ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਰੋਹਿਭਿਰ੍ਜ੍ਵਾਲੈਰ੍ਜृਮ੍ਭਮਾਣੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼। ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਵਵृਧੇ ਸੋਂਤਕੋਪਮਃ1.41.
ਉਹ ਅੱਗ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੋਈ, ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵਧੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੁਨਿਮੁਰ੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਃ। ਉਵਾਚ ਵਾਰ੍ਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਯਾਂ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਉਰਵਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਸੰਸਾਰ ਦੀ خاطر ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ।'
ਅਸ੍ਯਾਪਤ੍ਪਸ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਕਰਿष੍ਯੇ ਸਾਹ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ। ਤਥ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵਚਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
'ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਚ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ; ਸੁਣੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ।'
ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ। ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋਸ੍ਮਿ ਯਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਭਗਵਨ੍ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ। ਮਤਿਮੇਤਾਂ ਦਦਾਸੀਹ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨ੍ਹਿਤਾਯ ਵੈ
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ।'
ਪ੍ਰਭਾਤਕਾਲੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯੇ ਸਮਾਗਮੇ। ਭਗਵਂਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੈਰ੍ਹਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਸੁਖਮ੍
ਜਦ ਸਵੇਰ ਆਵੇ ਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾਵੇਗਾ?
ਕੁਤ੍ਰ ਚਾਸ੍ਯ ਨਿਵਾਸਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੋਜਨਂ ਤੁ ਕਿਮਾਤ੍ਮਕਮ੍। ਵਿਧਾਸ੍ਯਤੀਹ ਭਗਵਾਨ੍ਵੀਰ੍ਯਤੁਲ੍ਯਂ ਮਹੌਜਸਃ
ਉਸ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਉਸ ਲਈ ਆਹਾਰ ਜਰੂਰ ਬਣਾਓਗੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਬਡਵਾਮੁਖੇ ਚ ਵਸਤਿਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਮਮਯੋਨਿਰ੍ਜਲਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਚ੍ਚਾਮੇਯਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਵਯਂ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਬੜਵਾ ਅੱਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵਸੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਪਾਣੀ ਹੈ; ਇਹ ਅਣਗਣ ਪਾਣੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾऽਯਮਾਸ੍ਤੇ ਨਿਯਤਂ ਪਿਬਨ੍ਵਾਰਿਮਯਂ ਹਵਿਃ। ਤਦ੍ਵਾਰਿਵਿਸ੍ਤਰਂ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਸृਜਾਮ੍ਯਾਲਯਂ ਚ ਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਸਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣਾ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਯੁਗਾਂਤੇ ਭੂਤਾਨਾਮੇष ਚਾਹਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਸਹਿਤੋ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਵੋ ਨਿष੍ਪੁਰਾਣਕਰਾਵਿਹ
ਫਿਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇ ਇਹ ਜੀਵ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਥੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਾਂਗੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰਦੇ।
ਏषੋਗ੍ਨਿਰਂਤਕਾਲੇ ਤੁ ਸਲਿਲਾਸ਼ੀ ਮਯਾ ਕृਤਃ। ਦਹਨਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਇਹ ਅੱਗ, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ।
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਂ ਸੋਗ੍ਨਿਃ ਸਂਵृਤਜ੍ਵਾਲਮਂਡਲਃ। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਰ੍ਣਵਮੁਖਂ ਨਤ੍ਵੋਰ੍ਵਂ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਲਾ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੀ।
ਪ੍ਰਤਿਯਾਤਸ੍ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਔਰ੍ਵਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਃ ਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਵਾਂਸ੍ਵਾਂ ਗਤਿਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਉਰਵਾ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਾ ਤਨ੍ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਉਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਣਤਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਘਟਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਉਰਵਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਭਗਵਨ੍ਨਦ੍ਭੁਤਮਿਦਂ ਸਂਵृਤ੍ਤਂ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍। ਤਪਸਾ ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਰਿਤੁष੍ਟਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਕੰਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਿਰੋਮਣੀ, ਪਿਤਾਮਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਹਂ ਤੁ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਵ ਚੈਵ ਮਹਾਵ੍ਰਤ। ਭृਤ੍ਯ ਇਤ੍ਯਵਗਂਤਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਮਿਹ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵਾਂ, ਹੇ ਮਹਾ ਵਰਤ ਵਾਲੇ; ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਲਈ ਵਧਾਈਯੋਗ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸਮਾਪਨ੍ਨਂ ਤਵੈਵਾਰਾਧਨੇ ਰਤਮ੍। ਯਦਿ ਸੀਦੇਨ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵੈ ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰਾਜਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਤੇ ਨਿਵੇਕਾ ਸਮਝ; ਜੇ ਮੈਂ ਥੱਕ ਜਾਵਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਿਰੋਮਣੀ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਹਾਰ ਹੋਵੇ।
ਉਰ੍ਵ ਉਵਾਚ। ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋਸ੍ਮਿ ਯਸ੍ਯ ਤੇऽਹਂ ਗੁਰੁਰ੍ਮਤਃ। ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇ ਤਪਸਾਨੇਨ ਭਯਂ ਚੈਵੇਹ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਉਰਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਰੂ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁਵਰਤ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਤਾਮੇਵ ਮਾਯਾਂ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍। ਨਿਰਿਂਧਿਨਾਮਗ੍ਨਿਮਯੀਂ ਦੁਃਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਂ ਪਾਵਕੈਰਪਿ
ਇਹੀ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵੀ ਛੂ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਤੂੰ ਲੈ ਲੈ।
ਏषਾ ਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਵਸ਼ਗਾਰਿ ਵਿਨਿਗ੍ਰਹੇ। ਰਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਯਾਤ੍ਮਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪ੍ਰਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹੇਗੀ, ਰੋਕਣ ਲਈ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਪੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗੀ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪੱਖ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ।
ਵਰੁਣ ਉਵਾਚ। ਏषਾ ਦੁਰ੍ਵਿषਹਾ ਮਾਯਾ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰਾਸਦਾ। ਔਰ੍ਵੇਣ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਾਵਕੇਨੋਰ੍ਵਸੂਨੁਨਾ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਮਾਇਆ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਰਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਥਿਤੇ ਦੈਤ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯੈषਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਸ਼ਾਪੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਃ ਸृष੍ਟਾ ਯੇਨੈਵ ਤੇਜਸਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੈਤ ਆਤੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਮਾਇਆ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸੇ ਤਜ ਨਾਲ ਬਣੀ।
ਯਦ੍ਯੇषਾ ਪ੍ਰਤਿਹਂਤਵ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਸੁਖੀ। ਦੀਯਤਾਂ ਮੇ ਸਖੋ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੋਯਯੋਨਿਰ੍ਨਿਸ਼ਾਕਰਃ
ਜੇ ਇਹ ਮਾਇਆ ਰੋਕਣੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ; ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਇੰਦਰ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ।
ਤੇਨਾਹਂ ਸਹਸਂ ਗਮ੍ਯ ਯਾਦੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਵृਤਃ। ਮਾਯਾਮੇਤਾਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਾਇਆ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿਸਂਹृष੍ਟਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਵਰ੍ਧਨਃ। ਸਂਦਿਦੇਸ਼ਾਗ੍ਰਤਃ ਸੋਮਂ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਯੁਧਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਨੂੰ, ਠੰਡੀ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅੱਗੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਗਚ੍ਛ ਸੋਮ ਸਹਾਯਨ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਪਾਸ਼ਧਰਸ੍ਯ ਵੈ। ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਜਯਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਸੋਮ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਪਾਸਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਮਤਃ ਪ੍ਰਤਿਵੀਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਮਪਿ ਚੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਰਸਾਨ੍ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਤੈਨੂੰ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜੋਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਸ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸਮੋ ਨ ਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਯੁਧਃ। ਕ੍ਸ਼ਯਵृਦ੍ਧੀਤਵਾਵ੍ਯਕ੍ਤੇਸਾਗਰੇਚੈਵਚਾਂਬਰੇ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਠੰਡੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੀ ਵਾਧ-ਘਟ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਸ੍ਯਹੋਰਾਤ੍ਰਾਤ੍ਕਾਲਂ ਸਂਮੋਹਯਨ੍ਜਗਤ੍। ਲੋਕਚ੍ਛਾਯਾਮਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਤਵਾਂਕਃ ਸ਼ਸ਼ਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਤੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਰਾਹੀਂ ਸਮਾਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਛਾਪ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ।
ਨ ਵਿਦੁਃ ਸੋਮ ਤੇ ਮਾਯਾਂ ਯੇ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਨਯਃ। ਤ੍ਵਮਾਦਿਤ੍ਯਪਥਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਚੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਃ
ਸੋਮ, ਜੋ ਤਾਰੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਤੇ ਜੋਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈਂ।
ਤਮਃ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਸਹਸਾ ਭਾਸਯਸ੍ਯਖਿਲਂ ਜਗਤ੍। ਸ਼ੀਤਭਾਨੁਰ੍ਹਿਮਤਨੁਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾਮਧਿਪਃ ਸ਼ਸ਼ੀ
ਤੂੰ ਅਚਾਨਕ ਹਨੇਰਾ ਹਟਾ ਕੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਠੰਡੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਿਮ-ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਜੋਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚੰਦ ਹੈਂ।