮੁਖ੍ਯੈਃ ਕੁਜਂਭਮਹਿषਾਦਿਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਕੁਜੰਭਾ, ਮਹੀਸ਼ਾ ਆਦਿ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਾਸੁਰਮਹਾਰਾਜ੍ਯੇ ਪृਥਿਵੀਤੁਲਨਕ੍ਸ਼ਮੇ। ਸ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਹਾਰਾਜ੍ਯਸ੍ਤਾਰਕੋ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਵਾਚ ਦਾਨਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯੁਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਤਾਰਕ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਮਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤਿਆਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।"
ਵਂਸ਼ਕ੍ਸ਼ਯਕਰਾ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦਾਨਵਾਃ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮੇਣ ਵਿਰੂਢਂ ਵੈਰਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੈਤਿਆਂ; ਸਾਡੇ ਜਨਮ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਵੈਰ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਯਂ ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਾਯ ਤੁ। ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਮਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਂ ਯਯੌ ਗਿਰਿਂ। ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਪਂਚਤਪਾਃ ਪਤ੍ਰਭੁਗ੍ਵਾਰਿਭੋਜਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਰੀਯਾਤ੍ਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਪ ਕਰਦਾ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ।
ਸ਼ਤਂਸ਼ਤਂ ਸਮਾਨਾਂ ਤੁ ਤਪਾਂਸ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਥਾਕਰੋਤ੍। ਏਵਂ ਤੁ ਕਰ੍ਸ਼ਿਤੇ ਦੇਹੇ ਤਪੋਰਾਸ਼ਿਤ੍ਵਮਾਗਤੇ
ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਪਾਂ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਮਿਲ ਗਈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਗਤ੍ਯਾਹ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਂ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਨ ਮੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵੇਦਿਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਇਆ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਵਰ ਮੰਗੋ, ਸਚੇ ਤਪਸੀ।" ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, "ਕੋਈ ਜੀਵ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਨਾ ਕਰੇ।"
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਹਿਨਾਂ ਮਰਣਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਯਤਸ੍ਤਤੋਪਿ ਵਰਯ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਸ਼ਂਕਸੇ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਮੌਤ ਮੰਗੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।"
ਤਤਃ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ੋਰ੍ਵੈ ਸਪ੍ਤਵਾਸਰਾਤ੍। ਵਵ੍ਰੇ ਮਹਾਸੁਰੋ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਮੋਹਿਤੋ ਹ੍ਯਵਲੇਪਤਃ
ਫਿਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਗਨ, ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇ।
ਜਗਾਮੋਮਿਤ੍ਯੁਦਾਹृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੈਤ੍ਯੋ ਨਿਜਂ ਗृਹਮ੍। ਅਥਾਹ ਮਂਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਬਲਂ ਮੇ ਸਂਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ "ਐਸਾ ਹੋਵੇ" ਆਖ ਕੇ, ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।"
ਯਦਿ ਵੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਨਿਗृਹੀਤੇषੁ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਚਾਤੁਲਾऽਸੁਰਾਃ
"ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰੋ; ਜਦ ਉਹ ਰੋਕੇ ਜਾਣਗੇ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬੇਹੱਦ ਹੋਵੇਗੀ, ਦੈਤਿਆਂ।"