ਵਸ੍ਵष੍ਟਪਰ੍ਵਤੋਪੇਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਂਭੋ ਮਹੋਦਧਿਮ੍। ਸਂਧ੍ਯਾਸਂਧ੍ਯੋਰ੍ਮਿਸਲਿਲਮਾਪੂਰ੍ਣਾਨਿਲਸ਼ੋਭਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਅੱਠ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਸਾਂਝ ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਪੂਰੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।
ਦੈਤ੍ਯਯਕ੍ਸ਼ਗਣਗ੍ਰਾਮਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਝषਾਕੁਲਮ੍। ਪਿਤਾਮਹਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਸਂਕੁਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਦੈਤੀਆਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਸਤੀ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਪਿਤਾਮਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਬਲ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀਆਂ ਰਤਨ-ਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀ ਕੀਰ੍ਤਿ ਕਾਂਤਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਭਿਰ੍ਨਦੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਕਾਲਯੋਗਮਹਾਵਰ੍षਪ੍ਰਲਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵੇਗਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਸ਼੍ਰੀ, ਕੀਰਤੀ, ਚਮਕ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਮੇਂ, ਜੋਗ, ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ, ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ।
ਸਤ੍ਸਂਯੋਗਮਹਾਪਾਰਂ ਨਾਰਾਯਣਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਦੇਵਾਤਿਦੇਵਂ ਵਰਦਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲਾ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ, ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ।
ਅਨੁਗ੍ਰਹਕਰਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਿਕਰਣਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਯੁਕ੍ਤ ਸੁਪਰ੍ਣਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤੇ॥੧.੪੦.
ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਰਯਸ਼ਵ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਸੁਪਰਨ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਕਚਕ੍ਰਰਚਿਤ ਉਦਾਰਾਕ੍ਸ਼ਵृਤਾਂਤਰੇ। ਅਨਂਤਰਸ਼੍ਮਿਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਮੇਰੁਕੂਬਰੇ॥੧.੪੦.
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਉੱਚੇ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਅੰਤਹੀਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਮੇਰੂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ।
ਤਾਰਕਾਚਿਤ੍ਰਕੁਸੁਮੇ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਂਧੁਰੇ। ਭਯੇष੍ਵਭਯਦੇ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਪਰਾਜਿਤੇ॥੧.੪੦.
ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿੱਤ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਯੁਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦੇਵਂ ਦਿਵ੍ਯਲੋਕਮਯੇ ਰਥੇ॥੧.੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਹਰਯਸ਼ਵ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਤੇ ਕृਤਾਂਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਇਂਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ॥੧.੪੦.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਜੈਕਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ।
ਏਤੇषਾਂ ਚ ਗਿਰਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਦੈਵਤਃ। ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਮृਧੇ॥੧.੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ 'ਚ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ।
ਆਕਾਸ਼ੇ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰੁਤ੍ਤਮਂ ਵਪੁਰਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਉਵਾਚ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਮਿਦਂ ਵਚਃ॥੧.੪੦.
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਗਿਆ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਵ੍ਰਜਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਮਾ ਭੈष੍ਟ ਮਰੁਤਾਂਗਣਾਃ। ਜਿਤਾ ਮੇ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍॥੧.੪੦.
ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜਾਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਹੋਵੇ; ਡਰੋ ਨਾ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹੋ। ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ 'ਚ ਲੈ ਲਵੋ।
ਤਤੋਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਸਂਧਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤੋषਿਤਾਃ। ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਪਰਾਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯਾਮृਤਮਿਵੋਤ੍ਤਮਮ੍॥੧.੪੦.
ਫਿਰ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਚੱਖਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਮਸ਼੍ਚ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਵਿਨੇਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਬਲਾਹਕਾਃ। ਪ੍ਰਵਵੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਾ ਵਾਤਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼॥੧.੪੦.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਬੱਦਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ, ਹੌਲੇ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਤੇ ਦਸਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਪ੍ਰਾਯਾਣਿ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਸੋਮਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਨ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਿਂਧਵਃ॥੧.੪੦.
ਚਮਕਦੀਆਂ ਤਾਰਿਆਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ, ਚੰਦ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ ਗਿਆ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਝਗੜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦਰਿਆ ਸ਼ਾਂਤ ਵਹੇ।
ਵਿਰਜਾ ਅਭਵਨ੍ਮਾਰ੍ਗਾ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਯਸ੍ਤ੍ਰਯਃ। ਯਥਾਰ੍ਥਮੂਹੁਸ੍ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੇ ਨ ਤਥਾਰ੍ਣਵਃ॥੧.੪੦.
ਰਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ — ਸਵਰਗ ਆਦਿ — ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਏ; ਦਰਿਆ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਉੱਥੇ ਉਥਲੇ, ਪਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨਹੀਂ।
ਆਸਨ੍ਛੁਭਾਨੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਨਰਾਣਾਮਂਤਰਾਤ੍ਮਸੁ। ਮਹਰ੍षਯੋ ਵੀਤਸ਼ੋਕਾ ਵੇਦਾਨੁਚ੍ਚੈਰਧੀਯਤ॥੧.੪੦.
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰਿਆਂ ਨੇ ਅੰਦਰੋਂ ਚਮਕ ਪਾਈ; ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਨ।
ਯਜ੍ਞੇषੁ ਚ ਹਵਿਃ ਪਾਕਂ ਸ਼ਿਵਮਾਪ ਚ ਪਾਵਕਃ। ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਧਰ੍ਮਸਂਵृਤ੍ਤਾ ਲੋਕਾ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ॥੧.੪੦.
ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੱਕੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ; ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਮਨੋਂ ਖੁਸ਼ ਸਨ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰਿਨਿਧਨਾ ਗਿਰਃ। ਤਤੋ ਭਯਂ ਵਿष੍ਣੁਮੁਖਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੈਤੇਯਦਾਨਵਾਃ॥੧.੪੦.
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਗਏ।
ਉਦ੍ਯੋਗਂ ਵਿਪੁਲਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਵਿਜਯਾਯ ਚ। ਮਯਸ੍ਤੁ ਕਾਂਚਨਮਯਂ ਤ੍ਰਿਨਲ੍ਵਾਂਤਰਮਵ੍ਯਯਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਵੱਡੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ; ਮਾਇਆ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅਟੱਲ ਕਿਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਸੁਵਿਪੁਲਂ ਸੁਕਲ੍ਪਿਤਮਹਾਯੁਧਮ੍। ਕਿਂਕਿਣੀਜਾਲਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਦ੍ਵੀਪਿਚਰ੍ਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਚਾਰ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਰਥ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਤੇ ਬਾਘ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਰੁਚਿਰਂ ਰਸ਼੍ਮਿਜਾਲੈਸ਼੍ਚ ਹੈਮਜਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਈਹਾਮृਗਗਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਂਘਵਿਰਾਜਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਰਥ ਕਿਰਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਰੁਚਿਰਂ ਪਯੋਧਰਨਿਨਾਦਿਤਮ੍। ਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ਂ ਰਥਵਰੋਦਾਰਂ ਸੂਪਸ੍ਥਂ ਗਗਨੋਪਮਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਰਥ ਦਿਵਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਰਥ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਸੀ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਗਦਾਪਰਿਘਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਂਤਮਿਵਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਹੇਮਕੇਯੂਰਵਲਯਂ ਚਂਦ੍ਰਮਂਡਲਕੂਬਰਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਗਦਾ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵੰਤ ਸਮੁੰਦਰ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੜੇ ਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਚੱਕ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਚੰਦ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸਪਤਾਕਧ੍ਵਜੋਪੇਤਂ ਸਾਦਿਤ੍ਯਮਿਵ ਮਂਦਰਮ੍। ਗਜੇਂਦ੍ਰਾਭੋਗਵਪੁषਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕੇਸਰਵਰ੍ਚਸਮ੍॥੧.੪੦.
ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਆਕৃতি ਹਾਥੀ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਜੂ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਸੀ।
ਯੁਕ੍ਤਮृਕ੍ਸ਼ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸੁਧਾਰਾਂਬੁਦਨਾਦਿਤਮ੍। ਦੀਪ੍ਤਮਾਕਾਸ਼ਗਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਥਂ ਪਰਰਥਾਰੁਜਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਰਥ ਹਜ਼ਾਰ ਰੀਛਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦਾ, ਤੇ ਸਭ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਅਧ੍ਯਤਿष੍ਠਦ੍ਰਣਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਮੇਰੁਂ ਦੀਪ੍ਤਮਿਵਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍। ਤਾਰਸ੍ਤੁ ਕ੍ਰੋਸ਼ਵਿਸ੍ਤਾਰਮਾਯਾਮੇ ਚ ਤਥਾਵਿਧਮ੍॥੧.੪੦.
ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜੋ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਇੱਕ ਕੋਸ਼ ਸੀ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵੀ ਇੰਨੀ ਹੀ ਵੱਡੀ ਸੀ।
ਸ਼ੈਲਕੂਬਰਸਂਕਾਸ਼ਂ ਨੀਲਾਂਜਨਚਯੋਪਮਮ੍। ਕਾਲਲੋਹਸ੍ਯ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਸਮੂਹਾਬਦ੍ਧਕੂਬਰਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਸ ਦਾ ਚੱਕ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਨੀਲੇ ਅੰਜਨ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਕਾਲੇ-ਲਾਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਿਮਿਰੋਦ੍ਗਾਰਕਿਰਣਂ ਗਰ੍ਜਂਤਮਿਵ ਤੋਯਦਮ੍। ਲੋਹਜਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਸਗਵਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਦਂਸ਼ਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਛੱਡਦਾ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਵੱਡੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਜਾਲ ਤੇ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ।
ਆਯਸੈਃ ਪਰਿਘੈਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀਯੈਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ। ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਪਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਵਿਤਤੈਰਸਂਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਕਣ੍ਟਕੈਃ॥੧.੪੦.
ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ, ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ, ਭਾਰੀ ਗੁੱਟੀਆਂ, ਬਰਛੀਆਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਫਾਂਸੀਆਂ, ਤੇ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਕੰਟਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।