ਵਵੌ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਯਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਲੋਮਂ ਸਤੋਯਦਃ। ਮਾਰੁਤੋ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਵਾਯੂ ਉਲਟ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਬਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਾਰੁਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਿਕ੍ਰੀਡ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਸ਼੍ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੈਰਿਵ ਪਨ੍ਨਗੈਃ। ਸृਜਂਤਃ ਸਰ੍ਪਪਤਯਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਰੋषਮਯਂ ਵਿषਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਰਭੂਤਾ ਵਿਲਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਚੇਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਾ ਦਿਵਿ। ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ृਂਗੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ਾਖੈਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪੈਃ
ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਆਪਸ ਵਿਚ ਚੰਬੜੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰਬਤ ਆਪਣੇ ਪੱਥਰੀਲੇ ਚੋਟਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਸੌਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਉਪਤਸ੍ਥੁਃ ਸੁਰਗਣਾਨ੍ਪ੍ਰਹਰ੍ਤੁਂ ਦਾਨਵਂ ਬਲਮ੍। ਯਃ ਸ ਦੇਵੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਪਰਬਤ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਉਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਪਦਮਨਾਭ ਤੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯੁਗਾਂਤੇ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਸਰ੍ਵਯੋਨਿਃ ਸਮਧੁਹਾ ਹਵ੍ਯਭੁਕ੍ਕ੍ਰਤੁਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆਇਆ, ਤਦੋਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਭੂਮ੍ਯਮ੍ਬੁਵ੍ਯੋਮਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ਼ਾਂਤਿਕਰੋਰਿਹਾ। ਅਵਿਘ੍ਨਮਮਰਾਦੀਨਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਤ ਭੂਮੀ, ਪਾਣੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਤੱਤ ਹਨ, ਗੂੜ੍ਹਾ ਨੀਲਾ ਰੰਗ, ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਅਮਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੈ।
ਸਵ੍ਯੇਨਾਲਭ੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਂ। ਕਰੇਣ ਕਾਲੀਂ ਵਪੁषਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਾਲਪ੍ਰਦਾਂ ਗਦਾਂ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਣਮਿਲਣੀ ਗਦਾ ਫੜੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ੇषੈਰ੍ਭੁਜੈਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਭੈਰ੍ਭੁਜਗਾਰਿਧ੍ਵਜਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਦਧਾਰਾਯੁਧਜਾਲਾਨਿ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਾਦੀਨਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੋਰ ਚਮਕਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਆਦਿਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਸ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਤ੍ਮਭਵਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਭੁਜਗਭੋਜਨਮ੍। ਭੁਜਗੇਂਦ੍ਰੇਣ ਵਦਨੇ ਨਿਵਿष੍ਟੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਬਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਮृਤਾਰਂਭਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮਂਦਰਾਦ੍ਰਿਮਿਵੋਚ੍ਛਿਤਮ੍। ਦੇਵਾਸੁਰਵਿਮਰ੍ਦੇषੁ ਬਹੁਸ਼ੋ ਦृष੍ਟਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵੇਖੀ ਗਈ।
ਮਹੇਂਦ੍ਰੇਣਾਮृਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਜ੍ਰੇਣ ਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਵਿਚਿਤ੍ਰਪਤ੍ਰਵਸਨਂ ਧਾਤੁਮਂਤਮਿਵਾਚਲਮ੍
ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਵਜਰ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਜੀਬ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਧਾਤੂਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਫੀਤਕ੍ਰੋਧਾਵਲਂਬੇਨ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਸਮਤੇਜਸਾ। ਭੋਗਿਭੋਗਾਵਸਕ੍ਤੇਨ ਮਣਿਰਤ੍ਨੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ
ਵਧਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੱਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਚਮਕਦੀ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪਕ੍ਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਚਾਰੁਪਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਾਵृਤਂ ਦਿਵਿ ਲੀਲਯਾ। ਯੁਗਾਂਤੇ ਸੇਂਦ੍ਰਚਾਪਾਭ੍ਯਾਂ ਤੋਯਦਾਭ੍ਯਾਮਿਵਾਂਬਰਮ੍
ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਪੰਖੀ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਿਆਂ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇੰਦਰ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ।
ਨੀਲਲੋਹਿਤਪੀਤਾਭਿਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍। ਅਰੁਣਾਵਰਜਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਰੁਹ੍ਯ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਨੀਲੇ, ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਰੁਣ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਉੱਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਵਪੁषਂ ਸੁਪਰ੍ਣਂ ਖੇਚਰੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਮਨ੍ਵਯੁਃ ਸੁਰਗਣਾ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਸੁਵਰਣ ਵਰਣ ਵਾਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਸੁਪਰਨ ਪਿੱਛੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਚੱਲ ਪਏ।
ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਪਰਮਮਂਤ੍ਰਾਭਿਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚ ਗਦਾਧਰਮ੍। ਤਦ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਵਾਰਿਰਾਜਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਦੇਵਰਾਜਵਿਰਾਜਿਤਮ੍। ਪਵਨਾਬਦ੍ਧਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਸਂਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਜਿष੍ਣੋਃ ਸਹਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਾਜਿष੍ਣੋਸ੍ਤੇਜਸਾਵृਤਮ੍। ਬਲਂ ਬਲਵਦੁਦ੍ਰਿਕ੍ਤੇ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮਵਰ੍ਤਤ
ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜਿਸ਼ਣੂ, ਸਹਿਸ਼ਣੂ ਤੇ ਭ੍ਰਾਜਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੈਨਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦੇਵੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਭਾषਤ। ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਉਸ਼ਨਾ ਵਾਕ੍ਯਮਾਦਦੇ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।'
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਬਲਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਤੁਮੁਲੋ ਵਿਗ੍ਰਹਸ੍ਤਥਾ। ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਜਯੈषਿਣਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਤਾਕਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦਾਨਵਾ ਦੈਵਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਮਾਃ। ਸਮੀਯੁਰ੍ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਵੈ ਪਰ੍ਵਤਾ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤੈਃ1.41.
ਦਾਨਵ ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਤਤ੍ਸੁਰਾਸੁਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯੁਦ੍ਧਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਬਭੌ। ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਰ੍ਪੇਣ ਵਿਨਯੇਨ ਚ
ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਜੰਗ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਹਯੈਃ ਪ੍ਰਜਵਿਤੈਰ੍ਵਾਰਣੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤੈਃ। ਉਤ੍ਪਤਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਗਗਨੇ ਸਾਸਿਹਸ੍ਤੈਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਫੜ ਕੇ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਉੱਡ ਪਏ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਮਾਣੈਸ਼੍ਚ ਮੁਸਲੈਃ ਸਂਪਤਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਯਕੈਃ। ਚਾਪੈਰ੍ਵਿਸ੍ਫਾਰ੍ਯਮਾਣੈਸ਼੍ਚ ਪਾਤ੍ਯਮਾਨੈਃ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਉਥੇ ਗੋਲੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੀਰ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਖਿੱਚੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਘੋਰਂ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਕੁਲਮ੍। ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਰਾਸਜਨਨਂ ਯੁਗਸਂਵਰ੍ਤਕੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਲੜਾਈ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਤਬਾਹੀ।
ਸ੍ਵਹਸ੍ਤਮੁਕ੍ਤੈਃ ਪਰਿਘੈਰ੍ਮੁਦ੍ਗਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤੈਃ। ਦਾਨਵਾਸ੍ਸਮਰੇ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਦੇਵਾਨਿਂਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਨ੍
ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੋਲੇ, ਹਥੌੜੇ ਤੇ ਪਹਾੜ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਬਲਿਭਿਰ੍ਦਾਨਵੈਰ੍ਜਿਤਕਾਸ਼ਿਭਿਃ। ਵਿषਣ੍ਣਵਦਨਾ ਦੇਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰਾਰ੍ਤਿਂ ਪਰਾਂ ਮृਧੇ
ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਲ ਜਿੱਤ ਲਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਤੇ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ੂਲਮਥਿਤਾਃ ਪਰਿਘੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਾਃ। ਭਿਨ੍ਨੋਰਸ੍ਕਾ ਦਿਤਿਸੁਤੈਃ ਸ੍ਰਵਦ੍ਰਕ੍ਤਾ ਰਣੇ ਬਹੁ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲੇ ਹੋਏ, ਗੋਲੇ ਨਾਲ ਸਿਰ ਫਟੇ ਹੋਏ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛਾਤੀ ਚੀਰੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਖੂਨ ਵਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸੂਦਿਤਾਃ ਸ਼ਰਜਾਲੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਯਤ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੈਃ ਕृਤਾਃ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਦਾਨਵੀਂ ਮਾਯਾਂ ਨ ਸ਼ੇਕੁਸ੍ਤੇ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਬੇਬਸ ਹੋਏ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਹ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਉਤ੍ਤਂਭਿਤਮਿਵਾਭਾਤਿ ਨਿष੍ਪ੍ਰਾਣ ਸਦृਸ਼ਾਕृਤਿ। ਬਲਂ ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰੈਰ੍ਨਿष੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਯੁਧਂ ਕृਤਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾ ਜਿੰਦ ਦੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।