ਚਂਡਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਗਣੋਪੇਤਾ ਘੋਰਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਕਾਰਿਣਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਵੇਗਾਭਿਹਤਾਃ ਪ੍ਰਵਵੁਃ ਸਪ੍ਤਮਾਰੁਤਾਃ॥੧.੪੦.
ਤਿੱਖੀਆਂ ਬਿਜਲੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਸੱਤ ਹਵਾਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਦੀਪ੍ਤਤੋਯਾਃ ਸਨਿਰ੍ਘਾਤੈਃ ਸਹ ਵਜ੍ਰਾਨਲਾਨਿਲੈਃ। ਰਵੈਸ੍ਸੁਘੋਰੈਰੁਤ੍ਪਾਤੈਰ੍ਦਹ੍ਯਮਾਨਮਿਵਾਮ੍ਬਰਮ੍॥੧.੪੦.
ਪਾਣੀ, ਗੜਗੜਾਹਟ, ਬਿਜਲੀ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਇਆ।
ਪੇਤੁਰੁਲ੍ਕਾਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਿਪੇਤੁਃ ਖਚਰਾਣ੍ਯਪਿ। ਦੈਵਾਨਿ ਚ ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਪ੍ਰਪਤਂਤ੍ਯੁਤ੍ਪਤਂਤਿ ਚ॥੧.੪੦.
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਆਉਣ ਲੱਗੇ; ਇਨ੍ਹਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਵੀ ਕਦੇ ਡਿੱਗਦੇ, ਕਦੇ ਉੱਡਦੇ ਦਿਸੇ।
ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਾਂਤਸਮਯੇ ਲੋਕਾਨਾਂ ਯਦ੍ਭਯਂ ਭਵੇਤ੍। ਅਰੂਪਵਤਿ ਰੂਪਾਣਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਤ੍ਪਾਤਲਕ੍ਸ਼ਣੇ॥੧.੪੦.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਚਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਿਵੇਂ ਆ ਗਏ—ਜਿੱਥੇ ਰੂਪ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਤੇ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਹੋਣ ਲੱਗੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁष੍ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ। ਤਿਮਿਰੌਘਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਨ ਰੇਜੁਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼॥੧.੪੦.
ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਦੱਸ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚਮਕ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਰੂਪਿਣੀ ਕਾਲੀ ਕਾਲਮੇਘਾਵਗੁਂਠਿਤਾ। ਦ੍ਯੌਰ੍ਨਭਾਤ੍ਯਭਿਭੂਤਾਰ੍ਕਾ ਘੋਰੇਣ ਤਮਸਾ ਵृਤਾ॥੧.੪੦.
ਫਿਰ ਕਾਲੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਆ ਗਈ; ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਘਨੌਘਾਂ ਸਤਿਮਿਰਾਂ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਮਾਛਿਦ੍ਯ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਵਪੁਃ ਸ੍ਵਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਦਿਵ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਵਪੁਰ੍ਹਰਿਃ॥੧.੪੦.
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਨੇਰੇ ਬੱਦਲ ਚੀਰ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਗਿਆ—ਹਰੀ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਸੀ।
ਬਲਾਹਕਾਂਜਨਨਿਭਂ ਬਲਾਹਕਤਨੂਰੁਹਮ੍। ਤੇਜਸਾ ਵਪੁषਾ ਚੈਵ ਕृष੍ਣਂ ਕृष੍ਣਮਿਵਾਚਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਚਮਕ ਤੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਲੇ, ਅਡਿੱਗ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਦੀਪ੍ਤਪੀਤਾਂਬਰਧਰਂ ਤਪ੍ਤਕਾਂਚਨਭੂषਣਮ੍। ਧੂਮ੍ਰਾਂਧਕਾਰਵਪੁषਂ ਯੁਗਾਂਤਾਗ੍ਨਿਮਿਵੋਤ੍ਥਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਪੀਲੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਧੂੰਏਂ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਤਦ੍ਵਿਗੁਣਪੀਨਾਂ ਸਂਕਿਰੀਟਾਚ੍ਛਨ੍ਨਮੂਰ੍ਧਜਮ੍। ਬਭੌ ਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਖ੍ਯੈਰਾਯੁਧੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਗੋਲ ਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ਸਨ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮੋੜ ਵਾਲਾ ਮਕੁਟ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਿਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਕਕਿਰਣੋਦ੍ਯੋਤਂ ਗਿਰਿਕੂਟਮਿਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍। ਨਂਦਕਾਨਂਦਿਤਕਰਂ ਕੌਸ੍ਤੁਭੋਦ੍ਭਾਸਿਤੋਰਸਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨੰਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਦੀ ਚਮਕ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਚਿਤ੍ਰਫਲੋਦਗ੍ਰਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍। ਵਿष੍ਣੁਸ਼ੈਲਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੀਲਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਪਾਣਿਨਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਢਾਲ ਅਜੀਬ ਨਕਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡਿੱਗ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਾ।
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਦਾਰਫਲਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਰੀਚਾਰੁਵਲ੍ਲਭਮ੍। ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਨਃਕਾਂਤਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਮਨੋਹਰਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ, ਸੁਰਗ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਾਯਾਵਿਸ਼ਾਲਵਿਟਪਂ ਤੋਯਦੌਘਸਮਪ੍ਰਭਮ੍। ਵਿਦ੍ਯਾਹਂਕਾਰਮਾਨਾਢ੍ਯ ਮਹਾਭੂਤਪ੍ਰਰੋਹਣਮ੍॥੧.੪੦.
ਉਹ ਮਾਇਆ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ ਸੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਗਿਆਨ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ੇषਪਤ੍ਰੈਰ੍ਨਿਚਿਤਂ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪੁष੍ਪਿਤਮ੍। ਦੈਤ੍ਯਲੋਕਮਹਾਸ੍ਕਂਧਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਖਾਸ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਵੱਡੀ ਟਹਿ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਨਵ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਾਗਰਾਕਾਰਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਂ ਰਸਾਤਲਗਲਾਸ਼੍ਰਯਮ੍। ਨਾਗੇਂਦ੍ਰਪਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਤਤਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਜਂਤੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਰਸਾਤਲ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ 'ਚ ਅਧਾਰ ਰੱਖਦਾ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੀਲਾਨਾਹਾਰ੍ਯਗਂਧਾਢ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹਾਦ੍ਰੁਮਮ੍। ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਨਂਦਸਲਿਲਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਹਂਕਾਰਫੇਨਿਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ, ਜਿਸਦੇ ਪਾਣੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਨੰਦ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਸਦੀ ਝੱਗ ਪ੍ਰਗਟ ਅਹੰਕਾਰ ਹੈ।
ਮਹਾਭੂਤਕਰੌਘੌਘਂ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬੁਦ੍ਬੁਦਮ੍। ਵਿਮਾਨਵਾਹਨੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤੋਯਦਾਡਮ੍ਬਰਾਕੁਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਦਾ ਜਥਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਬੁਲਬੁਲੇ, ਦੇਵਤਾਈ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ।
ਜਂਤੁਮਤ੍ਸ੍ਯਗਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ੈਲਸ਼ਂਖਕੁਲੈਰ੍ਯੁਤਮ੍। ਤ੍ਰੈਗੁਣ੍ਯਵਿषਯਾਵਰ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਤਿਮਿਂਗਿਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਘੁੰਮਣੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ।
ਵੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਲਤਾਗੁਲ੍ਮਂ ਭੁਜਗੋਤ੍ਸृष੍ਟਸ਼ੈਵਲਮ੍। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਕਮਹਾਦ੍ਵੀਪਂ ਰੁਦ੍ਰੈਕਾਦਸ਼ਪਤ੍ਤਨਮ੍॥੧.੪੦.
ਵੀਰ ਰੁੱਖ, ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਾਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਘਾਸ ਨਾਲ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਟਾਪੂ, ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਗਿਆਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ।
ਵਸ੍ਵष੍ਟਪਰ੍ਵਤੋਪੇਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਂਭੋ ਮਹੋਦਧਿਮ੍। ਸਂਧ੍ਯਾਸਂਧ੍ਯੋਰ੍ਮਿਸਲਿਲਮਾਪੂਰ੍ਣਾਨਿਲਸ਼ੋਭਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਅੱਠ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਸਾਂਝ ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਪੂਰੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।
ਦੈਤ੍ਯਯਕ੍ਸ਼ਗਣਗ੍ਰਾਮਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਝषਾਕੁਲਮ੍। ਪਿਤਾਮਹਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਸਂਕੁਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਦੈਤੀਆਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਸਤੀ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਪਿਤਾਮਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਬਲ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀਆਂ ਰਤਨ-ਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀ ਕੀਰ੍ਤਿ ਕਾਂਤਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਭਿਰ੍ਨਦੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਕਾਲਯੋਗਮਹਾਵਰ੍षਪ੍ਰਲਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵੇਗਿਤਮ੍॥੧.੪੦.
ਸ਼੍ਰੀ, ਕੀਰਤੀ, ਚਮਕ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਮੇਂ, ਜੋਗ, ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ, ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ।
ਸਤ੍ਸਂਯੋਗਮਹਾਪਾਰਂ ਨਾਰਾਯਣਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਦੇਵਾਤਿਦੇਵਂ ਵਰਦਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍॥੧.੪੦.
ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲਾ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ, ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ।
ਅਨੁਗ੍ਰਹਕਰਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਿਕਰਣਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਯੁਕ੍ਤ ਸੁਪਰ੍ਣਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤੇ॥੧.੪੦.
ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਰਯਸ਼ਵ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਸੁਪਰਨ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਕਚਕ੍ਰਰਚਿਤ ਉਦਾਰਾਕ੍ਸ਼ਵृਤਾਂਤਰੇ। ਅਨਂਤਰਸ਼੍ਮਿਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਮੇਰੁਕੂਬਰੇ॥੧.੪੦.
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਉੱਚੇ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਅੰਤਹੀਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਮੇਰੂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ।
ਤਾਰਕਾਚਿਤ੍ਰਕੁਸੁਮੇ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਂਧੁਰੇ। ਭਯੇष੍ਵਭਯਦੇ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਪਰਾਜਿਤੇ॥੧.੪੦.
ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿੱਤ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਯੁਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦੇਵਂ ਦਿਵ੍ਯਲੋਕਮਯੇ ਰਥੇ॥੧.੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਹਰਯਸ਼ਵ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਤੇ ਕृਤਾਂਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਇਂਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ॥੧.੪੦.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਜੈਕਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ।
ਏਤੇषਾਂ ਚ ਗਿਰਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਦੈਵਤਃ। ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਮृਧੇ॥੧.੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ 'ਚ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ।