ਸਮੇਯਿਵਾਨ੍ਸੁਰੇਂਦ੍ਰੇਣ ਪਰਿष੍ਵਕ੍ਤੋ ਭ੍ਰਮਨ੍ਰਣੇ। ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਬਭੌ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਵਿष੍ਣੁਰਿਵ ਮਂਦਰਃ
ਕਾਲਨੇਮੀ, ਦੈਤ, ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਥ ਵਿਵ੍ਯਥਿਰੇ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਕਾਲਨੇਮਿਨਮਾਯਾਂਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਲਮਿਵਾਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਗਏ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਕਾਲ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ।
ਦਾਨਵਾਨਨੁਪਿਪ੍ਰੀषੁਃ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹਾਸੁਰਃ। ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਪਾਂਤੇ ਜਲਦੋ ਯਥਾ
ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੇ ਹੋਰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ; ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਮੜਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਵਧ ਗਈ।
ਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਂਤਰਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰਪਰਿਸ਼੍ਰਾਂਤਾਃ ਪੀਤ੍ਵੇਵਾਮृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਤੇ ਵੀਤਭਯਸਂਤ੍ਰਾਸਾ ਮਯਤਾਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਤਾਰਕਾਮਯਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸਤਤਂ ਜਿਤਕਾਸ਼ਿਨਃ
ਮਾਇਆ, ਤਾਰਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਰ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਰਹੇ।
ਰੇਜੁਰਾਯੋਧਨਗਤਾ ਦਾਨਵਾ ਯੁਦ੍ਧਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਮਂਤ੍ਰਮਭ੍ਯਸਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਵ੍ਯੂਹਂ ਚ ਪਰਿਧਾਵਤਾਮ੍
ਦਾਨਵ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਚਾਭਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਦਾਨਵਂ ਕਾਲਨੇਮਿਨਮ੍। ਯੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਮਯਸ੍ਯਾਸਨ੍ਮੁਖ੍ਯਾ ਯੁਦ੍ਧਪੁਰਸ੍ਸਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੁੱਖ ਯੋਧੇ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਗ ਪਈ।
ਤੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਾ ਯੋਦ੍ਧੁਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਮਯਸ੍ਤਾਰੋ ਵਰਾਹਸ਼੍ਚ ਹਯਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆ ਗਏ: ਮਾਇਆ, ਤਾਰਾ, ਵਰਾਹਾ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਹਯਗ੍ਰੀਵ।
ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਸੁਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਖਰਲਂਬਾਵੁਭਾਵਪਿ। ਅਰਿष੍ਟੋ ਬਲਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਿਸ਼ੋਰਾਖ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਵੇਤ, ਖਰਲਾ ਤੇ ਲੰਬਾ, ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਨਾਮਕ ਵੀ।
ਸੁਰ੍ਭਾਨੁਸ਼੍ਚਾਮਰਪ੍ਰਖ੍ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰਯੋਧੀ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਏਤੇऽਸ੍ਤ੍ਰਵੇਦਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਪਸਿ ਸੁਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸੁਰਭਾਨੂ, ਜੋ ਰਾਜਸੀ ਪੰਖੇ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਚਕਰਯੋਧੀਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸਨ।
ਦਾਨਵਾਃ ਕृਤਿਨੋ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕਾਲਨੇਮਿਨਮੁਦ੍ਧਤਮ੍। ਤੇ ਗਦਾਭਿਸ੍ਸੁਗੁਰ੍ਵੀਭਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਰਥਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਕੁਸ਼ਲ ਦਾਨਵ ਉੱਤਜੀਤ ਕਾਲਨੇਮੀ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਭਾਰੀ ਗਦਾਂ, ਚਕਰ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ।
ਕਾਲਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਮੁਸਲੈਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀਯੈਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ। ਅਸ਼੍ਮਭਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਸਦृਸ਼ੈਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ
ਕਾਲ ਵਾਂਗ ਡੰਡਿਆਂ, ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਮਲਟਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ।
ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਰ੍ਭਿਂਡਿਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾਯਸੈਃ। ਘਾਤਿਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਗੁਰ੍ਵੀਭਿਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਭਾਲਿਆਂ, ਗੋਲੇ, ਉੱਤਮ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੜ੍ਹਾ, ਭਾਰੀ ਤੇ ਮਾਰਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਤਘਨੀ ਨਾਲ।
ਯੁਗੈਰ੍ਯਂਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੈਰ੍ਲਾਂਗਲੈਰੁਗ੍ਰਤਾਡਿਤੈਃ। ਦੋਰ੍ਭਿਰਾਯਤਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘਾਦਿਭਿਃ
ਜੁਆਂ, ਯੰਤਰਾਂ, ਉਗਰ ਠੋਕਣ ਵਾਲੇ ਹਲਾਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਫੰਨਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ।
ਭੁਜਂਗਵਕ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਲੇਲਿਹਾਨੈਰ੍ਵਿਸਰ੍ਪਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਯਕੈਃ। ਵਜ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਹਰਣੀਯੈਸ਼੍ਚ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰੈਃ
ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਂਗ ਚੁੰਘਦੇ ਤੇ ਰੇੰਗਦੇ ਤੀਰ, ਵਜਰ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਭਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਜੋਂ।
ਵਿਕੋਸ਼ੈਰਸਿਭਿਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਸ਼ੂਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਤਨਿਰ੍ਮਲੈਃ। ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਸਂਦੀਪ੍ਯਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨੈਃ
ਤਿੱਖੇ, ਨਿਕਲੇ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਸਾਫ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੈਤੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ।
ਤਤਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਦਾ ਕਾਲਨੇਮਿਨਮਾਹਵੇ। ਸਾ ਦੀਪ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਰੁਰੁਚੇ ਚਮੂਃ
ਫਿਰ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ ਲੱਗੀ।
ਯੈਰ੍ਨਿਮੀਲਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗਾ ਵਨਾਲੀਵਾਂਬੁਦਾਗਮੇ। ਦੇਵਤਾਨਾਮਪਿ ਚਮੂਰ੍ਮੁਮੁਦੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪਾਲਿਤਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਬੰਦ ਕਰ ਲਏ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਆਉਣ 'ਤੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਉਪੇਤਾ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੋष੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਤੇਜੋਭ੍ਯਾਂ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ। ਵਾਯੁਵੇਗਵਤੀ ਸੌਮ੍ਯਾ ਤਾਰਾਗਣਪਤਾਕਿਨੀ
ਉਹ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਠੰਡਕ ਤੇ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਆਈ।
ਤੋਯਦਾ ਬਦ੍ਧਵਸਨਾ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਹਾਸਿਨੀ। ਯਮੇਂਦ੍ਰਧਨਦੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾ ਵਰੁਣੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਪਹਿਨਾਵੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਯਮ, ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਵਰੁਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ।
ਸਾ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਪਵਨਾ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਾ। ਸਾਸਮੁਦ੍ਰੌਘਸਦृਸ਼ੀ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾ ਮਹਾਚਮੂਃ1.41.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਫੌਜ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਰਰਾਜਾਸ੍ਤ੍ਰਵਤੀ ਭੀਮਾ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਸ਼ਾਲਿਨੀ। ਤਯੋਸ਼੍ਚਮ੍ਵੋਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਤੁ ਬਭੂਵ ਸ ਸਮਾਗਮਃ
ਭਿਆਨਕ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੂਜੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋ ਗਈ।
ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯੋਸ੍ਸਂਯੋਗੋ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੁਗਪਰ੍ਯਯੇ। ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਘੋਰਂ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਕੁਲਂ
ਜਿਵੇਂ ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਜੰਗ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਰਾਕ੍ਰਮਪਰਂ ਸਦਰ੍ਪਵਿਨਯਸ੍ਯਦਂ। ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮੁਰ੍ਬਲਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਭੀਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਰਾऽਸੁਰਾਃ
ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ 'ਤੇ ਧਿਆਨ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗਰੂਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਸਾਗਰਾਭ੍ਯਾਮਿਵਾਂਬੁਦਾਃ। ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਬਲਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਹृष੍ਟਾਸ਼੍ਚੇਰੁਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਵਨਾਭ੍ਯਾਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਭ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਪਿਤਾਭ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਨਗਾਃ। ਸਮਾਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤਥਾ ਭੇਰੀਃ ਸ਼ਂਖਾਨ੍ਦਧ੍ਮੁਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰੱਖਤ ਫੁੱਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬੇਰੜੀਆਂ ਵੱਜਾਈਆਂ ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਫੂਕੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਚ ਭੁਵਂ ਚੈਵ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਮਪੂਰਯਨ੍। ਜ੍ਯਾਘਾਤਤਲਨਿਰ੍ਘੋष ਧਨੁषਾਂ ਕੂਜਿਤਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ—ਧਨੁਆਂ ਦੀ ਤੀਰ-ਕਸ਼ੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਧਨੁਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ।
ਦੁਂਦੁਭੀਨਾਂ ਚ ਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੋ ਦੈਤ੍ਯਮਂਤਰ੍ਦਧੁਃ ਸ੍ਵਨਮ੍। ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਸਂਪੇਤੁਰ੍ਯਾਤਯਂਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਡੰਬੂ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੌੜ ਪਏ।
ਬਭਂਜੁਰ੍ਬਾਹੁਭਿਰ੍ਬਾਹੁ ਯੁਦ੍ਧਮਨ੍ਯੇ ਯੁਯੁਤ੍ਸਵਃ। ਦੇਵਾਨਾਮਸ਼ਨੀਰ੍ਘੋਰਾਃ ਪਰਿਘਾਂਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾਯੁਧਾਨ੍
ਕਈ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੱਥ ਤੋੜ ਲੈਂਦੇ, ਦੇਵਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵਜਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਗੱਦੇ ਸੁੱਟਦੇ।
ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਨ੍ਸਸृਜੁਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਗਦਾਗੁਰ੍ਵੀਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਃ। ਗਦਾਨਿਪਾਤੈਰ੍ਭਗ੍ਨਾਂਗਾ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਾਃ
ਦਾਨਵ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਭਾਰੀ ਗੱਦੇ ਸੁੱਟਦੇ; ਗੱਦੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।