ਅਭਿਵਾਦਯਿਤੁਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਪੋਧਿਕਾਨ੍
—ਅਗਸਤਿਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ; ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੇ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਥਾਰੋਹਤ੍ਤਦਾਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਪੁष੍ਪਕਂ ਹੇਮਭੂषਿਤਮ੍। ਤਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਂ ਮੁਨਿਗਣਾ ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦੈਸ੍ਸਮਂਤਤਃ
ਫਿਰ, ਬਿਨਾ ਦੇਰ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪੂਪੁਜਨ੍ਨਰੇਂਦ੍ਰਂ ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਿਵਾਮਰਾਃ। ਤਤੋऽਰ੍ਧਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਜਦ ਅੱਧਾ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ—
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਕਕ੍ਸ਼ਾਮਵਾਤਰਤ੍। ਤਤੋ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਰੁਚਿਰਂ ਪੁष੍ਪਕਂ ਕਾਮਵਾਹਿਤਂ
—ਅਯੋਧਿਆ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਗ ਵਿਚ ਉਤਰਿਆ; ਫਿਰ, ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨਚਾਹੀ ਚੱਲਦਾ ਸੀ, ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਕ੍ਸ਼ਾਂਤਰਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਦ੍ਵਾਸ੍ਥਾਨ੍ਰਾਜਾऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਂ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਭਰਤਂ ਚੈਵ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਬਾਗ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ: 'ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਭਰਤ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆਉਣ।'
ਮਮਾਗਮਨਮਾਖ੍ਯਾਯ ਸਮਾਨਯਤ ਮਾ ਚਿਰਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਥ ਭਾषਿਤਂ ਦ੍ਵਾਸ੍ਥਾ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ1.37.
'ਮੇਰਾ ਆਉਣਾ ਦੱਸੋ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ।' ਰਾਮ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ—
ਗਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰਾਵਾਹੂਯ ਰਾਘਵਾਯ ਨ੍ਯਵਦੇਯਨ੍। ਦ੍ਵਾਸ੍ਥੈਃ ਕੁਮਾਰਾਵਾਨੀਤੌ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਨਿਦੇਸ਼ਤਃ
—ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਗਏ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਰਾਘਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਪ੍ਰਿਯੌ ਭਰਤਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਤੌ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਜਦ ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਭਰਤ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਇਆ ਦੇਖਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ:
ਕृਤਂ ਮਯਾ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਕਾਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਂ। ਧਰ੍ਮਹੇਤੁਮਤੋ ਭੂਯਃ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਰਾਘਵੌ
'ਮੈਂ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰਤਬ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਧਰਮ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਘਵੋ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਮਾਤ੍ਮਭੂਤਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਜਸੂਯਂ ਕ੍ਰਤੂਤ੍ਤਮਂ। ਸਹਿਤੋ ਯष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ
'ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਜਿਵੇਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਂ ਰਾਜਸੂਯ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯਜ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।'
ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਥੇਨ ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਲੋਕਕਾਰਿਣਾ। ਸ਼ਤਤ੍ਰਯੇਣ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਿष੍ਟਂ षष੍ਟ੍ਯਾਧਿਕੇਨ ਚ
ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਖੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਨੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਯਜਨ ਕਰੇ ਸਨ।
ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਹਿ ਰਾਜਸੂਯੇਨ ਸੋਮੋ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਥਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੋਮਾ ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਹਿ ਰਾਜਸੂਯੇਨ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਃ। ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਸੁਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਵਰੁਣਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਮਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਂਤੌ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯੇਸ੍ਮਿਨ੍ਵਦਤਂ ਹਿ ਤਤ੍। ਭਰਤ ਉਵਾਚ। ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਃ ਪਰਮਃ ਸਾਧੋ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਬੋਲੋ। ਭਰਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਧੂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮ। ਮਹੀਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮਿਵਾਮਰਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਇਜ਼ਤ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਾਂਗ ਅਮਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦੇਖਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਲੋਕਨਾਥ ਤਥਾ ਵਯਂ। ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹਾਂ; ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਗਤਿਭੂਤੋਸਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਿਹ ਰਾਘਵ। ਸਤ੍ਵਮੇਵਂਵਿਧਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨਾਹਰ੍ਤ੍ਤਾਸਿ ਪਰਂਤਪ
ਹੇ ਰਾਘਵ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਐਸਾ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਯਤਃ। ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸੋਮਸ੍ਯ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ; ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ।
ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਸੁਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤਾਰਕਾਮਯੇ। ਤਾਰਾ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਹृਤਾ ਸੋਮੇਨਕਾਮਤਃ
ਤਾਰਕਾਮਯ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ; ਤਾਰਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸੋਮਾ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਲੈ ਲਈ।
ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਦੇਵਦਾਨਵਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤੌ ਘੋਰੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਕਚ੍ਛਪਾਃ
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਵਰੁਣ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਮੱਛੀਆਂ ਤੇ ਕਛੂਏ ਲੜੇ।
ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵੇ ਨष੍ਟਾ ਜਲੇਚਰਾਃ। ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਾਂਤੇ ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਰਾਘਵ
ਯੁੱਧ ਮੁਕਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਹਰੀਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਹੇ ਰਾਘਵ,
ਆਡੀਬਕਂਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਵਾਨਿ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤਾਨਿ ਵੈ
ਆਡੀਬਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ,
ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਚ ਰਾਜਸੂਯੇ ਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਸ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਸੂਯ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਸੋਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਚ ਹਿਤਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਣਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਚਰ। ਭਰਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਾਦਰਮ੍
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਪੂਰਾ ਧਰਮ ਕਰ; ਭਰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਾਕ੍ਯੇਨਾਨੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍। ਨਿਵਰ੍ਤਿਤਾ ਰਾਜਸੂਯਾਨ੍ਮਤਿਰ੍ਮੇ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਮੇਰਾ ਮਨ, ਹੇ ਧਰਮ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਧਰ੍ਮਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਚ ਵਾਮਨਮ੍। ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਵੀਰ ਸਾ ਮੇ ਖ੍ਯਾਤਿਰ੍ਦਿਵਂ ਗਤਾ
ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਧਰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਵਿੱਚ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵੀਰ, ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗੀ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਯਥਾ ਗਂਗਾ ਭਗੀਰਥਾਤ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਭਗੀਰਥ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕਥਂ ਰਾਮੇਣ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਤੁ ਵਾਮਨਃ। ਸ੍ਥਾਪਿਤਃ ਕ੍ਵ ਚ ਲਬ੍ਧੋਸੌ ਵਿਸ੍ਤਰਾਨ੍ਮਮ ਕੀਰ੍ਤਯ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਵਿੱਚ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਮਿਲਿਆ? ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਤਥਾ ਹਿ ਮਧੁਰਾ ਚੈषਾ ਯਾ ਵਾਣੀ ਰਾਮਕੀਰ੍ਤਨੇ। ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਭਗਵਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਹृਤਾ ਕਰ੍ਣਸੁਖਾਵਹ
ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਾਣੀ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਨੁਰਾਗੇਣ ਤਂ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਰਾਘਵਮ੍। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਲੋਕ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੈ।