ਯਦਯਂ ਕਾਲਕਲ੍ਪਸ੍ਤੇ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਤਦਾਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਗਚ੍ਛਾਮ ਦਿਵਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍1.41.
'ਹੁਣ ਜਦ ਇਹ ਕਾਲਨੇਮੀ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਆਓ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਚਲੋ ਉੱਚੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਸਦੋ ਗਤਾਃ। ਕਂ ਚਾਹਂ ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਰਂ ਵਰਭृਤਾਂ ਵਰ
'ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਭ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਤੇ ਮੈਂ, ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।'
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਸ੍ਥੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਤੇषਾਂ ਚ ਵਰਦੋ ਭਵਾਨ੍। ਨਿਰ੍ਯਾਤਮੇਤਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸ੍ਫੀਤਂ ਨਿਹਤਕਂਟਕਮ੍
'ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਹੁਣ ਵਧਦੇ ਤੇ ਚੁਭਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਮੁਕਤੀ ਪਾਵਣ।'
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਮृਧੇ ਵਿष੍ਣੋ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਹਰਿਰਵ੍ਯਯਃ
'ਇਸੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਲਈ—' ਇਉਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਹਰੀ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਾਨ੍ਸ਼ਕ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚ ਸ਼ੁਭਯਾ ਗਿਰਾ। ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ। ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਵਂਤੋऽਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਭ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਣੋ।'
ਸੁਪਰ੍ਣਸਹਿਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੁਰਂਦਰਂ। ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਾਲਨੇਮਿਮੁਖਾ ਹਤਾਃ
ਸੁਪਰਣ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਾਲਨੇਮੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਾਨਵਾ ਵਿਕ੍ਰਮੋਪੇਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਪਿ ਮਹਤ੍ਤਰਾਃ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਤੁ ਵਿਨਿਸ੍ਸृਤੌ
ਦਾਨਵ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ। ਇਸ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਹੀ ਬਚੇ।
ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਤੁ ਦੈਤੇਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ੍ਵਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਭਜਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦਿਸ਼ਂ ਵਰੁਣ ਏਵ ਚ
ਦੈਤਿਆ ਵਿਰੋਚਨ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸਵਰਭਾਨੂ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਗਏ।
ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਯਮਃ ਪਾਲਯਤਾਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਚ ਧਨਾਧਿਪਃ। ॠਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਹ ਸਦਾ ਯੋਗਂ ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਚਂਦ੍ਰਮਾਸ੍ਤਥਾ
ਯਮ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉੱਤਰ ਵੱਲ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਰਿਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਜੋੜ ਵਿਚ ਰਹੇ।
ਅਯਮृਤੁਮੁਖਂ ਸੂਰ੍ਯੋ ਭਜਤਾਮਯਨੈਃ ਸਹ। ਆਜ੍ਯਭਾਗਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤਾਂ ਸਦਸ੍ਯੈਰਭਿਪੂਜਿਤਾਃ
ਸੂਰਜ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਯਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਘੀ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਭਾ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ।
ਹੂਯਂਤਾਮਗ੍ਨਯੋ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵੇਦਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਬਲਿਹੋਮੇਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇਨ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਉਣ। ਦੇਵਤਾ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਠ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਤੁष੍ਟਿਂ ਯਾਂਤੁ ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਵਾਯੁਸ਼੍ਚਰਤੁ ਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਦੀਪ੍ਯਤੁ ਪਾਵਕਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਵਾਯੂ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲੇ, ਪਾਵਕ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕੇ।
ਤ੍ਰਯੋਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਸ੍ਤਪਰ੍ਪਯਂਤ੍ਵਾਤ੍ਮਜੈਰ੍ਗੁਣੈਃ। ਕ੍ਰਤਵਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤਾਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਣੀਯੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਤਿੰਨ ਵਰਗ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ। ਯਜਨੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਵੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼੍ਚੋਪਪਦ੍ਯਂਤਾਂ ਯਾਜ੍ਞਿਕੈਸ਼੍ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਗਾਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯੋ ਰਸਾਨ੍ਸੋਮੋ ਵਾਯੁਃ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਿषੁ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ। ਸੂਰਜ ਗਾਂ ਨੂੰ, ਸੋਮ ਰਸਾਂ ਨੂੰ, ਵਾਯੂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ।
ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤਾਮੇਤੇ ਸੋਮ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ। ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਹੇਂਦ੍ਰਮਲਯੋਦ੍ਭਵਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੋਮ-ਸਬੰਧੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ, ਮਹੇਂਦਰ ਅਤੇ ਮਲਯਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਯਾਂਤੁ ਸਿਂਧਵਃ। ਦੈਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਂ ਭੀਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਵ੍ਰਜਤ ਦੇਵਤਾਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵਣ। ਦੈਤਿਆਂ ਡਰ ਛੱਡਣ, ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਵਣ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵੋऽਸ੍ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸਨਾਤਨਂ। ਸ੍ਵਗृਹੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਵਾ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਸਦਾ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਚਾਹੇ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਨ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾ ਹਿ ਦਾਨਵਾਃ। ਛਿਦ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਹਰਂਤ੍ਯੇਤੇ ਨ ਤੇषਾਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਦਾਨਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੋਟੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪੱਕੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।
ਸੌਮ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿਜਭਾਵਾਨਾਂ ਭਵਤਾਮਾਰ੍ਜਵੇ ਮਨਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਰੱਖੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ੌਰਯ ਕਦੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ,
ਜਗਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਹਤੀਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਏਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਭਵਤ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤਾਰਕਾਮਯੇ। ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਇਹ ਤਾਰਕਾਮਯ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਿਆ ਅਚੰਭਾ ਸੀ—ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਬਾਰੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਪਦ੍ਮੋਦ੍ਭਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਃ। ਸਮਾਸਾਦ੍ਭਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਗੁਹਸ੍ਯ ਚ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਪਦਮ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ; ਗੁਹਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।'
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਥਾਭੂਤਃ ਕृਤਂ ਚ ਯਤ੍। ਤਾਰਕਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਭੂਤੋ ਦਾਨਵੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਹ ਸਚੀ ਘਟਨਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਤਾਰਕ ਕਿਵੇਂ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦਾਨਵ ਬਣ ਗਿਆ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯੇਨ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਥਂ ਧ੍ਵਸ੍ਤੋ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਕਥਂ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਮਂਦਰਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ? ਤੇ ਰੁਦਰ ਨੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਭੇਜਿਆ?
ਕਥਂ ਲਬ੍ਧਾ ਉਮਾ ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ। ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਭੂਤਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਰੁਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਮਾ ਨੂੰ ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ? ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ ਦੱਸੋ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦਿਤਿਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਰਣਿਃ ਸ਼ੁਭਾ। ਵਜ੍ਰਸਾਰਮਯੈਸ਼੍ਚਾਂਗੈਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਂ ਸੀ, ਇਹ ਕਿਹਾ: 'ਦੇਵੀ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਵਜ੍ਰਾਂਗੋ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਭਵਿਤਾ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਃ। ਸਾ ਚ ਲਬ੍ਧਵਰਾ ਦੇਵੀ ਸੁषੁਵੇ ਵਜ੍ਰਦੁਸ਼੍ਛਿਦਮ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਵਜਰਾਂਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੇਗਾ। ਤੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਜਰਾਂਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੇਦਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਸ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰ ਏਵਾਭੂਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗਃ। ਉਵਾਚ ਮਾਤਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਤਃ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣ੍ਯਹਮ੍
ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਪਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਮਾਂ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਤਸ੍ਯੋਵਾਚ ਤਤੋ ਹृष੍ਟਾ ਦਿਤਿਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪਸ੍ਯ ਤੁ। ਬਹਵੋ ਮੇ ਹਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਿਤੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਤੇषਾਮਪਚਿਤਿਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਗਚ੍ਛ ਸ਼ਕ੍ਰਵਧਾਯ ਤੁ। ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤਾਂ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਬਲਾਤ੍
'ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆ।' ਉਹ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦੇਵਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।