ਸ਼ਤਸ਼ੀਰ੍षਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸ਼ਤਸ਼ृਂਗ ਇਵਾਚਲਃ। ਕਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਤਿ ਸਂਵृਦ੍ਧੋ ਨਿਦਾਘ ਇਵ ਪਾਵਕਃ
ਉਹ ਸੌ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ, ਤੇਜਵਾਨ, ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦਾ ਸੀ।
ਧੂਮ੍ਰਕੇਸ਼ੋ ਹਰਿਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਰ੍ਦਂਤੁਰੋ ਵਿਕਟਾਨਨਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਂਤਰਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਧਾਰਯਨ੍ਵਿਪੁਲਂ ਵਪੁਃ
ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਧੂੰਏਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਦਾਡ਼ ਪੀਲੀ ਸੀ, ਦੰਦ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ, ਚਿਹਰਾ ਡਰਾਉਣਾ, ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬਾਹੁਭਿਸ੍ਤੁਲਯਨ੍ਵ੍ਯੋਮ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਮਹੀਧਰਾਨ੍। ਈਰਯਨ੍ਮੁਖਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸੈਰ੍ਵृष੍ਟਿਕਾਰਾਨ੍ਬਲਾਹਕਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਸੀ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਸੁੱਟਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਮੀਂਹ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਿਰ੍ਯਗਾਯਤਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਂਦਰੋਦਗ੍ਰਵਰ੍ਚਸਾਮ੍। ਦਿਧਕ੍ਸ਼ਂਤਮਿਵਾਯਾਂਤਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਗਣਾਨ੍ਮृਧੇ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਾਲ ਤੇ ਢੁਕੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਆਉਂਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਤਰ੍ਜਯਂਤਂ ਸੁਰਗਣਾਂਸ਼੍ਛਾਦਯਂਤਂ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼। ਸਂਵਰ੍ਤਕਾਲੇ ਹृषਿਤਂ ਦृष੍ਟਂ ਮृਤ੍ਯੁਮਿਵੋਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ, ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਭਰਿਆ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਸੁਤਲੇਨੋਚ੍ਛ੍ਰਯਵਤਾ ਵਿਪੁਲਾਂਗੁਲਿਪਰ੍ਵਣਾ। ਲਂਬਾਭਰਣਪੂਰ੍ਣੇਨ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚਲਿਤਕਰ੍ਮਣਾ
ਸੁਤਲ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸਰੀਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਲੰਬੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਚ੍ਛ੍ਰਿਤੇਨਾਗ੍ਰਹਸ੍ਤੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਵਪੁष੍ਮਤਾ। ਦਾਨਵਾਨ੍ਦੇਵਨਿਹਤਾਨ੍ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਂ ਤਿष੍ਠਤੇਤਿ ਚ
ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਤੇਜਵਾਨ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਦੇਵਤਾ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਟਿਕੇ ਰਹੋ!'
ਤਂ ਕਾਲਨੇਮਿਂ ਸਮਰੇ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਕਾਲਨੇਮਿਨਮ੍। ਵੀਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਸ੍ਮ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਲੋਚਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਮੌਤ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਡਰ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਸ੍ਮ ਭੂਤਾਨਿ ਗ੍ਰਸਂਤਂ ਕਾਲਨੇਮਿਨਮ੍। ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਂ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਤਂ ਨਾਰਾਯਣਮਿਵਾਪਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨਿਗਲਦੇ ਹੋਏ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਵਿਕਰਮ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨਾਰਾਇਣ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸੋਭ੍ਯੁਚ੍ਛ੍ਰਯਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਾਰੁਤਾਘੂਰ੍ਣਿਤਾਂਬਰਃ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਾਮਦਸੁਰੋ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵਤਾਃ
ਉਹ ਅਸੁਰ ਫਿਰ ਨਵੀਂ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕਪੜੇ ਗੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਮੇਯਿਵਾਨ੍ਸੁਰੇਂਦ੍ਰੇਣ ਪਰਿष੍ਵਕ੍ਤੋ ਭ੍ਰਮਨ੍ਰਣੇ। ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਬਭੌ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਵਿष੍ਣੁਰਿਵ ਮਂਦਰਃ
ਕਾਲਨੇਮੀ, ਦੈਤ, ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਥ ਵਿਵ੍ਯਥਿਰੇ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਕਾਲਨੇਮਿਨਮਾਯਾਂਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਲਮਿਵਾਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਗਏ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਕਾਲ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ।
ਦਾਨਵਾਨਨੁਪਿਪ੍ਰੀषੁਃ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹਾਸੁਰਃ। ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਪਾਂਤੇ ਜਲਦੋ ਯਥਾ
ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੇ ਹੋਰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ; ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਮੜਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਵਧ ਗਈ।
ਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਂਤਰਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰਪਰਿਸ਼੍ਰਾਂਤਾਃ ਪੀਤ੍ਵੇਵਾਮृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਤੇ ਵੀਤਭਯਸਂਤ੍ਰਾਸਾ ਮਯਤਾਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਤਾਰਕਾਮਯਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸਤਤਂ ਜਿਤਕਾਸ਼ਿਨਃ
ਮਾਇਆ, ਤਾਰਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਰ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਰਹੇ।
ਰੇਜੁਰਾਯੋਧਨਗਤਾ ਦਾਨਵਾ ਯੁਦ੍ਧਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਮਂਤ੍ਰਮਭ੍ਯਸਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਵ੍ਯੂਹਂ ਚ ਪਰਿਧਾਵਤਾਮ੍
ਦਾਨਵ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਚਾਭਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਦਾਨਵਂ ਕਾਲਨੇਮਿਨਮ੍। ਯੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਮਯਸ੍ਯਾਸਨ੍ਮੁਖ੍ਯਾ ਯੁਦ੍ਧਪੁਰਸ੍ਸਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੁੱਖ ਯੋਧੇ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਗ ਪਈ।
ਤੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਾ ਯੋਦ੍ਧੁਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਮਯਸ੍ਤਾਰੋ ਵਰਾਹਸ਼੍ਚ ਹਯਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆ ਗਏ: ਮਾਇਆ, ਤਾਰਾ, ਵਰਾਹਾ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਹਯਗ੍ਰੀਵ।
ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਸੁਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਖਰਲਂਬਾਵੁਭਾਵਪਿ। ਅਰਿष੍ਟੋ ਬਲਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਿਸ਼ੋਰਾਖ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਵੇਤ, ਖਰਲਾ ਤੇ ਲੰਬਾ, ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਨਾਮਕ ਵੀ।
ਸੁਰ੍ਭਾਨੁਸ਼੍ਚਾਮਰਪ੍ਰਖ੍ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰਯੋਧੀ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਏਤੇऽਸ੍ਤ੍ਰਵੇਦਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਪਸਿ ਸੁਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸੁਰਭਾਨੂ, ਜੋ ਰਾਜਸੀ ਪੰਖੇ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਚਕਰਯੋਧੀਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸਨ।
ਦਾਨਵਾਃ ਕृਤਿਨੋ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕਾਲਨੇਮਿਨਮੁਦ੍ਧਤਮ੍। ਤੇ ਗਦਾਭਿਸ੍ਸੁਗੁਰ੍ਵੀਭਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਰਥਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਕੁਸ਼ਲ ਦਾਨਵ ਉੱਤਜੀਤ ਕਾਲਨੇਮੀ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਭਾਰੀ ਗਦਾਂ, ਚਕਰ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ।
ਕਾਲਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਮੁਸਲੈਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀਯੈਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ। ਅਸ਼੍ਮਭਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਸਦृਸ਼ੈਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ
ਕਾਲ ਵਾਂਗ ਡੰਡਿਆਂ, ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਮਲਟਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ।
ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਰ੍ਭਿਂਡਿਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾਯਸੈਃ। ਘਾਤਿਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਗੁਰ੍ਵੀਭਿਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਭਾਲਿਆਂ, ਗੋਲੇ, ਉੱਤਮ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੜ੍ਹਾ, ਭਾਰੀ ਤੇ ਮਾਰਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਤਘਨੀ ਨਾਲ।
ਯੁਗੈਰ੍ਯਂਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੈਰ੍ਲਾਂਗਲੈਰੁਗ੍ਰਤਾਡਿਤੈਃ। ਦੋਰ੍ਭਿਰਾਯਤਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘਾਦਿਭਿਃ
ਜੁਆਂ, ਯੰਤਰਾਂ, ਉਗਰ ਠੋਕਣ ਵਾਲੇ ਹਲਾਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਫੰਨਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ।
ਭੁਜਂਗਵਕ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਲੇਲਿਹਾਨੈਰ੍ਵਿਸਰ੍ਪਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਯਕੈਃ। ਵਜ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਹਰਣੀਯੈਸ਼੍ਚ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰੈਃ
ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਂਗ ਚੁੰਘਦੇ ਤੇ ਰੇੰਗਦੇ ਤੀਰ, ਵਜਰ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਭਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਜੋਂ।
ਵਿਕੋਸ਼ੈਰਸਿਭਿਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਸ਼ੂਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਤਨਿਰ੍ਮਲੈਃ। ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਸਂਦੀਪ੍ਯਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨੈਃ
ਤਿੱਖੇ, ਨਿਕਲੇ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਸਾਫ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੈਤੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ।
ਤਤਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਦਾ ਕਾਲਨੇਮਿਨਮਾਹਵੇ। ਸਾ ਦੀਪ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਰੁਰੁਚੇ ਚਮੂਃ
ਫਿਰ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ ਲੱਗੀ।
ਯੈਰ੍ਨਿਮੀਲਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗਾ ਵਨਾਲੀਵਾਂਬੁਦਾਗਮੇ। ਦੇਵਤਾਨਾਮਪਿ ਚਮੂਰ੍ਮੁਮੁਦੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪਾਲਿਤਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਬੰਦ ਕਰ ਲਏ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਆਉਣ 'ਤੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਉਪੇਤਾ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੋष੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਤੇਜੋਭ੍ਯਾਂ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ। ਵਾਯੁਵੇਗਵਤੀ ਸੌਮ੍ਯਾ ਤਾਰਾਗਣਪਤਾਕਿਨੀ
ਉਹ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਠੰਡਕ ਤੇ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਆਈ।
ਤੋਯਦਾ ਬਦ੍ਧਵਸਨਾ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਹਾਸਿਨੀ। ਯਮੇਂਦ੍ਰਧਨਦੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾ ਵਰੁਣੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਪਹਿਨਾਵੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਯਮ, ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਵਰੁਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ।