ਇਤਿ ਪृष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮੇऽਯਂ ਤੁਲਾਪੁਰੁष ਦਾਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਨਾਰਦ ਮੁਨਿ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਸਤਯਭਾਮਾ, ਇਹ ਤੂਲਾਪੁਰੁਸ਼ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।'
ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਤਦਾ ਕृष੍ਣਂ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਨਾਰਦਾਯੈਵ ਸਾ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤੋਲਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਮਾਕृष੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਯਯੌ
ਫਿਰ, ਸਤਯਭਾਮਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਕਲਪ ਰੁੱਖ ਨੂੰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੋਲ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰਿਯਃਪਤਿਮਥਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਗਤੇ ਦੇਵਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮੇ । ਹਰ੍षੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਾਨਨਾ ਸਤ੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਸਤਯਾ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਤ੍ਯਭਾਮੋਵਾਚ- ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਸਫਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਮੇ । ਮਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਨਿਦਾਨੇ ਚ ਧਨ੍ਯੌ ਤੌ ਪਿਤਰੌ ਮਮ
ਸਤਯਭਾਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਈ। ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਧਨਿਆ ਹਨ।'
ਯੌ ਮਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕਸੁਭਗਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸਤੁਰ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । षੋਡਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭਾਹਂ ਯਤਸ੍ਤਵ
'ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਹਾਂ।'
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਯਾਦਿਪੁਰੁषਃ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਾਰਦਾਯ ਸਮਰ੍ਪਿਤਃ
'ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ, ਆਦਿ ਪੁਰਖ, ਕਲਪ ਰੁੱਖ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਨਾਰਦ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਆਖੀ, ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ।'
ਯਦ੍ਵਾਰ੍ਤਾਮਪਿ ਜਾਨਂਤਿ ਭੂਮਿਸਂਸ੍ਥਾਨ ਜਂਤਵਃ । ਸੋऽਯਂ ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮੋ ਗੇਹੇ ਮਮ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
'ਜੋ ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਜੀਵ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ: ਇਹ ਕਲਪ ਰੁੱਖ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ।'
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤੇਸ਼੍ਚਾਹਂ ਸ਼੍ਰੀਪਤੇਰਤਿਵਲ੍ਲਭਾ । ਅਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ
'ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਕਰਃ ਕਥਯਸ੍ਵਾਤ੍ਰ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਚ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਹਂ ਕਰੋਮਿ ਹਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
'ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ। ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਫਿਰ ਕਰਾਂਗੀ।'
ਯਥਾਕਲ੍ਪਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਵਿਯੁਕ੍ਤਾ ਸ੍ਯਾਂ ਨ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮੇਰਾਸ੍ਯੋऽਯਂ ਗਦਾਗ੍ਰਜਃ
'ਹੇ ਦੇਵ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਹੋਵਾਂ।' ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਤ੍ਯਾ ਕਰੇ ਕਰਂ ਕृਤ੍ਵਾਗਮਤ੍ਕਲ੍ਪਤਰੋਸ੍ਤਲਮ੍ । ਨਿषਿਦ੍ਧ੍ਯਾਨੁਚਰਂ ਲੋਕਂ ਸਵਿਲਾਸਂ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਸਤਯਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਕਲਪ ਰੁੱਖ ਦੇ ਥਾਂ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਾਮਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਜਗਤਾਂਪਤਿਃ । ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਰਿਤੋषਾਰ੍ਥਂ ਲਸਤ੍ਪੁਲਕਿਤਾਂਗਜਃ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਸਤਯਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਰੋਮਾਂ-ਰੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਸੰਤੋਖ ਲਈ।
ਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਨ ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਿਯਤਮਾ ਕਾਚਿਦਨ੍ਯਾ ਨਿਤਂਬਿਨੀ । षੋਡਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਪ੍ਰਾਣਸਮਾ ਹ੍ਯਸਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵਾਂਗੂੰ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਵਿਰੋਧੋ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ । ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਕਾਂਤੇ ਸ਼ृਣੁ ਯਚ੍ਚ ਮਹਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਸੁਣ, ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਦੇਯਮਥਵਾਕਾਰ੍ਯਮਕਥ੍ਯਮਪਿ ਯਤ੍ਪੁਨਃ । ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤਂ ਤੁ ਕਥਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਕਥਯਾਮਿ ਨ ਤੁ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਪृਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯੇ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਅਸੰਭਵ ਗੱਲ ਹੋਵੇ, ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਜੋ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀਦੀ—ਜੇ ਤੂੰ ਪੁੱਛੇਗੀ, ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਪਿਆਰੀਏ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਸਭ ਪੁੱਛ ਲੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਤ੍ਯੋਵਾਚ- ਦਾਨਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤਪੋ ਵਾਪਿ ਕਿਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯਾਕृਤਮ੍ । ਯੇਨਾਹਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਜਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਭਵਾਨੀਵਾऽਭਵਂ ਕਿਲ
ਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕੀ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਦਾਨ, ਵਰਤ ਜਾਂ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਮਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਬਣੀ?
ਤਵਾਂਗਾਰ੍ਦ੍ਧਹਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਰੁਡੋਪਰਿਗਾਮਿਨੀ । ਇਂਦ੍ਰਾਦਿਦੇਵਤਾਵਾਸਮਗਮਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸਦਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਗਈ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਤੁ ਮਯਾ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਜਨ੍ਮਾਂਤਰੇ ਚ ਕਿਂ ਸ਼ੀਲਾ ਕਾ ਚਾਹਂ ਕਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਕਾ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ? ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਸੁਭਾਉ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਕੌਣ ਸੀ ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ?
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾਃ ਕਾਂਤੇ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਵਤੀ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਿਆਰੀਏ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਤੂੰ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਆਸੀਤ੍ਕृਤਯੁਗਸ੍ਯਾਂਤੇ ਮਾਯਾਪੁਰ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਆਤ੍ਰੇਯੋ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਾਇਆਪੁਰ ਵਿੱਚ, ਆਤ੍ਰੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ ਸੀ। ਉਹ ਵੇਦ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਆਤਿਥੇਯੋऽਗ੍ਨਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਃ ਸੌਰਵ੍ਰਤ ਪਰਾਯਣਃ । ਸੂਰ੍ਯਮਾਰਾਧਯਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯ੍ਯ ਇਵਾਪਰਃ
ਉਹ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਦਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗੂੰ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਤਿਵਯਸਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਗੁਣਵਤੀ ਸੁਤਾ । ਅਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਸ੍ਵਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਚਂਦ੍ਰ ਨਾਮ੍ਨੇ ਦਦੌ ਸੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗੁਣਵਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਦੀ ਤੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਬੱਚਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮੇਵ ਪੁਤ੍ਰਵਨ੍ਮੇਨੇ ਸ ਚ ਤਂ ਪਿਤृਵਦ੍ਵਸ਼ੀ । ਤੌ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਨਂ ਯਾਤੌ ਕੁਸ਼ੇਧ੍ਮਹਰਣਾਰ੍ਥਿਨੌ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗੂੰ ਮੰਨਿਆ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੋਵੇਂ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਇਧਨ ਲੈਣ ਲਈ ਜੰਗਲ ਗਏ।
ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਪਾਦਜਵਨੇ ਚੇਰਤੁਸ੍ਤੌ ਯਤਸ੍ਤਤਃ । ਤੌ ਤਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਘੋਰਮਾਯਾਂਤਂ ਸਮਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ। ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਸਰ੍ਵਾਂਗਾਵਸਮਰ੍ਥੌ ਪਲਾਯਿਤੁਮ੍ । ਨਿਹਤੌ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਤੇਨ ਕृਤਾਂਤਸਮਰੂਪਿਣਾ
ਡਰ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਗਏ, ਤੇ ਭੱਜਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ, ਜੋ ਮੌਤ ਵਾਂਗੂੰ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੌ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਤਯਾ ਪੁਨਃ । ਵੈਕੁਂਠਭਵਨਂ ਨੀਤੌ ਮਦ੍ਗਣੈਰ੍ਮਤ੍ਸਮੀਪਗੈਃ
ਪਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਸੰਗੀ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਗਏ।
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂਤੁ ਯਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸੂਰ੍ਯਪੂਜਾਦਿਕਂ ਕृਤਮ੍ । ਤੇਨ ਵੈ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋऽਹਂ ਕਿਲਾਭਵਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਉਹ ਜੀਵਦੇ ਰਹੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ੈਵਾਃ ਸੌਰਾਸ਼੍ਚ ਗਾਣੇਸ਼ਾ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪੂਜਕਾਃ । ਮਾਮੇਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤੀਹ ਵਰ੍षਾਂਭਃ ਸਾਗਰਂ ਯਥਾ
ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ, ਸੂਰਜ ਭਗਤ, ਗਣੇਸ਼ ਭਗਤ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਭਗਤ—ਸਭ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਕੋऽਹਂ ਪਂਚਧਾ ਜਾਤਃ ਕ੍ਰੀਡਯਨ੍ਨਾਮਭਿਃ ਕਿਲ । ਦੇਵਦਤ੍ਤੋ ਯਥਾ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਯਾਹ੍ਵਾਨਨਾਮਭਿਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵਦੱਤ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਤੌ ਮਦ੍ਭਵਨਾਧਿਵਾਸਿਨੌ ਵਿਮਾਨਯਾਨੌ ਰਵਿਵਰ੍ਚਸਾਵੁਭੌ । ਮਤ੍ਤੁਲ੍ਯਰੂਪੌ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧਾਨਗੌ ਦਿਵ੍ਯਾਂਗਨਾ ਚਂਦਨਭੋਗਭੋਗਿਨੌ
ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਵਿਮਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦੇ, ਦਿਵਿਆ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਾਣਦੇ।