ਯਥਾ ਹਿ ਵਿਹਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮੁਨੀਨਾਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਪੁਰਾ। ਆਰ੍षਂ ਹਿ ਕੇਵਲਂ ਕਰ੍ਮ ਵਨ੍ਯਮੂਲਫਲਾਸ਼ਿਨਃ
'ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਲਈ ਧਰਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਆਰਸ਼ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਮੂਲ-ਫਲ ਖਾਣਾ ਸੀ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨੌ ਪ੍ਰਸੂਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਤ੍ਮਵਰ੍ਤਿਨਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਸੁਚਰਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਪਿ ਚਾਲਯੇਤ੍
'ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰੀਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।'
ਜਨਾਨਾਂ ਵृਤ੍ਤਯਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਯੇ ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਨਃ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਵਨੇ ਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵਨਾਸ਼੍ਰਮਨਿਵਾਸਿਨਾਂ
'ਜੋ ਲੋਕ ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਅਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ ਰੀਤ ਤਿੰਨ ਹਨ; ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਰੀਤ ਜੰਗਲ ਅਸ਼ਰਮ ਵਾਲੀ ਹੈ।'
ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਦਂਤੋਲੂਖਲਿਨਸ੍ਤਥਾ। ਅਸ਼੍ਮਕੁਟ੍ਟਾਦਯੋ ਯਤ੍ਰ ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਤਪਸਸ਼੍ਚ ਯੇ
'ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਤੇ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਹਵਾ ਤੇ, ਕੁਝ ਦੰਦ ਨਾਲ ਪੀਸਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਕੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।'
ਏਤੇ ਤਪਸਿ ਤਿष੍ਠਂਤੋ ਵ੍ਰਤੈਰਪਿ ਸੁਦੁਸ਼੍ਚਰੈਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਂਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
'ਇਹ ਲੋਕ ਕਠਿਨ ਤਪ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤ੍ਵਂ ਵਿਧੀਯਤੇ। ਏਵਮਾਹੁਃ ਪਰੇ ਲੋਕੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
'ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਤੋਂ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਪਣ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤਪਃ। ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਦਿਵਿ ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
'ਧਰਮ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਤਪ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।'
ਨਾਸ੍ਤਿ ਯੋਗਂ ਵਿਨਾ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਯੋਗਂ ਵਿਨਾ ਯਸ਼ਃ। ਨਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇ ਯਸ਼ੋਮੂਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਤ੍ਪਰਂਤਪਃ
'ਯੋਗ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਸਿਧੀ ਨਹੀਂ, ਯੋਗ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਇਜ਼ਤ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੇ।'
ਯੋ ਨਿਗृਹ੍ਯੇਂਦ੍ਰਿਯਗ੍ਰਾਮਂ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਂ ਚ ਪਂਚਕਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਸਮਾਧਤ੍ਤੇ ਕਿਮਤਃ ਪਰਮਂ ਤਪਃ
ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਇੰਦਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵਿਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਅਯੋਗਕੇਸ਼ਧਰਣਮਸਂਕਲ੍ਪ ਵ੍ਰਤ ਕ੍ਰਿਯਾ। ਅਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾ ਚਰ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਰਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਂਭਸਂਜ੍ਞਿਤਂ
ਜੇ ਬਿਨਾ ਯੋਗ ਦੇ ਜਟਾ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਬਿਨਾ ਨਿਸ਼ਚੇ ਦੇ ਵਰਤ ਤੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੇ ਜੀਵਨ ਜੀਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਪਖੰਡ ਹੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਵ ਦਾਰਾਃ ਕ੍ਵ ਚ ਸਂਯੋਗਃ ਕ੍ਵ ਚ ਭਾਵਵਿਪਰ੍ਯਯਃ। ਨਨ੍ਵਿਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸृष੍ਟਾ ਮਨਸਾ ਮਾਨਸੀ ਪ੍ਰਜਾ
ਕਿੱਥੇ ਪਤਨੀਆਂ, ਕਿੱਥੇ ਮਿਲਾਪ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਮਨ ਦੇ ਭਟਕਣ? ਇਹ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਸੰਤਾਨ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਸृਜਧ੍ਵਂ ਮਾਨਸਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਦੇ ਰਸਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।
ਮਨਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਯੋਨਿਰਾਧਾਤਵ੍ਯਾ ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਃ। ਨੋ ਦਾਰਯੋਗਂ ਬੀਜਂ ਚ ਵ੍ਰਤਮੁਕ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ
ਮਨ ਤੋਂ ਬਣੀ ਜਣਨੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਜਾਂ ਬੀਜ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ।
ਯਦਿਦਂ ਲੁਪ੍ਤਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਿਹ ਨਿਰ੍ਭਯੈਃ। ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਸਦ੍ਭਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਮਸਦ੍ਭਿਰਿਵ ਸਂਮਤਂ
ਇਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਭਯ ਹੋ ਕੇ ਲੁਪਤ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਚੰਗਿਆਂ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਝੂਠਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਪੁਰ੍ਦੀਪ੍ਤਾਂਤਰਾਤ੍ਮਾਨਮੇष ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨੋਮਯਂ। ਦਾਰਯੋਗਂ ਵਿਨਾ ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਤਨੂਰੁਹਂ
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨਮਈ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਬਣਾਕੇ, ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਾ ਮੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ। ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਿਧਕ੍ਸ਼ਂਤਮਿਵ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੀ ਦੂਜਾ ਆਪ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।
ਵਰੁਣ ਉਵਾਚ। ਉਰ੍ਵਸ੍ਤੁ ਤਪਸਾਵਿष੍ਟੋ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯੋਰੁਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ। ਮਮਂਥੈਕੇਨ ਦਰ੍ਭੇਣ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਵਾਰਣਿਂ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਰਵਾ ਤਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾਇਆ; ਇੱਕ ਹੀ ਦਰਬੇ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਥਾਂ ਘੁੰਮਾਈ।
ਤਸ੍ਯੋਰੁਂ ਸਹਸਾ ਭਿਤ੍ਵਾ ਵਰੋऽਸੌ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਰੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਜਗਤੋ ਦਹਨਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਪੁਤ੍ਰੋਗ੍ਨਿਸ੍ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਫਾੜ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਅੱਗ ਉੱਠੀ—ਅੱਗ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਬਣੀ।
ਉਰ੍ਵਸ੍ਯੋਰੁਂ ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਔਰ੍ਵੋ ਨਾਮਾਂਤਕੋऽਨਲਃ। ਦਿਧਕ੍ਸ਼ੁਰਿਵ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਜਜ੍ਞੇ ਪਰਮਕੋਪਨਃ
ਉਰਵਾ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਔਰਵ ਨਾਮ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਜਨਮ ਲੈਈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਮਾਨਸ਼੍ਚੋਵਾਚ ਪਿਤਰਂ ਦੀਨਯਾ ਗਿਰਾ। ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਮੇ ਬਾਧਤੇ ਤਾਤ ਜਗਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਯਜਸ੍ਵ ਮਾਂ
ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਖ ਸਤਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਖਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ।'
ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਰੋਹਿਭਿਰ੍ਜ੍ਵਾਲੈਰ੍ਜृਮ੍ਭਮਾਣੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼। ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਵਵृਧੇ ਸੋਂਤਕੋਪਮਃ1.41.
ਉਹ ਅੱਗ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੋਈ, ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵਧੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੁਨਿਮੁਰ੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਃ। ਉਵਾਚ ਵਾਰ੍ਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਯਾਂ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਉਰਵਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਸੰਸਾਰ ਦੀ خاطر ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ।'
ਅਸ੍ਯਾਪਤ੍ਪਸ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਕਰਿष੍ਯੇ ਸਾਹ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ। ਤਥ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵਚਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
'ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਚ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ; ਸੁਣੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ।'
ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ। ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋਸ੍ਮਿ ਯਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਭਗਵਨ੍ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ। ਮਤਿਮੇਤਾਂ ਦਦਾਸੀਹ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨ੍ਹਿਤਾਯ ਵੈ
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ।'
ਪ੍ਰਭਾਤਕਾਲੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯੇ ਸਮਾਗਮੇ। ਭਗਵਂਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੈਰ੍ਹਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਸੁਖਮ੍
ਜਦ ਸਵੇਰ ਆਵੇ ਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾਵੇਗਾ?
ਕੁਤ੍ਰ ਚਾਸ੍ਯ ਨਿਵਾਸਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੋਜਨਂ ਤੁ ਕਿਮਾਤ੍ਮਕਮ੍। ਵਿਧਾਸ੍ਯਤੀਹ ਭਗਵਾਨ੍ਵੀਰ੍ਯਤੁਲ੍ਯਂ ਮਹੌਜਸਃ
ਉਸ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਉਸ ਲਈ ਆਹਾਰ ਜਰੂਰ ਬਣਾਓਗੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਬਡਵਾਮੁਖੇ ਚ ਵਸਤਿਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਮਮਯੋਨਿਰ੍ਜਲਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਚ੍ਚਾਮੇਯਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਵਯਂ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਬੜਵਾ ਅੱਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵਸੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਪਾਣੀ ਹੈ; ਇਹ ਅਣਗਣ ਪਾਣੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾऽਯਮਾਸ੍ਤੇ ਨਿਯਤਂ ਪਿਬਨ੍ਵਾਰਿਮਯਂ ਹਵਿਃ। ਤਦ੍ਵਾਰਿਵਿਸ੍ਤਰਂ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਸृਜਾਮ੍ਯਾਲਯਂ ਚ ਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਸਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣਾ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਯੁਗਾਂਤੇ ਭੂਤਾਨਾਮੇष ਚਾਹਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਸਹਿਤੋ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਵੋ ਨਿष੍ਪੁਰਾਣਕਰਾਵਿਹ
ਫਿਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇ ਇਹ ਜੀਵ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਥੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਾਂਗੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰਦੇ।
ਏषੋਗ੍ਨਿਰਂਤਕਾਲੇ ਤੁ ਸਲਿਲਾਸ਼ੀ ਮਯਾ ਕृਤਃ। ਦਹਨਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਇਹ ਅੱਗ, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ।