ਯਮਃ ਸਰ੍ਵਹਰਸ੍ਤੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਪ੍ਰਹਰਣੋ ਰਣੇ। ਯਾਮ੍ਯਾਮਵਸ੍ਥਾਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭੀਤਃ ਸ੍ਵਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਯਮ, ਸਭ ਕੁਝ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਡਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਸਲੋਕਪਾਲਾਨੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍। ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਦੇਹਂ ਸ੍ਵਂ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਵਿਦਧੇ ਤਦਾ
ਉਹ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਲੈ ਲਈ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਥਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ। ਜਹਾਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਯਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਮਹਤ੍
ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਵਰਭਾਨੂ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਲਕੜੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਜਬਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਚਾਲਯਾਮਾਸ ਦੀਪ੍ਤਾਂਸ਼ੁਂ ਧਰ੍ਮਦ੍ਵਾਰਾ ਸਭਾਸ੍ਕਰਂ। ਸ਼ਾਸਨਂ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਜਹਾਰ ਦਿਨਕਰ੍ਮ ਚ
ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਸਮੇਤ, ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਵੀ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸੋਗ੍ਨਿਂ ਦੇਵਮੁਖਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰਾਤ੍ਮਮੁਖਾਸ਼੍ਰਯਂ। ਵਾਯੁਂ ਚ ਤਰਸਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰਾਤ੍ਮਵਸ਼ਾਨੁਗਂ
ਉਹ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ; ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ ਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ਸਮਾਨੀਯ ਸਮਸ੍ਤਾਃ ਸਰਿਤੋ ਬਲਾਤ੍। ਚਕਾਰਾਭਿਸੁਖਾਵੀਰ੍ਯਾ ਦੇਹਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸਿਂਧਵਃ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਜੜ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਵਰਤ ਲਿਆ।
ਅਪਃ ਸ੍ਵਵਸ਼ਗਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿਵਿਜਾਯਾਸ਼੍ਚ ਭੂਮਿਜਾਃ। ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਜਗਤੀਂ ਸੁਗੁਪ੍ਤਾਂ ਧਰਣੀਧਰੈਃ
ਉਹ ਨੇ ਅਸਮਾਨੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰਿਵਾਭਾਤਿ ਮਹਾਭੂਤਪਤਿਰ੍ਮਹਾਨ੍। ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਯੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਾਵਹਃ
ਉਹ ਆਪ ਜਨਮਿਆ, ਵੱਡਾ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੈਤਿ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਲੋਕਪਾਲੈਕਵਪੁਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਪਾਵਕਾਨਿਲਸਂਭੂਤੋ ਰਰਾਜ ਯੁਧਿ ਦਾਨਵਃ
ਉਹ ਦੈਤਿ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪਾਰਮੇष੍ਠ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਥਾਨੇ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੋਪਮੇ। ਤਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਗਣਾ ਦੇਵਾ ਇਵ ਪਿਤਾਮਹਂ
ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਵਾਂਗ, ਦੈਤਿ-ਜਥੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਂਚ ਤਂ ਨਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਂਤ ਵਿਪਰੀਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਵੇਦੋ ਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਰਯਾ
ਪਰ ਪੰਜ—ਵੇਦ, ਧਰਮ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਲਕੜੀ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ—ਉਸਦੇ ਉਲਟ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਏ।
ਸ ਤੇषਾਮਨੁਪਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਸਕ੍ਰੋਧੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਸ ਗਤੋ ਦੇਵਤਾਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾ ਆਉਣ ਕਾਰਨ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅਸਥਾਨ ਲੱਭਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਥਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਂ। ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਭ੍ਰਾਮਯਂਤਂ ਗਦਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗਦਾ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸਜਲਾਂਭੋਦਸਦृਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸਦृਸ਼ਵਾਸਸਂ। ਆਰੂਢਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਖੇਚਰਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਖਗਂ
ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਕਸ਼ਿਅਪ ਦੇ ਪੰਛੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਡ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੁष੍ਟਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਖਸ੍ਥਮਿਵਸ੍ਥਿਤਂ। ਦਾਨਵੋ ਵਿष੍ਣੁਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਬਭਾषੇ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਮਾਨਸਃ
ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੈਤਿ, ਮਨ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਹੋਈ, ਅਡੋਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਅਯਂ ਸ ਰਿਪੁਰਸ੍ਮਾਕਂ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਨਾਸ਼ਨਃ। ਅਰ੍ਣਵਾਵਾਸਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਮਧੋਸ਼੍ਚ ਕੈਟਭਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਉਹ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਗਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਚੁੱਕਾ।
ਅਯਂ ਸ ਰਿਪੁਰਸ੍ਮਾਕਮਸਮਃ ਕਿਲ ਕਥ੍ਯਤੇ। ਅਨੇਕਸਂਯੁਗੇਨੇਨ ਦਾਨਵਾ ਬਹਵੋ ਹਤਾਃ
ਇਹ ਉਹ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਕਈ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਯਂ ਸ ਨਿਰ੍ਘृਣੋ ਲੋਕੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਨਿਰਪਤ੍ਤ੍ਰਪਃ। ਯੇਨ ਦਾਨਵਨਾਰੀਣਾਂ ਸੀਮਂਤੋਦ੍ਵਰਣਂ ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਉਹ ਨਿਰਦਈ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਜਦਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਦੈਤਿ-ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਹੱਦ ਤੇ ਚੋਣ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਯਂ ਸ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਵੈਕੁਂਠਸ਼੍ਚ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍। ਅਨਂਤੋ ਭੋਗਿਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਂਭੂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਃ
ਇਹ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ ਅਸਮਾਨ ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ, ਅਨੰਤ ਹੈ ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਆਪ ਜਨਮਿਆ ਹੈ ਆਪ ਜਨਮਿਆਂ ਵਿੱਚ।
ਅਯਂ ਸ ਨਾਥੋ ਦੇਵਾਨਾਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਕृष੍ਯਤੇ। ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਹਤਃ
ਇਹ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ; ਇਸਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਯਚ੍ਛਾਯਾਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੇਵਾ ਮਖਮੁਖੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਆਜ੍ਯਂ ਮਹਰ੍षਿਭਿਰ੍ਦਤ੍ਤਮਸ਼੍ਨੁਵਂਤਿ ਤ੍ਰਿਧਾ ਹੁਤਮ੍1.41.
ਇਸ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਆ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਆਗੇ ਖੜੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਘੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਸ ਨਿਧਨੇ ਹੇਤੁਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਮਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍। ਅਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਨਿ ਕੁਲਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਕਮਾਹਵੇ
ਇਹੀ ਸਾਰੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਇਸ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਾਡੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਸ ਕਿਲ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਸੁਰਾਰ੍ਥੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਃ। ਸ ਵਿਭੁਸ੍ਤੇਜਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚਕ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁषੁ
ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਚੱਕਰ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਸ ਕਾਲੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਾਲਭੂਤੇ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ। ਅਤਿਕ੍ਰਾਂਤਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਇਹ ਹੀ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ; ਜਦ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ, ਕੇਸ਼ਵਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯੇਦਾਨੀਂ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰੇष ਸਮਾਗਤਃ। ਨਿष੍ਪਿष੍ਟੋ ਬਹੁਨਾ ਸਂਖ੍ਯੇ ਮਯ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਣਸ਼ਿष੍ਯਤਿ
ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਪਚਿਤਿਂ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮਦ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਇਮਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਰਣੇऽਮਰਗਣਾਨਹਮ੍। ਜਾਤ੍ਯਂਤਰਗਤੋਪ੍ਯੇष ਬਾਧਤੇ ਦਾਨਵਾਨ੍ਮृਧੇ
ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਇਹ, ਹੋਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏषੋऽਨਂਤਃ ਪੁਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਜਘਾਨੈਕਾਰ੍ਣਵੇ ਘੋਰੇ ਤਾਵੁਭੌ ਮਧੁਕੈਟਭੌ
ਇਹ ਉਹੀ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪਦਮਨਾਭਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਆਦਿ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਂ ਵਪੁਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਿਂਹਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਰਸ੍ਯ ਚ। ਪਿਤਰਂ ਮੇ ਜਘਾਨੈਕੋ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਂ ਪੁਰਾ
ਆਪਣੀ ਕਾਇਆ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਅੱਧਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਅੱਧਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ੁਭਂ ਗਰ੍ਭਮਧਤ੍ਤੈਨਮਦਿਤਿਰ੍ਦੇਵਤਾਰਣਿਃ। ਤ੍ਰੀਨ੍ਲੋਕਾਨਾਜਹਾਰੈਕਃ ਕ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਗਰਭ ਵਜੋਂ ਜਣਿਆ; ਇਹ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।