ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਕਕਿਰਣੋਦ੍ਯੋਤਂ ਗਿਰਿਕੂਟਮਿਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍। ਨਂਦਕਾਨਂਦਿਤਕਰਂ ਕੌਸ੍ਤੁਭੋਦ੍ਭਾਸਿਤੋਰਸਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨੰਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਦੀ ਚਮਕ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਚਿਤ੍ਰਫਲੋਦਗ੍ਰਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍। ਵਿष੍ਣੁਸ਼ੈਲਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੀਲਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਪਾਣਿਨਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਢਾਲ ਅਜੀਬ ਨਕਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡਿੱਗ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਾ।
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਦਾਰਫਲਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਰੀਚਾਰੁਵਲ੍ਲਭਮ੍। ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਨਃਕਾਂਤਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਮਨੋਹਰਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ, ਸੁਰਗ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਾਯਾਵਿਸ਼ਾਲਵਿਟਪਂ ਤੋਯਦੌਘਸਮਪ੍ਰਭਮ੍। ਵਿਦ੍ਯਾਹਂਕਾਰਮਾਨਾਢ੍ਯ ਮਹਾਭੂਤਪ੍ਰਰੋਹਣਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਮਾਇਆ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ ਸੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਗਿਆਨ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ੇषਪਤ੍ਰੈਰ੍ਨਿਚਿਤਂ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪੁष੍ਪਿਤਮ੍। ਦੈਤ੍ਯਲੋਕਮਹਾਸ੍ਕਂਧਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਖਾਸ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਵੱਡੀ ਟਹਿ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਨਵ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਾਗਰਾਕਾਰਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਂ ਰਸਾਤਲਗਲਾਸ਼੍ਰਯਮ੍। ਨਾਗੇਂਦ੍ਰਪਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਤਤਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਜਂਤੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਰਸਾਤਲ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ 'ਚ ਅਧਾਰ ਰੱਖਦਾ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੀਲਾਨਾਹਾਰ੍ਯਗਂਧਾਢ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹਾਦ੍ਰੁਮਮ੍। ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਨਂਦਸਲਿਲਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਹਂਕਾਰਫੇਨਿਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ, ਜਿਸਦੇ ਪਾਣੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਨੰਦ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਸਦੀ ਝੱਗ ਪ੍ਰਗਟ ਅਹੰਕਾਰ ਹੈ।
ਮਹਾਭੂਤਕਰੌਘੌਘਂ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬੁਦ੍ਬੁਦਮ੍। ਵਿਮਾਨਵਾਹਨੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤੋਯਦਾਡਮ੍ਬਰਾਕੁਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਦਾ ਜਥਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਬੁਲਬੁਲੇ, ਦੇਵਤਾਈ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ।
ਜਂਤੁਮਤ੍ਸ੍ਯਗਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ੈਲਸ਼ਂਖਕੁਲੈਰ੍ਯੁਤਮ੍। ਤ੍ਰੈਗੁਣ੍ਯਵਿषਯਾਵਰ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਤਿਮਿਂਗਿਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਘੁੰਮਣੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ।
ਵੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਲਤਾਗੁਲ੍ਮਂ ਭੁਜਗੋਤ੍ਸृष੍ਟਸ਼ੈਵਲਮ੍। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਕਮਹਾਦ੍ਵੀਪਂ ਰੁਦ੍ਰੈਕਾਦਸ਼ਪਤ੍ਤਨਮ੍॥੧.੪੦.
ਵੀਰ ਰੁੱਖ, ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਾਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਘਾਸ ਨਾਲ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਟਾਪੂ, ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਗਿਆਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ।
ਵਸ੍ਵष੍ਟਪਰ੍ਵਤੋਪੇਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਂਭੋ ਮਹੋਦਧਿਮ੍। ਸਂਧ੍ਯਾਸਂਧ੍ਯੋਰ੍ਮਿਸਲਿਲਮਾਪੂਰ੍ਣਾਨਿਲਸ਼ੋਭਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਅੱਠ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਸਾਂਝ ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਪੂਰੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।
ਦੈਤ੍ਯਯਕ੍ਸ਼ਗਣਗ੍ਰਾਮਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਝषਾਕੁਲਮ੍। ਪਿਤਾਮਹਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਸਂਕੁਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਦੈਤੀਆਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਸਤੀ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਪਿਤਾਮਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਬਲ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀਆਂ ਰਤਨ-ਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀ ਕੀਰ੍ਤਿ ਕਾਂਤਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਭਿਰ੍ਨਦੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਕਾਲਯੋਗਮਹਾਵਰ੍षਪ੍ਰਲਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵੇਗਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਸ਼੍ਰੀ, ਕੀਰਤੀ, ਚਮਕ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਮੇਂ, ਜੋਗ, ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ, ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ।
ਸਤ੍ਸਂਯੋਗਮਹਾਪਾਰਂ ਨਾਰਾਯਣਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਦੇਵਾਤਿਦੇਵਂ ਵਰਦਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲਾ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ, ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ।
ਅਨੁਗ੍ਰਹਕਰਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਿਕਰਣਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਯੁਕ੍ਤ ਸੁਪਰ੍ਣਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤੇ॥੧.੪੦.
ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਰਯਸ਼ਵ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਸੁਪਰਨ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਕਚਕ੍ਰਰਚਿਤ ਉਦਾਰਾਕ੍ਸ਼ਵृਤਾਂਤਰੇ। ਅਨਂਤਰਸ਼੍ਮਿਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਮੇਰੁਕੂਬਰੇ॥੧.੪੦.
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਉੱਚੇ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਅੰਤਹੀਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਮੇਰੂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ।
ਤਾਰਕਾਚਿਤ੍ਰਕੁਸੁਮੇ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਂਧੁਰੇ। ਭਯੇष੍ਵਭਯਦੇ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਪਰਾਜਿਤੇ॥੧.੪੦.
ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿੱਤ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਯੁਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦੇਵਂ ਦਿਵ੍ਯਲੋਕਮਯੇ ਰਥੇ॥੧.੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਹਰਯਸ਼ਵ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਤੇ ਕृਤਾਂਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਇਂਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ॥੧.੪੦.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਜੈਕਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ।
ਏਤੇषਾਂ ਚ ਗਿਰਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਦੈਵਤਃ। ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਮृਧੇ॥੧.੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ 'ਚ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ।
ਆਕਾਸ਼ੇ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰੁਤ੍ਤਮਂ ਵਪੁਰਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਉਵਾਚ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਮਿਦਂ ਵਚਃ॥੧.੪੦.
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਗਿਆ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਵ੍ਰਜਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਮਾ ਭੈष੍ਟ ਮਰੁਤਾਂਗਣਾਃ। ਜਿਤਾ ਮੇ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍॥੧.੪੦.
ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜਾਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਹੋਵੇ; ਡਰੋ ਨਾ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹੋ। ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ 'ਚ ਲੈ ਲਵੋ।
ਤਤੋਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਸਂਧਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤੋषਿਤਾਃ। ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਪਰਾਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯਾਮृਤਮਿਵੋਤ੍ਤਮਮ੍॥੧.੪੦.
ਫਿਰ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਚੱਖਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਮਸ਼੍ਚ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਵਿਨੇਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਬਲਾਹਕਾਃ। ਪ੍ਰਵਵੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਾ ਵਾਤਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼॥੧.੪੦.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਬੱਦਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ, ਹੌਲੇ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਤੇ ਦਸਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਪ੍ਰਾਯਾਣਿ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਸੋਮਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਨ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਿਂਧਵਃ॥੧.੪੦.
ਚਮਕਦੀਆਂ ਤਾਰਿਆਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ, ਚੰਦ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ ਗਿਆ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਝਗੜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦਰਿਆ ਸ਼ਾਂਤ ਵਹੇ।
ਵਿਰਜਾ ਅਭਵਨ੍ਮਾਰ੍ਗਾ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਯਸ੍ਤ੍ਰਯਃ। ਯਥਾਰ੍ਥਮੂਹੁਸ੍ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੇ ਨ ਤਥਾਰ੍ਣਵਃ॥੧.੪੦.
ਰਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ — ਸਵਰਗ ਆਦਿ — ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਏ; ਦਰਿਆ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਉੱਥੇ ਉਥਲੇ, ਪਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨਹੀਂ।
ਆਸਨ੍ਛੁਭਾਨੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਨਰਾਣਾਮਂਤਰਾਤ੍ਮਸੁ। ਮਹਰ੍षਯੋ ਵੀਤਸ਼ੋਕਾ ਵੇਦਾਨੁਚ੍ਚੈਰਧੀਯਤ॥੧.੪੦.
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰਿਆਂ ਨੇ ਅੰਦਰੋਂ ਚਮਕ ਪਾਈ; ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਨ।
ਯਜ੍ਞੇषੁ ਚ ਹਵਿਃ ਪਾਕਂ ਸ਼ਿਵਮਾਪ ਚ ਪਾਵਕਃ। ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਧਰ੍ਮਸਂਵृਤ੍ਤਾ ਲੋਕਾ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ॥੧.੪੦.
ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੱਕੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ; ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਮਨੋਂ ਖੁਸ਼ ਸਨ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰਿਨਿਧਨਾ ਗਿਰਃ। ਤਤੋ ਭਯਂ ਵਿष੍ਣੁਮੁਖਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੈਤੇਯਦਾਨਵਾਃ॥੧.੪੦.
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਗਏ।
ਉਦ੍ਯੋਗਂ ਵਿਪੁਲਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਵਿਜਯਾਯ ਚ। ਮਯਸ੍ਤੁ ਕਾਂਚਨਮਯਂ ਤ੍ਰਿਨਲ੍ਵਾਂਤਰਮਵ੍ਯਯਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਵੱਡੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ; ਮਾਇਆ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅਟੱਲ ਕਿਲਾ ਬਣਾਇਆ।