ਦੈਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹਗਤੋ ਭਾਤਿ ਸਨੀਹਾਰ ਇਵਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍। ਵਸੁਂਧਰਾਭਸ੍ਤਦਨੁ ਦਸ਼ਨੌष੍ਠੇਕ੍ਸ਼ਣਾਯੁਧਃ॥੧.੪੦.
ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਧੁੰਦ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਦਸ ਦੰਦ, ਹੋਠ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ।
ਹਸਂਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕ੍ਰੂਰ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ। ਅਨ੍ਯੇ ਹਯਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਤ੍ਤੇਭੇਂਦ੍ਰਗਤਾਃ ਪਰੇ॥੧.੪੦.
ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਾਂਗ ਕ੍ਰੂਰ ਖੜਾ ਸੀ; ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ, ਹੋਰ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।
ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਰਾਹਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਚਾਪਰੇ। ਕੇਚਿਤ੍ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਯਾਤਾਰਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤੋਯਦਵਾਹਨਾਃ॥੧.੪੦.
ਹੋਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਘਾਂ 'ਤੇ, ਕੁਝ ਸੂਅਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ 'ਤੇ; ਕੁਝ ਗਧਿਆਂ ਤੇ ਊਠਾਂ 'ਤੇ, ਹੋਰ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।
ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਦੈਤ੍ਯਾ ਭੀषਣਾ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ। ਏਕਪਾਦਾਸ੍ਤ੍ਵਪਾਦਾਸ਼੍ਚ ਨਨृਤੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ॥੧.੪੦.
ਹੋਰ ਦਾਨਵ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਪੈਦਲ ਚੱਲਦੇ; ਕੁਝ ਇੱਕ ਪੈਰ, ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਪੈਰ ਦੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।
ਆਸ੍ਫੋਟਯਂਤੋ ਬਹਵਃ ਸ੍ਵਨਂਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾਪਰੇ। ਦृਪ੍ਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਨਿਰ੍ਘੋषਾ ਨੇਦੁਰ੍ਦਾਨਵਪੁਙ੍ਗਵਾਃ॥੧.੪੦.
ਕਈ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ; ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਗਰਜਦੇ, ਮਾਣੀ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਧੁਨ ਕਰਦੇ।
ਤੇ ਗਦਾਪਰਿਘੈਰ੍ਘੋਰੈਃ ਸ਼ਿਲਾਮੁਦ੍ਗਰਪਾਣਯਃ। ਬਾਹੁਭਿਃ ਪਰਿਘਾਕਾਰੈਸ੍ਤਰ੍ਜਯਂਤਿ ਸ੍ਮ ਦੇਵਤਾਃ॥੧.੪੦.
ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗਦਾਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਹਥੌੜੇ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਖਡ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਪਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰਾਂਕੁਸ਼ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ। ਚਿਕ੍ਰੀਡੁਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਃ ਸ਼ਤਧਾਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ॥੧.੪੦.
ਬਰਛੀਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਫੰਦੇ, ਬਰਛੀਆਂ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਚਾਬਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਤੇ ਸੌ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਸੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਸਨ।
ਖਡ੍ਗਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚੋਦ੍ਯਤਾਯੁਧੈਃ। ਯੁਕ੍ਤਂ ਬਲਾਹਕਗਣੈਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਂਵृਤਂ ਨਭਃ॥੧.੪੦.
ਤਲਵਾਰਾਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਤਦ੍ਦਾਨਵਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਮਦੋਤ੍ਕਟਮ੍। ਦੇਵਤਾਭਿਮੁਖਂ ਤਸ੍ਥੌ ਮੇਘਾਨੀਕਮਿਵੋਦਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਉਠੇ ਹੋਏ ਘਣਘੋਰ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਲੜੀ।
ਰੇਜੇ ਚ ਤਦ੍ਦੈਤ੍ਯਸਹਸ੍ਰਗਾਢਂ ਵਾਯ੍ਵਗ੍ਨਿਸ਼ੈਲਾਂਬੁਦਤੋਯਕਲ੍ਪਮ੍। ਬਲਂ ਬਲੌਘਾਕੁਲਮਭ੍ਯੁਦੀਰ੍ਣਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸਯੋਨ੍ਮਤ੍ਤਮਿਵਾ ਬਭਾਸੇ॥੧.੪੦.
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭਰਕਮ ਫੌਜ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਹਾੜਾਂ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ—ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਠਸਠਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਪਾਗਲ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਃ ਕੁਰੁਨਂਦਨ। ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸ਼ृਣੁ॥੧.੪੦.
ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਫੌਜ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਸੁਣ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਮਹਾਬਲੌ। ਸਬਲਾਃ ਸਾਨੁਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਨਹ੍ਯਨ੍ਤ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਪੁਲਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆਦਿਤਯ, ਵਸੂ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਤਾਰਬੱਧ ਹੋ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪੁਰੁਹੂਤਸ਼੍ਚ ਪੁਰਤੋ ਲੋਕਪਾਲਃ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍। ਗ੍ਰਾਮਣੀਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਰੁਰੋਹ ਵਰਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ।
ਸਵ੍ਯੇ ਚਾਸ੍ਯ ਰਥਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਵਰਕੇਤਨਃ। ਸੁਰਾਰੁਚਕ੍ਰਚਰਣੋ ਹੈਮਚ੍ਛਤ੍ਰਪਰਿष੍ਕृਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਰਥ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੰਛੀ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਚੱਕਰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ੌਘੈਰਨੁਯਾਤਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਦੀਪ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰਭਿष੍ਟੁਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਜ੍ਰਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤੋਦ੍ਭੂਤੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਦਿਂਦ੍ਰਾਯੁਧਪ੍ਰਭੈਃ। ਯੁਕ੍ਤਂ ਬਲਾਹਕਗਣੈਃ ਪਰ੍ਵਤੈਰਿਵ ਕਾਮਗੈਃ
ਵਜਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਕਾਮਨਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਯਮਾਰੂਢਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍। ਹਵਿਰ੍ਦਾਨੇषੁ ਗਾਯਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਖਮੁਖੇਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾਇਆ; ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੰਡਤ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਂਗ੍ਰਾਮਯਾਤੇषੁ ਦੇਵਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦਿषੁ। ਸੇਂਦ੍ਰਂ ਤਮੁਪਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਹ੍ਯਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਜਦੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਈ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਉਸ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੇਤੁਨਾ ਨਾਗਰਾਜੇਨ ਰਾਜਮਾਨੋ ਯਥਾ ਰਵਿਃ। ਯੁਕ੍ਤੋ ਹਯਸਹਸ੍ਰੇਣ ਮਨੋਮਾਰੁਤਰਂਹਸਾ
ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਮਨ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਰਥਵਰੋ ਭਾਤਿ ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਾਤਲਿਨਾ ਤਦਾ। ਕृਤ੍ਸ੍ਨਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਮੇਰੁਰ੍ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੇਵ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਥ, ਮਾਤਲੀ ਵਲੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਨੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ।
ਯਮਸ੍ਤੁ ਦਂਡਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਕਾਲਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਮੁਦ੍ਗਰਂ। ਤਸ੍ਥੌ ਸੁਰਗਣਾਨੀਕੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਯਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੰਡ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਯੋਗ ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਾਗਰੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਲੇਲਿਹਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪਨ੍ਨਗੈਃ। ਸ਼ਂਖਮੁਕ੍ਤਾਂਗਦਧਰੋ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਤੋਯਮਯਂ ਵਪੁਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਲਪਕਦੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕੰਗਣ ਪਹਿਨੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ।
ਕਾਲਪਾਸ਼ਾਨ੍ਸਮਾਵਿਧ੍ਯ ਹਯੈਃ ਸ਼ਸ਼ਿਕਰੋਪਮੈਃ। ਵਾਯ੍ਵੀਰਿਤਜਲਾਕਾਰੈਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਲੀਲਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਕਾਲ ਦੇ ਫਾਹੇ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਚੰਦਨੀ ਵਰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਵਾ, ਅੱਗ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ।
ਪਾਂਡੁਰੋਦ੍ਧੂਤਵਸਨਃ ਪ੍ਰਵਾਲਰੁਚਿਰਾਂਗਦਃ। ਮਣਿਸ਼੍ਯਾਮੋਤ੍ਤਮਵਪੁਰ੍ਹਾਰਕੇਣਾਰ੍ਚਿਤੋਦਰਃ
ਚਿੱਟੇ ਸੁਥਰੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਰੀਰ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਕਮਰਕਸ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ।
ਵਰੁਣਃ ਪਾਸ਼ਧृਙ੍ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵਾਨੀਕਸ੍ਯ ਤਸ੍ਥਿਵਾਨ੍। ਯੁਦ੍ਧਵੇਲਾਮਭਿਲषਨ੍ਭਿਨ੍ਨਵੇਲ ਇਵਾਰ੍ਣਵਃ
ਵਰੁਣ, ਫਾਹਾ ਫੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੈਨ੍ਯੇਨ ਗੁਹ੍ਯਕਾਨਾਂ ਗਣੈਰਪਿ। ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਖਪਦ੍ਮਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਧੀਨਾਮਧਿਪਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਗੁਪਤ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਨਾਲ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕਮਲ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਈ।
ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰਃਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਗਦਾਪਾਣਿਰਦृਸ਼੍ਯਤ। ਵਿਮਾਨਯੋਧੀ ਧਨਦੋ ਵਿਮਾਨੇ ਪੁष੍ਪਕੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਜਗਮਗਾਉਂਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ।
ਸ ਰਾਜਰਾਜਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਯਕ੍ਸ਼ੇਸ਼ੋ ਨਰਵਾਹਨਃ। ਪੂਰ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਿਤृਰਾਜਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਵਰੁਣਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਕ੍ਸ਼ ਉਤ੍ਤਰੇ ਨਰਵਾਹਨਃ। ਚਤੁਃਪਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਵਰੁਣ ਸੀ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਰਾਖੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਆਤ੍ਮਦਿਕ੍ਸ਼ੁਚਰਂਤਸ਼੍ਚਤਸ੍ਯਦੇਵਬਲਸ੍ਯਤੇ। ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਰਥੇਨਾਨਿਲਗਾਮਿਨਾ
ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਦਿਵਿਆ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਚ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।