ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਤ੍ਰਾਸਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰੈਃ ਸਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ। ਉਦ੍ਯਤਂ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਹੇਤੋਰ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਵ ਮਂਦਰਮ੍॥੧.੪੦.
ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਕਲ੍ਹ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਭਰਿਆ, ਮਾਨੋ ਦੂਜਾ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਹੋਵੇ।
ਯੁਕ੍ਤਂ ਖਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸੋऽਧ੍ਯਾਰੋਹਦ੍ਰਥੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਗਦਾਪਾਣਿਰਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੧.੪੦.
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਧਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਵਿਰੋਚਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਤਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਸ਼ृਂਗ ਇਵਾਚਲਃ। ਯੁਕ੍ਤਂ ਹਯਸਹਸ੍ਰੇਣ ਹਯਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤੁ ਦਾਨਵਃ॥੧.੪੦.
ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ, ਦਾਨਵ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰਥ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਸੀ।
ਵ੍ਯੂਹਿਤਂ ਦਾਨਵਵ੍ਯੂਹਂ ਪਰਿਚਕ੍ਰਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਸੁਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕੁਂਡਲਭੂषਣਃ॥੧.੪੦.
ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਫੈਦ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਵੇਤ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਕਤਾਰਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਫਿਰਿਆ।
ਸ੍ਯਂਦਨਂ ਵਾਹਯਾਮਾਸ ਪਰਾਨੀਕਸ੍ਯ ਮਰ੍ਦਨਃ। ਵ੍ਯਾਯਤਂ ਕਿष੍ਕੁਸਾਹਸ੍ਰਂ ਧਨੁਰ੍ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਨ੍ਮਹਤ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਾਨਾਂ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਤਾਣਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਚਾਹਵਮੁਖੇ ਤਸ੍ਥੌ ਸਪ੍ਰਰੋਹ ਇਵਾਚਲਃ। ਖਰਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਕਿਰਿਨ੍ਕ੍ਰੋਧਾਨ੍ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਰੋਪਜਂ ਜਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ; ਖਰਸ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅੱਖਾਂ 'ਚੋਂ ਹੰਝੂ ਆਉਂਦੇ, ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਦਂਤੌष੍ਠਨਯਨਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਸੋਭ੍ਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਤ। ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤ੍ਵष੍ਟਾਦਸ਼ਹਯਂ ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਾਯ ਦਾਨਵਃ॥੧.੪੦.
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ, ਹੋਠ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਜੰਗ ਲਈ ਤਰਸਦਾ ਸੀ; ਦਾਨਵ ਤਵਸ਼ਟਾ ਅਠਾਰਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਵ੍ਯੂਹਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਭਿਮੁਖਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਅਰਿष੍ਟੋ ਬਲਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਰਿष੍ਠੋ ਦੁਰ੍ਧਰਾਯੁਧਃ॥੧.੪੦.
ਉਹ ਜੰਗ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਯੁੱਧ-ਕਤਾਰ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ; ਅਰਿਸ਼ਟਾ, ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ।
ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਭਿਮੁਖਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਧਰਾਧਰਵਿਕਂਪਨਃ। ਕਿਸ਼ੋਰਸ੍ਤ੍ਵਤਿਸਂਹਰ੍षਾਤ੍ਕਿਸ਼ੋਰ ਇਵ ਚੋਦਿਤਃ॥੧.੪੦.
ਉਹ ਜੰਗ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਸੀ; ਕਿਸ਼ੋਰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਨੌਜਵਾਨ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ।
ਅਭਵਦ੍ਦੈਤ੍ਯਮਧ੍ਯੇ ਸ ਗ੍ਰਹਮਧ੍ਯੇ ਯਥਾ ਰਵਿਃ। ਲਂਬਸ੍ਤੁ ਨਵਮੇਘਾਭਃ ਪ੍ਰਲਂਬਾਂਬਰਭੂषਣਃ॥੧.੪੦.
ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਲੰਬਾ ਨਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਲੰਬਾ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦੈਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹਗਤੋ ਭਾਤਿ ਸਨੀਹਾਰ ਇਵਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍। ਵਸੁਂਧਰਾਭਸ੍ਤਦਨੁ ਦਸ਼ਨੌष੍ਠੇਕ੍ਸ਼ਣਾਯੁਧਃ॥੧.੪੦.
ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਧੁੰਦ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਦਸ ਦੰਦ, ਹੋਠ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ।
ਹਸਂਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕ੍ਰੂਰ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ। ਅਨ੍ਯੇ ਹਯਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਤ੍ਤੇਭੇਂਦ੍ਰਗਤਾਃ ਪਰੇ॥੧.੪੦.
ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਾਂਗ ਕ੍ਰੂਰ ਖੜਾ ਸੀ; ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ, ਹੋਰ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।
ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਰਾਹਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਚਾਪਰੇ। ਕੇਚਿਤ੍ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਯਾਤਾਰਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤੋਯਦਵਾਹਨਾਃ॥੧.੪੦.
ਹੋਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਘਾਂ 'ਤੇ, ਕੁਝ ਸੂਅਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ 'ਤੇ; ਕੁਝ ਗਧਿਆਂ ਤੇ ਊਠਾਂ 'ਤੇ, ਹੋਰ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।
ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਦੈਤ੍ਯਾ ਭੀषਣਾ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ। ਏਕਪਾਦਾਸ੍ਤ੍ਵਪਾਦਾਸ਼੍ਚ ਨਨृਤੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ॥੧.੪੦.
ਹੋਰ ਦਾਨਵ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਪੈਦਲ ਚੱਲਦੇ; ਕੁਝ ਇੱਕ ਪੈਰ, ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਪੈਰ ਦੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।
ਆਸ੍ਫੋਟਯਂਤੋ ਬਹਵਃ ਸ੍ਵਨਂਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾਪਰੇ। ਦृਪ੍ਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਨਿਰ੍ਘੋषਾ ਨੇਦੁਰ੍ਦਾਨਵਪੁਙ੍ਗਵਾਃ॥੧.੪੦.
ਕਈ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ; ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਗਰਜਦੇ, ਮਾਣੀ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਧੁਨ ਕਰਦੇ।
ਤੇ ਗਦਾਪਰਿਘੈਰ੍ਘੋਰੈਃ ਸ਼ਿਲਾਮੁਦ੍ਗਰਪਾਣਯਃ। ਬਾਹੁਭਿਃ ਪਰਿਘਾਕਾਰੈਸ੍ਤਰ੍ਜਯਂਤਿ ਸ੍ਮ ਦੇਵਤਾਃ॥੧.੪੦.
ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗਦਾਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਹਥੌੜੇ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਖਡ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਪਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰਾਂਕੁਸ਼ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ। ਚਿਕ੍ਰੀਡੁਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਃ ਸ਼ਤਧਾਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ॥੧.੪੦.
ਬਰਛੀਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਫੰਦੇ, ਬਰਛੀਆਂ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਚਾਬਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਤੇ ਸੌ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਸੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਸਨ।
ਖਡ੍ਗਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚੋਦ੍ਯਤਾਯੁਧੈਃ। ਯੁਕ੍ਤਂ ਬਲਾਹਕਗਣੈਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਂਵृਤਂ ਨਭਃ॥੧.੪੦.
ਤਲਵਾਰਾਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਤਦ੍ਦਾਨਵਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਮਦੋਤ੍ਕਟਮ੍। ਦੇਵਤਾਭਿਮੁਖਂ ਤਸ੍ਥੌ ਮੇਘਾਨੀਕਮਿਵੋਦਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਉਠੇ ਹੋਏ ਘਣਘੋਰ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਲੜੀ।
ਰੇਜੇ ਚ ਤਦ੍ਦੈਤ੍ਯਸਹਸ੍ਰਗਾਢਂ ਵਾਯ੍ਵਗ੍ਨਿਸ਼ੈਲਾਂਬੁਦਤੋਯਕਲ੍ਪਮ੍। ਬਲਂ ਬਲੌਘਾਕੁਲਮਭ੍ਯੁਦੀਰ੍ਣਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸਯੋਨ੍ਮਤ੍ਤਮਿਵਾ ਬਭਾਸੇ॥੧.੪੦.
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭਰਕਮ ਫੌਜ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਹਾੜਾਂ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ—ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਠਸਠਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਪਾਗਲ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਃ ਕੁਰੁਨਂਦਨ। ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸ਼ृਣੁ॥੧.੪੦.
ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਫੌਜ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਸੁਣ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਮਹਾਬਲੌ। ਸਬਲਾਃ ਸਾਨੁਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਨਹ੍ਯਨ੍ਤ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਪੁਲਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆਦਿਤਯ, ਵਸੂ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਤਾਰਬੱਧ ਹੋ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪੁਰੁਹੂਤਸ਼੍ਚ ਪੁਰਤੋ ਲੋਕਪਾਲਃ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍। ਗ੍ਰਾਮਣੀਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਰੁਰੋਹ ਵਰਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ।
ਸਵ੍ਯੇ ਚਾਸ੍ਯ ਰਥਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਵਰਕੇਤਨਃ। ਸੁਰਾਰੁਚਕ੍ਰਚਰਣੋ ਹੈਮਚ੍ਛਤ੍ਰਪਰਿष੍ਕृਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਰਥ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੰਛੀ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਚੱਕਰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ੌਘੈਰਨੁਯਾਤਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਦੀਪ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰਭਿष੍ਟੁਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਜ੍ਰਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤੋਦ੍ਭੂਤੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਦਿਂਦ੍ਰਾਯੁਧਪ੍ਰਭੈਃ। ਯੁਕ੍ਤਂ ਬਲਾਹਕਗਣੈਃ ਪਰ੍ਵਤੈਰਿਵ ਕਾਮਗੈਃ
ਵਜਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਕਾਮਨਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਯਮਾਰੂਢਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍। ਹਵਿਰ੍ਦਾਨੇषੁ ਗਾਯਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਖਮੁਖੇਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾਇਆ; ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੰਡਤ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਂਗ੍ਰਾਮਯਾਤੇषੁ ਦੇਵਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦਿषੁ। ਸੇਂਦ੍ਰਂ ਤਮੁਪਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਹ੍ਯਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਜਦੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਈ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਉਸ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੇਤੁਨਾ ਨਾਗਰਾਜੇਨ ਰਾਜਮਾਨੋ ਯਥਾ ਰਵਿਃ। ਯੁਕ੍ਤੋ ਹਯਸਹਸ੍ਰੇਣ ਮਨੋਮਾਰੁਤਰਂਹਸਾ
ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਮਨ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਰਥਵਰੋ ਭਾਤਿ ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਾਤਲਿਨਾ ਤਦਾ। ਕृਤ੍ਸ੍ਨਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਮੇਰੁਰ੍ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੇਵ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਥ, ਮਾਤਲੀ ਵਲੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਨੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ।