ਸਾ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਪਵਨਾ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਾ। ਸਾਸਮੁਦ੍ਰੌਘਸਦृਸ਼ੀ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾ ਮਹਾਚਮੂਃ1.41.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਫੌਜ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਰਰਾਜਾਸ੍ਤ੍ਰਵਤੀ ਭੀਮਾ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਸ਼ਾਲਿਨੀ। ਤਯੋਸ਼੍ਚਮ੍ਵੋਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਤੁ ਬਭੂਵ ਸ ਸਮਾਗਮਃ
ਭਿਆਨਕ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੂਜੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋ ਗਈ।
ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯੋਸ੍ਸਂਯੋਗੋ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੁਗਪਰ੍ਯਯੇ। ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਘੋਰਂ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਕੁਲਂ
ਜਿਵੇਂ ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਜੰਗ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਰਾਕ੍ਰਮਪਰਂ ਸਦਰ੍ਪਵਿਨਯਸ੍ਯਦਂ। ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮੁਰ੍ਬਲਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਭੀਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਰਾऽਸੁਰਾਃ
ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ 'ਤੇ ਧਿਆਨ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗਰੂਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਸਾਗਰਾਭ੍ਯਾਮਿਵਾਂਬੁਦਾਃ। ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਬਲਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਹृष੍ਟਾਸ਼੍ਚੇਰੁਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਵਨਾਭ੍ਯਾਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਭ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਪਿਤਾਭ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਨਗਾਃ। ਸਮਾਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤਥਾ ਭੇਰੀਃ ਸ਼ਂਖਾਨ੍ਦਧ੍ਮੁਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰੱਖਤ ਫੁੱਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬੇਰੜੀਆਂ ਵੱਜਾਈਆਂ ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਫੂਕੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਚ ਭੁਵਂ ਚੈਵ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਮਪੂਰਯਨ੍। ਜ੍ਯਾਘਾਤਤਲਨਿਰ੍ਘੋष ਧਨੁषਾਂ ਕੂਜਿਤਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ—ਧਨੁਆਂ ਦੀ ਤੀਰ-ਕਸ਼ੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਧਨੁਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ।
ਦੁਂਦੁਭੀਨਾਂ ਚ ਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੋ ਦੈਤ੍ਯਮਂਤਰ੍ਦਧੁਃ ਸ੍ਵਨਮ੍। ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਸਂਪੇਤੁਰ੍ਯਾਤਯਂਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਡੰਬੂ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੌੜ ਪਏ।
ਬਭਂਜੁਰ੍ਬਾਹੁਭਿਰ੍ਬਾਹੁ ਯੁਦ੍ਧਮਨ੍ਯੇ ਯੁਯੁਤ੍ਸਵਃ। ਦੇਵਾਨਾਮਸ਼ਨੀਰ੍ਘੋਰਾਃ ਪਰਿਘਾਂਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾਯੁਧਾਨ੍
ਕਈ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੱਥ ਤੋੜ ਲੈਂਦੇ, ਦੇਵਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵਜਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਗੱਦੇ ਸੁੱਟਦੇ।
ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਨ੍ਸਸृਜੁਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਗਦਾਗੁਰ੍ਵੀਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਃ। ਗਦਾਨਿਪਾਤੈਰ੍ਭਗ੍ਨਾਂਗਾ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਾਃ
ਦਾਨਵ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਭਾਰੀ ਗੱਦੇ ਸੁੱਟਦੇ; ਗੱਦੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਪਰਿਪੇਤੁਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਕੇਚਿਤ੍ਪੁਨਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤੁ ਜਘ੍ਨਿਰੇ। ਤਤੋ ਰਥੈਸ਼੍ਚ ਤੁਰਗੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਭਿਃ
ਕਈ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਉਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ,
ਸਮੀਯੁਸ੍ਤੇਤਿਸਂਰਬ੍ਧਾ ਰੋषਾਦਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਾਹਵੇ। ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨਾਸ੍ਸਮਰੇ ਸਂਦष੍ਟੌष੍ਟਪੁਟਾਨਨਾਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਦੌੜ ਪਏ, ਦੰਦ ਕਸ ਕੇ, ਚਿਹਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੋੜੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਥਾ ਰਥੈਰ੍ਨਿਯੁਧ੍ਯਂਤੇ ਪਾਦਾਤਾਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਭਿਃ। ਤੇषਾਂ ਰਥਾਨਾਂ ਤੁਮੁਲਃ ਸਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ਼ਬ੍ਦਵਾਹਿਨਾਮ੍
ਰਥ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ, ਪੈਦਲ ਪੈਦਲ ਨਾਲ; ਉਹਨਾਂ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਗੂੰਜ, ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸੀ।
ਨਭੋ ਨਿਦਦ੍ਧ੍ਵਾਨਯਥਾ ਨਭਸ੍ਯੇ ਜਲਦਸ੍ਵਨੈਃ। ਬਭਂਜਿਰੇ ਰਥਾਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਸਂਮृਦਿਤਾ ਰਥੈਃ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਵੇ; ਕੁਝ ਰਥ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲੇ ਗਏ।
ਸਂਬਾਧਮਨ੍ਯੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨ ਸ਼ੇਕੁਸ਼੍ਚਲਿਤੁਂ ਰਥਾਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਸਮਰੇ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ
ਰਥ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਨੇ ਵੱਧ ਭਰ ਗਏ ਕਿ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਯੋਧੇ ਦੰਦ ਦਿਖਾ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਸੀ।
ਸਂਹ੍ਰਾਦਮਾਣਾਸ੍ਸਬਲਾ ਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸਿ ਚਰ੍ਮਿਣਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਰਨ੍ਯੇ ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾ ਰਕ੍ਤਂ ਵੇਮੁਰ੍ਹਤਾਯੁਧਿ
ਕੁਝ ਯੋਧੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਵੱਜਦੇ ਸੀ; ਹੋਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਕੇ, ਲਹੂ ਲੁਹੂ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਪਏ।
ਕ੍ਸ਼ਰਜ੍ਜਲਾਨਾਂ ਸਦृਸ਼ਾ ਜਲਦਾਨਾਂ ਸਮਾਗਤਾਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਬਾਣਵਰ੍षੇਣ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਦਿਨਮਾਬਭੌ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਭਰੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਏ। ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਜੰਗ ਦਾ ਦਿਨ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕਾਲਨੇਮਿਸ੍ਸ ਦਾਨਵਃ। ਅਵਰ੍ਧਤ ਸਮੁਦ੍ਰੌਘੈਃ ਪੂਰ੍ਯਮਾਣ ਇਵਾਂਬੁਦਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੈਤ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਧਾ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯੁਲ੍ਲਤਾਪੀਡਾਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਸ਼ਨਿਵਰ੍षਿਣਃ। ਗਾਤ੍ਰੈਰ੍ਨਗਗਿਰਿਪ੍ਰਖ੍ਯੈਰ੍ਵਿਨਿਪੇਤੁਰ੍ਬਲਾਹਕਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਤੋਂ ਚਮਕਦੇ ਬੱਦਲ ਗਿਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਗਰਜ ਪੈਂਦੀ ਸੀ।
ਕ੍ਰੋਧਾਨ੍ਨਿਸ਼੍ਵਸਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭ੍ਰੂਭੇਦਸ੍ਵੇਦਵਰ੍षਿਣਃ। ਸਾਗ੍ਨਿਸ੍ਫੁਲਿਂਗਾਃ ਪ੍ਰਤਤਾ ਮੁਖਾਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚੇਰੁਰਰ੍ਚਿषਃ
ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ, ਭੰਨੇ ਭ੍ਰੂਆਂ ਤੋਂ ਪਸੀਨਾ ਵਰ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਲਵਾਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਸਨ।
ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਗਗਨੇ ਵਵृਧੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਾਹਵਃ। ਪਰ੍ਵਤਾਦਿਵ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਾਃ ਪਂਚਾਸ੍ਯਾ ਇਵ ਪਨ੍ਨਗਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਪਰ ਤੇ ਪਾਸੇ ਵਧ ਗਈਆਂ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ।
ਸੋऽਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਧਨੁਰ੍ਭਿਃ ਪਰਿਘੈਰਪਿ। ਦਿਵ੍ਯਮਾਕਾਸ਼ਮਾਵਵ੍ਰੇ ਪਰ੍ਵਤੈਰੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੈਰਿਵ
ਉਹ ਨੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੜ੍ਹੇ ਨਾਲ ਦਿਵਿਆ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸੋਨਿਲੋਦ੍ਭੂਤਵਸਨਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸਂਗ੍ਰਾਮਲਾਲਸਃ। ਸਂਧ੍ਯਾਤਪਗ੍ਰਸ੍ਤਸ਼ਿਲਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮੇਰੁਰਿਵਾਚਲਃ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਚਟਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਸੜ ਗਈਆਂ।
ਊਰੁਵੇਗਪ੍ਰਮਥਿਤੈਃ ਸ਼ृਂਗਸ਼ੈਲਾਗ੍ਰਪਾਦਪੈਃ। ਅਪਾਤਯਦ੍ਦੇਵਗਣਾਨ੍ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਮਹਾਗਿਰੀਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੰਘਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਉੱਚੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਥਾਂਡਰ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਹੁਭਿਸ਼੍ਚ ਸਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੈਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਸ਼ਿਰੋਰੁਹਾਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਸ਼੍ਚਲਿਤੁਂ ਦੇਵਾਃ ਕਾਲਨੇਮਿਹਤਾ ਯੁਧਿ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਲ ਕੱਟ ਗਏ, ਸਰੀਰ ਜਖਮੀ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਮੁष੍ਟਿਭਿਰ੍ਨਿਹਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਦ੍ਵਿਦਲੀਕृਤਾਃ। ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਪਤਗਾਃ ਸਮਹੋਰਗਕਿਨ੍ਨਰਾਃ
ਕੁਝ ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਪੰਛੀ, ਸੱਪ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਹੋਰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਗਏ।
ਤੇਨ ਵਿਤ੍ਰਾਸਿਤਾਃ ਪੇਤੁਃ ਸਮਰੇ ਕਾਲਨੇਮਿਨਾ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਰ੍ਯਤ੍ਨਵਂਤੋਪਿ ਯਤ੍ਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਿਚੇਤਸਃ
ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਟਕ ਗਏ ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋऽਸ੍ਪਂਦਿਤਃ ਸ਼ਰਬਂਧਨੈਃ। ਨਿष੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਃ ਕृਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਚਲਿਤੁਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੇਬਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਨਿਰ੍ਜਲਾਂਭੋਦਸਦृਸ਼ੋ ਨਿਰ੍ਜਲਾਰ੍ਣਵਸਪ੍ਰਭਃ। ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪਾਰਃ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਵਿਪਾਸ਼ੋ ਵਰੁਣੋ ਮृਧੇ
ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਬੱਦਲ ਜਾਂ ਸੁੱਕਾ ਸਮੁੰਦਰ।
ਰਣੇ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਤੇਨ ਪਰੀਤਃ ਕਾਲਰੂਪਿਣਾ। ਵਿਲਪਨ੍ਲੋਕਪਾਲੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਯਾਜਿਤੋ ਧਨਦਃ ਕ੍ਰਿਯਾਂ
ਵੈਸ਼ਰਵਣ, ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮੌਤ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰੋ ਪਿਆ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।