ਕ੍ਵ ਦਾਰਾਃ ਕ੍ਵ ਚ ਸਂਯੋਗਃ ਕ੍ਵ ਚ ਭਾਵਵਿਪਰ੍ਯਯਃ। ਨਨ੍ਵਿਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸृष੍ਟਾ ਮਨਸਾ ਮਾਨਸੀ ਪ੍ਰਜਾ
ਕਿੱਥੇ ਪਤਨੀਆਂ, ਕਿੱਥੇ ਮਿਲਾਪ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਮਨ ਦੇ ਭਟਕਣ? ਇਹ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਸੰਤਾਨ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਸृਜਧ੍ਵਂ ਮਾਨਸਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਦੇ ਰਸਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।
ਮਨਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਯੋਨਿਰਾਧਾਤਵ੍ਯਾ ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਃ। ਨੋ ਦਾਰਯੋਗਂ ਬੀਜਂ ਚ ਵ੍ਰਤਮੁਕ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ
ਮਨ ਤੋਂ ਬਣੀ ਜਣਨੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਜਾਂ ਬੀਜ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ।
ਯਦਿਦਂ ਲੁਪ੍ਤਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਿਹ ਨਿਰ੍ਭਯੈਃ। ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਸਦ੍ਭਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਮਸਦ੍ਭਿਰਿਵ ਸਂਮਤਂ
ਇਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਭਯ ਹੋ ਕੇ ਲੁਪਤ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਚੰਗਿਆਂ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਝੂਠਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਪੁਰ੍ਦੀਪ੍ਤਾਂਤਰਾਤ੍ਮਾਨਮੇष ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨੋਮਯਂ। ਦਾਰਯੋਗਂ ਵਿਨਾ ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਤਨੂਰੁਹਂ
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨਮਈ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਬਣਾਕੇ, ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਾ ਮੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ। ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਿਧਕ੍ਸ਼ਂਤਮਿਵ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੀ ਦੂਜਾ ਆਪ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।
ਵਰੁਣ ਉਵਾਚ। ਉਰ੍ਵਸ੍ਤੁ ਤਪਸਾਵਿष੍ਟੋ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯੋਰੁਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ। ਮਮਂਥੈਕੇਨ ਦਰ੍ਭੇਣ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਵਾਰਣਿਂ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਰਵਾ ਤਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾਇਆ; ਇੱਕ ਹੀ ਦਰਬੇ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਥਾਂ ਘੁੰਮਾਈ।
ਤਸ੍ਯੋਰੁਂ ਸਹਸਾ ਭਿਤ੍ਵਾ ਵਰੋऽਸੌ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਰੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਜਗਤੋ ਦਹਨਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਪੁਤ੍ਰੋਗ੍ਨਿਸ੍ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਫਾੜ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਅੱਗ ਉੱਠੀ—ਅੱਗ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਬਣੀ।
ਉਰ੍ਵਸ੍ਯੋਰੁਂ ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਔਰ੍ਵੋ ਨਾਮਾਂਤਕੋऽਨਲਃ। ਦਿਧਕ੍ਸ਼ੁਰਿਵ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਜਜ੍ਞੇ ਪਰਮਕੋਪਨਃ
ਉਰਵਾ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਔਰਵ ਨਾਮ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਜਨਮ ਲੈਈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਮਾਨਸ਼੍ਚੋਵਾਚ ਪਿਤਰਂ ਦੀਨਯਾ ਗਿਰਾ। ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਮੇ ਬਾਧਤੇ ਤਾਤ ਜਗਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਯਜਸ੍ਵ ਮਾਂ
ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਖ ਸਤਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਖਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ।'
ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਰੋਹਿਭਿਰ੍ਜ੍ਵਾਲੈਰ੍ਜृਮ੍ਭਮਾਣੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼। ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਵਵृਧੇ ਸੋਂਤਕੋਪਮਃ1.41.
ਉਹ ਅੱਗ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੋਈ, ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵਧੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੁਨਿਮੁਰ੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਃ। ਉਵਾਚ ਵਾਰ੍ਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਯਾਂ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਉਰਵਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਸੰਸਾਰ ਦੀ خاطر ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ।'
ਅਸ੍ਯਾਪਤ੍ਪਸ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਕਰਿष੍ਯੇ ਸਾਹ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ। ਤਥ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵਚਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
'ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਚ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ; ਸੁਣੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ।'
ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ। ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋਸ੍ਮਿ ਯਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਭਗਵਨ੍ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ। ਮਤਿਮੇਤਾਂ ਦਦਾਸੀਹ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨ੍ਹਿਤਾਯ ਵੈ
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ।'
ਪ੍ਰਭਾਤਕਾਲੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯੇ ਸਮਾਗਮੇ। ਭਗਵਂਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੈਰ੍ਹਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਸੁਖਮ੍
ਜਦ ਸਵੇਰ ਆਵੇ ਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾਵੇਗਾ?
ਕੁਤ੍ਰ ਚਾਸ੍ਯ ਨਿਵਾਸਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੋਜਨਂ ਤੁ ਕਿਮਾਤ੍ਮਕਮ੍। ਵਿਧਾਸ੍ਯਤੀਹ ਭਗਵਾਨ੍ਵੀਰ੍ਯਤੁਲ੍ਯਂ ਮਹੌਜਸਃ
ਉਸ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਉਸ ਲਈ ਆਹਾਰ ਜਰੂਰ ਬਣਾਓਗੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਬਡਵਾਮੁਖੇ ਚ ਵਸਤਿਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਮਮਯੋਨਿਰ੍ਜਲਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਚ੍ਚਾਮੇਯਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਵਯਂ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਬੜਵਾ ਅੱਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵਸੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਪਾਣੀ ਹੈ; ਇਹ ਅਣਗਣ ਪਾਣੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾऽਯਮਾਸ੍ਤੇ ਨਿਯਤਂ ਪਿਬਨ੍ਵਾਰਿਮਯਂ ਹਵਿਃ। ਤਦ੍ਵਾਰਿਵਿਸ੍ਤਰਂ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਸृਜਾਮ੍ਯਾਲਯਂ ਚ ਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਸਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣਾ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਯੁਗਾਂਤੇ ਭੂਤਾਨਾਮੇष ਚਾਹਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਸਹਿਤੋ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਵੋ ਨਿष੍ਪੁਰਾਣਕਰਾਵਿਹ
ਫਿਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇ ਇਹ ਜੀਵ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਥੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਾਂਗੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰਦੇ।
ਏषੋਗ੍ਨਿਰਂਤਕਾਲੇ ਤੁ ਸਲਿਲਾਸ਼ੀ ਮਯਾ ਕृਤਃ। ਦਹਨਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਇਹ ਅੱਗ, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ।
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਂ ਸੋਗ੍ਨਿਃ ਸਂਵृਤਜ੍ਵਾਲਮਂਡਲਃ। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਰ੍ਣਵਮੁਖਂ ਨਤ੍ਵੋਰ੍ਵਂ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਲਾ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੀ।
ਪ੍ਰਤਿਯਾਤਸ੍ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਔਰ੍ਵਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਃ ਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਵਾਂਸ੍ਵਾਂ ਗਤਿਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਉਰਵਾ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਾ ਤਨ੍ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਉਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਣਤਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਘਟਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਉਰਵਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਭਗਵਨ੍ਨਦ੍ਭੁਤਮਿਦਂ ਸਂਵृਤ੍ਤਂ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍। ਤਪਸਾ ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਰਿਤੁष੍ਟਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਕੰਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਿਰੋਮਣੀ, ਪਿਤਾਮਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਹਂ ਤੁ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਵ ਚੈਵ ਮਹਾਵ੍ਰਤ। ਭृਤ੍ਯ ਇਤ੍ਯਵਗਂਤਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਮਿਹ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵਾਂ, ਹੇ ਮਹਾ ਵਰਤ ਵਾਲੇ; ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਲਈ ਵਧਾਈਯੋਗ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸਮਾਪਨ੍ਨਂ ਤਵੈਵਾਰਾਧਨੇ ਰਤਮ੍। ਯਦਿ ਸੀਦੇਨ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵੈ ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰਾਜਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਤੇ ਨਿਵੇਕਾ ਸਮਝ; ਜੇ ਮੈਂ ਥੱਕ ਜਾਵਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਿਰੋਮਣੀ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਹਾਰ ਹੋਵੇ।
ਉਰ੍ਵ ਉਵਾਚ। ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋਸ੍ਮਿ ਯਸ੍ਯ ਤੇऽਹਂ ਗੁਰੁਰ੍ਮਤਃ। ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇ ਤਪਸਾਨੇਨ ਭਯਂ ਚੈਵੇਹ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਉਰਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਰੂ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਪ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁਵਰਤ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਤਾਮੇਵ ਮਾਯਾਂ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍। ਨਿਰਿਂਧਿਨਾਮਗ੍ਨਿਮਯੀਂ ਦੁਃਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਂ ਪਾਵਕੈਰਪਿ
ਇਹੀ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵੀ ਛੂ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਤੂੰ ਲੈ ਲੈ।
ਏषਾ ਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਵਸ਼ਗਾਰਿ ਵਿਨਿਗ੍ਰਹੇ। ਰਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਯਾਤ੍ਮਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪ੍ਰਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹੇਗੀ, ਰੋਕਣ ਲਈ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਪੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗੀ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪੱਖ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ।
ਵਰੁਣ ਉਵਾਚ। ਏषਾ ਦੁਰ੍ਵਿषਹਾ ਮਾਯਾ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰਾਸਦਾ। ਔਰ੍ਵੇਣ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਾਵਕੇਨੋਰ੍ਵਸੂਨੁਨਾ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਮਾਇਆ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਰਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਸੀ।