ਅਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਸ਼ਾਪੋ ਦਤ੍ਤਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ। ਗृਧ੍ਰਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਵੈ ਮੂਢ ਰਾਜਾ ਮੁਨਿਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮুনি ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਗ੍ਰਿਧਰ ਬਣ ਜਾ!' ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਮুনি ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ਾਪੋਦ੍ਧਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਦਯਾਲੁਸ੍ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਹ ਨਰਾਧਿਪ
'ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ।' ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦਇਆਲੂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਰਘੁਕੁਲੇ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਭਾਗੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ
'ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੌਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।'
ਤੇਨ ਦृष੍ਟੋ ਵਿਪਾਪਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿਤਾ ਨਰਪੁਂਗਵ। ਦृष੍ਟੋ ਰਾਮੇਣ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
'ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮ ਵੇਖੇਗਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।' ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗृਧ੍ਰਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਃ। ਪੁਰੁषੋ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪੋऽਸੌ ਬਭਾषੇ ਤਂ ਨਰਾਧਿਪਂ
ਗ੍ਰਿਧਰ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸਾਧੁ ਰਾਘਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਹਂ ਵਿਭੋ। ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਨਰਕਾਦ੍ਘੋਰਾਦਪਾਪਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਃ
'ਸ਼ਾਬਾਸ, ਰਾਘਵ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ! ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਂ ਮਯਾ ਗਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਨਰਰੂਪੀ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਉਲੂਕਂ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਵਿਸ਼ ਕੌਸ਼ਿਕ
'ਮੈਂ ਗ੍ਰਿਧਰ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ।' ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਫਿਰ ਉਲੂਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਕੌਸ਼ਿਕ।'
ਅਹਂ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸਿਤ੍ਵਾ ਗਮਿष੍ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਮੁਨਿਃ। ਅਥੋਦਕਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸਂਧ੍ਯਾਮਨ੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ
'ਮੈਂ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੇ ਮুনি ਹੈ।' ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰ ਕੇ,
ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ਰਾਮਃ ਕੁਂਭਯੋਨੇਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਸ੍ਯਾਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਬਹੁਗੁਣਂ ਫਲਮੂਲਂ ਚ ਸਾਦਰਂ
ਰਾਮ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੁੰਭਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਅਗਸਤਯ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਫਲ ਤੇ ਮੂਲ ਦਿੱਤੇ।
ਰਸਵਂਤਿ ਚ ਸ਼ਾਕਾਨਿ ਭੋਜਨਾਰ੍ਥਮੁਪਾਹਰਤ੍। ਸਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਤਦਨ੍ਨਮਮृਤੋਪਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸੁਆਦਲੇ ਸਾਕ ਲਿਆਏ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਉਹ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰੀਤਸ਼੍ਚ ਪਰਿਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸਮੁਪਾਵਸਤ੍। ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਕਾਲ੍ਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾਹ੍ਨਿਕਮਰਿਂਦਮ
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਰਾਤ ਉਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਸਵੇਰੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਠਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ॠषਿਂ ਸਮਭਿਚਕ੍ਰਾਮ ਗਮਨਾਯ ਰਘੂਤ੍ਤਮਃ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਮੋ ਮਹਰ੍षਿਂ ਕੁਂਭਸਂਭਵਮ੍
ਰਘੁਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਕੁੰਭਜ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਆਪृਚ੍ਛੇ ਸਾਧਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਨੁਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ। ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋਸ੍ਮਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ ਰੁਖਸਤੀ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਣ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚਾਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਪਾਵਨਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇ ਵਾਕ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਂ
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਜਦੋਂ ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਜੋਬਾ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਬਾष੍ਪਨੇਤ੍ਰਸ੍ਤਪੋਧਨਃ। ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਵ ਰਾਮ ਸ਼ੁਭਾਕ੍ਸ਼ਰਂ
ਤਪਸਵੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਰਾਮ, ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਬੜੇ ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ।'
ਪਾਵਨਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਰਘੁਨਂਦਨ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਰਾਮ ਤ੍ਵਾਂ ਮੈਤ੍ਰੇਣੇਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਹੇ ਰਘੁਨੰਦਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਪਾਵਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵਸੂਕ੍ਤੈਸ੍ਤੇ ਕਥ੍ਯਂਤੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਃ। ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਘੋਰਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭਿਰੀਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਭੁਵਿ
—ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਹਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਂਡੇਨ ਸਦ੍ਯੋ ਨਰਕਗਾਮਿਨਃ। ਈਦृਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਵਨਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਂ
—ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਥਯਂਤਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮੇष੍ਯਂਤਿ ਰਾਘਵ। ਗਚ੍ਛਸ੍ਵਾਨਾਤੁਰੋऽਵਿਘ੍ਨਂ ਪਂਥਾਨਮਕੁਤੋਭਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਨਿਡਰ ਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਾ ਜਾ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਗਤਿਸ੍ਤੁ ਜਗਤਾਂ ਭਵਾਨ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਨਾ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿ ਪ੍ਰਗ੍ਰਹੋ ਨृਪਃ
ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ; ਤੂੰ ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੀ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ। ਮੁਨੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ—
ਅਭਿਵਾਦਯਿਤੁਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਪੋਧਿਕਾਨ੍
—ਅਗਸਤਿਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ; ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੇ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਥਾਰੋਹਤ੍ਤਦਾਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਪੁष੍ਪਕਂ ਹੇਮਭੂषਿਤਮ੍। ਤਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਂ ਮੁਨਿਗਣਾ ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦੈਸ੍ਸਮਂਤਤਃ
ਫਿਰ, ਬਿਨਾ ਦੇਰ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪੂਪੁਜਨ੍ਨਰੇਂਦ੍ਰਂ ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਿਵਾਮਰਾਃ। ਤਤੋऽਰ੍ਧਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਜਦ ਅੱਧਾ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ—
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਕਕ੍ਸ਼ਾਮਵਾਤਰਤ੍। ਤਤੋ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਰੁਚਿਰਂ ਪੁष੍ਪਕਂ ਕਾਮਵਾਹਿਤਂ
—ਅਯੋਧਿਆ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਗ ਵਿਚ ਉਤਰਿਆ; ਫਿਰ, ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨਚਾਹੀ ਚੱਲਦਾ ਸੀ, ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਕ੍ਸ਼ਾਂਤਰਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਦ੍ਵਾਸ੍ਥਾਨ੍ਰਾਜਾऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਂ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਭਰਤਂ ਚੈਵ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਬਾਗ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ: 'ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਭਰਤ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆਉਣ।'
ਮਮਾਗਮਨਮਾਖ੍ਯਾਯ ਸਮਾਨਯਤ ਮਾ ਚਿਰਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਥ ਭਾषਿਤਂ ਦ੍ਵਾਸ੍ਥਾ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ1.37.
'ਮੇਰਾ ਆਉਣਾ ਦੱਸੋ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ।' ਰਾਮ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ—
ਗਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰਾਵਾਹੂਯ ਰਾਘਵਾਯ ਨ੍ਯਵਦੇਯਨ੍। ਦ੍ਵਾਸ੍ਥੈਃ ਕੁਮਾਰਾਵਾਨੀਤੌ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਨਿਦੇਸ਼ਤਃ
—ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਗਏ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਰਾਘਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਪ੍ਰਿਯੌ ਭਰਤਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਤੌ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਜਦ ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਭਰਤ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਇਆ ਦੇਖਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ:
ਕृਤਂ ਮਯਾ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਕਾਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਂ। ਧਰ੍ਮਹੇਤੁਮਤੋ ਭੂਯਃ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਰਾਘਵੌ
'ਮੈਂ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰਤਬ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਧਰਮ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਘਵੋ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਮਾਤ੍ਮਭੂਤਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਜਸੂਯਂ ਕ੍ਰਤੂਤ੍ਤਮਂ। ਸਹਿਤੋ ਯष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ
'ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਜਿਵੇਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਂ ਰਾਜਸੂਯ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯਜ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।'