ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਵੈਕੁਂਠਂ ਸਮੇਤਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਨ੍। ਅਪਰੇ ਯੇ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯਾ ਵੈ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦृष੍ਟਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਸਭ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, 'ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!' ਆਖਦੇ ਹੋਏ; ਪਰ ਹੋਰ ਦੈਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖੀ ਸੀ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬਾਹੁਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਨ ਸ਼ੇਕੁਸ਼੍ਚਲਿਤੁਂ ਰਣੇ। ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕੇਸ਼ੇषੁ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਂਠੇष੍ਵਪੀਡਯਤ੍
ਉਹ ਸਭ, ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਕੁਝ ਨੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਕੁਝ ਨੇ ਗਲਾਂ 'ਤੇ ਦਬਾਇਆ।
ਚਕਰ੍ਤ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਮਧ੍ਯੇ ਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਤਥਾਪਰਮ੍। ਤੇ ਗਦਾਚਕ੍ਰਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾ ਗਤਸਤ੍ਵਾ ਗਤਾਸਵਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੱਟਿਆ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਫੜ ਲਿਆ; ਗਦਾ ਤੇ ਚਕਰੀ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜਿੰਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।
ਗਗਨਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਸਰ੍ਵਾਂਗਾ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਧਰਣੀਤਲੇ। ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਹਤੇषੁ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਪਏ; ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ—
ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਿਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਕਰ੍ਮਗਦਾਧਰਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਮਰ੍ਦੇ ਸਂਵृਤ੍ਤੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤਾਰਕਾਮਯੇ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਗਦਾ ਹਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਤਾਰਕਾ ਵਾਲੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ—
ਤਂ ਚ ਦੇਸ਼ਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂਗਣੈਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵੱਡਾ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਦੇਵਦੇਵਂ ਹਰਿਂ ਦੇਵਃ ਪੂਜਯਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕृਤਂ ਦੇਵ ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸ਼ਲ੍ਯਮੁਦ੍ਧृਤਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਦੇਵ, ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚੁਭਣ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ।'
ਨਿਧਨੇਨ ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਯਂ ਚ ਪਰਿਤੋषਿਤਾਃ। ਯੋऽਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਹਤੋ ਵਿष੍ਣੋ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹਾਸੁਰਃ
'ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਇਹ ਕਾਲਨੇਮੀ, ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰਿਆ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ—'
ਤ੍ਵਾਮੇਤਸ੍ਯ ॠਤੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਏष ਦੇਵਾਨ੍ਪਰਿਭਵਨ੍ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸਚਰਾਚਰਾਨ੍
'ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।'
ॠषੀਣਾਂ ਕਦਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਮਪਿ ਪ੍ਰਤਿਗਰ੍ਜਤਿ। ਤਦਨੇਨ ਤ੍ਵਦੀਯੇਨ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਕਰ੍ਮਣਾ
'ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ।'
ਯਦਯਂ ਕਾਲਕਲ੍ਪਸ੍ਤੇ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਤਦਾਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਗਚ੍ਛਾਮ ਦਿਵਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍1.41.
'ਹੁਣ ਜਦ ਇਹ ਕਾਲਨੇਮੀ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਆਓ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਚਲੋ ਉੱਚੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਸਦੋ ਗਤਾਃ। ਕਂ ਚਾਹਂ ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਰਂ ਵਰਭृਤਾਂ ਵਰ
'ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਭ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਤੇ ਮੈਂ, ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।'
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਸ੍ਥੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਤੇषਾਂ ਚ ਵਰਦੋ ਭਵਾਨ੍। ਨਿਰ੍ਯਾਤਮੇਤਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸ੍ਫੀਤਂ ਨਿਹਤਕਂਟਕਮ੍
'ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਹੁਣ ਵਧਦੇ ਤੇ ਚੁਭਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਮੁਕਤੀ ਪਾਵਣ।'
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਮृਧੇ ਵਿष੍ਣੋ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਹਰਿਰਵ੍ਯਯਃ
'ਇਸੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਲਈ—' ਇਉਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਹਰੀ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਾਨ੍ਸ਼ਕ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚ ਸ਼ੁਭਯਾ ਗਿਰਾ। ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ। ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਵਂਤੋऽਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਭ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਣੋ।'
ਸੁਪਰ੍ਣਸਹਿਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੁਰਂਦਰਂ। ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਾਲਨੇਮਿਮੁਖਾ ਹਤਾਃ
ਸੁਪਰਣ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਾਲਨੇਮੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਾਨਵਾ ਵਿਕ੍ਰਮੋਪੇਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਪਿ ਮਹਤ੍ਤਰਾਃ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਤੁ ਵਿਨਿਸ੍ਸृਤੌ
ਦਾਨਵ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ। ਇਸ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਹੀ ਬਚੇ।
ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਤੁ ਦੈਤੇਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ੍ਵਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਭਜਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦਿਸ਼ਂ ਵਰੁਣ ਏਵ ਚ
ਦੈਤਿਆ ਵਿਰੋਚਨ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸਵਰਭਾਨੂ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਗਏ।
ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਯਮਃ ਪਾਲਯਤਾਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਚ ਧਨਾਧਿਪਃ। ॠਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਹ ਸਦਾ ਯੋਗਂ ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਚਂਦ੍ਰਮਾਸ੍ਤਥਾ
ਯਮ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉੱਤਰ ਵੱਲ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਰਿਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਜੋੜ ਵਿਚ ਰਹੇ।
ਅਯਮृਤੁਮੁਖਂ ਸੂਰ੍ਯੋ ਭਜਤਾਮਯਨੈਃ ਸਹ। ਆਜ੍ਯਭਾਗਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤਾਂ ਸਦਸ੍ਯੈਰਭਿਪੂਜਿਤਾਃ
ਸੂਰਜ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਯਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਘੀ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਭਾ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ।
ਹੂਯਂਤਾਮਗ੍ਨਯੋ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵੇਦਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਬਲਿਹੋਮੇਨ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇਨ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਉਣ। ਦੇਵਤਾ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਠ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਤੁष੍ਟਿਂ ਯਾਂਤੁ ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਵਾਯੁਸ਼੍ਚਰਤੁ ਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਦੀਪ੍ਯਤੁ ਪਾਵਕਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਵਾਯੂ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲੇ, ਪਾਵਕ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕੇ।
ਤ੍ਰਯੋਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਸ੍ਤਪਰ੍ਪਯਂਤ੍ਵਾਤ੍ਮਜੈਰ੍ਗੁਣੈਃ। ਕ੍ਰਤਵਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤਾਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਣੀਯੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਤਿੰਨ ਵਰਗ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ। ਯਜਨੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਵੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼੍ਚੋਪਪਦ੍ਯਂਤਾਂ ਯਾਜ੍ਞਿਕੈਸ਼੍ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਗਾਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯੋ ਰਸਾਨ੍ਸੋਮੋ ਵਾਯੁਃ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਿषੁ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ। ਸੂਰਜ ਗਾਂ ਨੂੰ, ਸੋਮ ਰਸਾਂ ਨੂੰ, ਵਾਯੂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ।
ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤਾਮੇਤੇ ਸੋਮ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ। ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਹੇਂਦ੍ਰਮਲਯੋਦ੍ਭਵਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੋਮ-ਸਬੰਧੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ, ਮਹੇਂਦਰ ਅਤੇ ਮਲਯਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਯਾਂਤੁ ਸਿਂਧਵਃ। ਦੈਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਂ ਭੀਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਵ੍ਰਜਤ ਦੇਵਤਾਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵਣ। ਦੈਤਿਆਂ ਡਰ ਛੱਡਣ, ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਵਣ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵੋऽਸ੍ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸਨਾਤਨਂ। ਸ੍ਵਗृਹੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਵਾ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਸਦਾ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਚਾਹੇ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਨ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾ ਹਿ ਦਾਨਵਾਃ। ਛਿਦ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਹਰਂਤ੍ਯੇਤੇ ਨ ਤੇषਾਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਦਾਨਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੋਟੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪੱਕੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।
ਸੌਮ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿਜਭਾਵਾਨਾਂ ਭਵਤਾਮਾਰ੍ਜਵੇ ਮਨਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਰੱਖੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ੌਰਯ ਕਦੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ,
ਜਗਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਹਤੀਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।