ਪਂਚ ਤਂ ਨਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਂਤ ਵਿਪਰੀਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਵੇਦੋ ਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਰਯਾ
ਪਰ ਪੰਜ—ਵੇਦ, ਧਰਮ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਲਕੜੀ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ—ਉਸਦੇ ਉਲਟ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਏ।
ਸ ਤੇषਾਮਨੁਪਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਸਕ੍ਰੋਧੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਸ ਗਤੋ ਦੇਵਤਾਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾ ਆਉਣ ਕਾਰਨ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅਸਥਾਨ ਲੱਭਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਥਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਂ। ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਭ੍ਰਾਮਯਂਤਂ ਗਦਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗਦਾ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸਜਲਾਂਭੋਦਸਦृਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸਦृਸ਼ਵਾਸਸਂ। ਆਰੂਢਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਖੇਚਰਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਖਗਂ
ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਕਸ਼ਿਅਪ ਦੇ ਪੰਛੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਡ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੁष੍ਟਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਖਸ੍ਥਮਿਵਸ੍ਥਿਤਂ। ਦਾਨਵੋ ਵਿष੍ਣੁਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਬਭਾषੇ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਮਾਨਸਃ
ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੈਤਿ, ਮਨ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਹੋਈ, ਅਡੋਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਅਯਂ ਸ ਰਿਪੁਰਸ੍ਮਾਕਂ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਨਾਸ਼ਨਃ। ਅਰ੍ਣਵਾਵਾਸਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਮਧੋਸ਼੍ਚ ਕੈਟਭਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਉਹ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਗਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਚੁੱਕਾ।
ਅਯਂ ਸ ਰਿਪੁਰਸ੍ਮਾਕਮਸਮਃ ਕਿਲ ਕਥ੍ਯਤੇ। ਅਨੇਕਸਂਯੁਗੇਨੇਨ ਦਾਨਵਾ ਬਹਵੋ ਹਤਾਃ
ਇਹ ਉਹ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਕਈ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਯਂ ਸ ਨਿਰ੍ਘृਣੋ ਲੋਕੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਨਿਰਪਤ੍ਤ੍ਰਪਃ। ਯੇਨ ਦਾਨਵਨਾਰੀਣਾਂ ਸੀਮਂਤੋਦ੍ਵਰਣਂ ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਉਹ ਨਿਰਦਈ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਜਦਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਦੈਤਿ-ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਹੱਦ ਤੇ ਚੋਣ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਯਂ ਸ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਵੈਕੁਂਠਸ਼੍ਚ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍। ਅਨਂਤੋ ਭੋਗਿਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਂਭੂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਃ
ਇਹ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ ਅਸਮਾਨ ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ, ਅਨੰਤ ਹੈ ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਆਪ ਜਨਮਿਆ ਹੈ ਆਪ ਜਨਮਿਆਂ ਵਿੱਚ।
ਅਯਂ ਸ ਨਾਥੋ ਦੇਵਾਨਾਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਕृष੍ਯਤੇ। ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਹਤਃ
ਇਹ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ; ਇਸਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਯਚ੍ਛਾਯਾਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੇਵਾ ਮਖਮੁਖੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਆਜ੍ਯਂ ਮਹਰ੍षਿਭਿਰ੍ਦਤ੍ਤਮਸ਼੍ਨੁਵਂਤਿ ਤ੍ਰਿਧਾ ਹੁਤਮ੍1.41.
ਇਸ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਆ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਆਗੇ ਖੜੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਘੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਸ ਨਿਧਨੇ ਹੇਤੁਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਮਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍। ਅਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਨਿ ਕੁਲਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਕਮਾਹਵੇ
ਇਹੀ ਸਾਰੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਇਸ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਾਡੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਸ ਕਿਲ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਸੁਰਾਰ੍ਥੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਃ। ਸ ਵਿਭੁਸ੍ਤੇਜਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚਕ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁषੁ
ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਚੱਕਰ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਸ ਕਾਲੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਾਲਭੂਤੇ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ। ਅਤਿਕ੍ਰਾਂਤਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਇਹ ਹੀ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ; ਜਦ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ, ਕੇਸ਼ਵਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯੇਦਾਨੀਂ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰੇष ਸਮਾਗਤਃ। ਨਿष੍ਪਿष੍ਟੋ ਬਹੁਨਾ ਸਂਖ੍ਯੇ ਮਯ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਣਸ਼ਿष੍ਯਤਿ
ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਪਚਿਤਿਂ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮਦ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਇਮਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਰਣੇऽਮਰਗਣਾਨਹਮ੍। ਜਾਤ੍ਯਂਤਰਗਤੋਪ੍ਯੇष ਬਾਧਤੇ ਦਾਨਵਾਨ੍ਮृਧੇ
ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਇਹ, ਹੋਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏषੋऽਨਂਤਃ ਪੁਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਜਘਾਨੈਕਾਰ੍ਣਵੇ ਘੋਰੇ ਤਾਵੁਭੌ ਮਧੁਕੈਟਭੌ
ਇਹ ਉਹੀ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪਦਮਨਾਭਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਆਦਿ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਂ ਵਪੁਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਿਂਹਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਰਸ੍ਯ ਚ। ਪਿਤਰਂ ਮੇ ਜਘਾਨੈਕੋ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਂ ਪੁਰਾ
ਆਪਣੀ ਕਾਇਆ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਅੱਧਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਅੱਧਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ੁਭਂ ਗਰ੍ਭਮਧਤ੍ਤੈਨਮਦਿਤਿਰ੍ਦੇਵਤਾਰਣਿਃ। ਤ੍ਰੀਨ੍ਲੋਕਾਨਾਜਹਾਰੈਕਃ ਕ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਗਰਭ ਵਜੋਂ ਜਣਿਆ; ਇਹ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤਾਰਕਾਮਯੇ। ਮਯਾ ਸਹ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਸ ਦੇਵੋ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਤਿ
ਹੁਣ ਮੁੜ, ਜਦ ਤਾਰਕਾਮਯ ਜੰਗ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਵਿਧਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਰਣੇ। ਵਾਗ੍ਭਿਰਪ੍ਰਤਿਰੂਪਾਭਿਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮੇਵਾਭ੍ਯਰੋਚਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਕਠੋਰ ਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਮਾਣੋऽਸੁਰੇਂਦ੍ਰੇਣ ਨ ਚੁਕੋਪ ਗਦਾਧਰਃ। ਕ੍ਸ਼ਮਾਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਵੱਡੀ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਹੱਸ ਕੇ, ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਅਲ੍ਪਂ ਦਰ੍ਪਬਲਂ ਦੈਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਰਮਕ੍ਰੋਧਜਂ ਬਲਮ੍। ਹਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਰ੍ਪਜੈਰ੍ਦੋषੈਰ੍ਹਿਤ੍ਵਾ ਯੋ ਭਾषਸੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾਮ੍
ਤੇਰਾ ਬਲ, ਦੈਤਿਆ, ਘੱਟ ਹੈ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਸੱਚਾ ਬਲ ਸਥਿਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਧੀਰਜ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਧਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਮਤੋ ਧਿਗੇਤਤ੍ਤਵ ਵਾਗ੍ਬਲਮ੍। ਕੇ ਤਤ੍ਰ ਪੁਰੁषਾਃ ਸਂਤਿ ਯਤ੍ਰ ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਯੋषਿਤਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿਕੰਮਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਘਮੰਡ ਵਾਲੇ ਬੋਲਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਗੱਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਕਿਹੜੇ ਮਰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?
ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਦੈਤ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਾਰ੍ਗਗਾਮਿਨਮ੍। ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਂ ਕृਤਂ ਸੇਤੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਦੈਤਿਆ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਪੁਲ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸੁਖੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਵ੍ਯਾਪਾਰਘਾਤਕਮ੍। ਸ੍ਵੇषੁ ਸ੍ਵੇषੁ ਚ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਗਾ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਮृਧੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰਿਣਿ। ਜਹਾਸ ਦਾਨਵਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਧਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇਣ ਸਾਯੁਧਾਨ੍
ਜਦ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਜੰਗ ਵਿਚ ਇਹ ਬੋਲਿਆ, ਦਾਨਵ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੱਸ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ-ਸਜਿਆ ਹੱਥ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਉਚੇ ਕਰ ਲਏ।
ਸ ਬਾਹੁਸ਼ਤਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਗਣਾਨ੍ਰਣੇ। ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਵਿਗੁਣਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪਾਤਯਤ੍
ਉਹ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮਰੇ ਮਯਤਾਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਉਦ੍ਯਤਾਯੁਧਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾ ਵਿष੍ਣੁਮਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਰਣੇ
ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਤਾਰਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵ ਵੀ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।