ਤਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕੈਟਭੋ ਮਧੁਨਾ ਸਹ। ਦਾਨਵੌ ਤੌ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਘੋਰੌ ਲਬ੍ਧਵਰੌ ਤਦਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਕੈਟਭ ਤੇ ਮਧੁ ਇਕੱਠੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦਾਨਵ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਰ ਮਿਲ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਂ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰੋਧਾਵਿष੍ਟਾਵੁਭੌ ਨृਪ। ਵੇਗੇਨ ਮਹਤਾ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਮਧਾਵਤਾਂ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਵਯੰਭੂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਦੌੜ ਪਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਤ੍ਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਿਸ੍ਸਰਨ੍ਤਿ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਂਸ੍ਤੁਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹਤ੍ਵਾ ਤੌ ਮਧੁਕੈਟਭੌ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪृਥਿਵੀਂ ਵਰ੍ਧਯਾਮਾਸ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੇਦਸਾ ਤਯੋਃ। ਮੇਦੋਗਂਧਾ ਤੁ ਧਰਣੀ ਮੇਦਿਨੀਤ੍ਯਭਿਧਾਂ ਗਤਾ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਮੋਟੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਮੋਟੇ ਦੀ ਵਾਸ਼ਨਾ ਆਉਣ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੈਦਨੀ ਆਖਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗृਧ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਸਤ੍ਯੋ ਵੈ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਪਰਾਲਯਮ੍। ਸ੍ਵੀਯਂ ਕਰੋਤਿ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਦਣ੍ਡਨੀਯੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗ੍ਰਿਧਰ ਝੂਠਾ ਹੈ, ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਪਾਪੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣੀ ਯਕੀਨੀ ਹੈ।
ਤਤੋऽਸ਼ਰੀਰਿਣੀਵਾਣੀ ਅਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਭਾषਤੇ। ਮਾ ਵਧੀ ਰਾਮ ਗृਧ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਵਂਦਗ੍ਧਂ ਤਪੋਬਲਾਤ੍
ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ: 'ਰਾਮਾ, ਤੂੰ ਗ੍ਰਿਧਰ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।'
ਪੁਰਾ ਗੌਤਮ ਦਗ੍ਧੋऽਯਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਥੋ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਨਾਮੈष ਸ਼ੂਰਃ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਗੌਤਮ ਨੇ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਾ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਗृਹਮਾਗਤ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇਰ੍ਭੋਜਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਚਤ। ਸਾਗ੍ਰਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਸਾਧੂ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ ਤੇ ਖਾਣਾ ਮੰਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਹ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਉਥੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਤਤਃ। ਆਤ੍ਮਨੈਵਾਕਰੋਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਭੋਜਨਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਆਤਿਥੇ ਲਈ ਪਾਣੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਸਤੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਗृਹਂ ਤਸ੍ਯ ਆਹਾਰੇ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨਾਰੀਂ ਪੂਰ੍ਣਸ੍ਤਨੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤੇਨਾਥ ਪਰਾਮृਸ਼ਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਲਿਆ।
ਅਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਸ਼ਾਪੋ ਦਤ੍ਤਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ। ਗृਧ੍ਰਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਵੈ ਮੂਢ ਰਾਜਾ ਮੁਨਿਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮুনি ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਗ੍ਰਿਧਰ ਬਣ ਜਾ!' ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਮুনি ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ਾਪੋਦ੍ਧਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਦਯਾਲੁਸ੍ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਹ ਨਰਾਧਿਪ
'ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ।' ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦਇਆਲੂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਰਘੁਕੁਲੇ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਭਾਗੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ
'ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੌਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।'
ਤੇਨ ਦृष੍ਟੋ ਵਿਪਾਪਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿਤਾ ਨਰਪੁਂਗਵ। ਦृष੍ਟੋ ਰਾਮੇਣ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
'ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮ ਵੇਖੇਗਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।' ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗृਧ੍ਰਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਃ। ਪੁਰੁषੋ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪੋऽਸੌ ਬਭਾषੇ ਤਂ ਨਰਾਧਿਪਂ
ਗ੍ਰਿਧਰ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸਾਧੁ ਰਾਘਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਹਂ ਵਿਭੋ। ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਨਰਕਾਦ੍ਘੋਰਾਦਪਾਪਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਃ
'ਸ਼ਾਬਾਸ, ਰਾਘਵ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ! ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਂ ਮਯਾ ਗਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਨਰਰੂਪੀ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਉਲੂਕਂ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਵਿਸ਼ ਕੌਸ਼ਿਕ
'ਮੈਂ ਗ੍ਰਿਧਰ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ।' ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਫਿਰ ਉਲੂਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਕੌਸ਼ਿਕ।'
ਅਹਂ ਸਂਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸਿਤ੍ਵਾ ਗਮਿष੍ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਮੁਨਿਃ। ਅਥੋਦਕਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸਂਧ੍ਯਾਮਨ੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ
'ਮੈਂ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੇ ਮুনি ਹੈ।' ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰ ਕੇ,
ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ਰਾਮਃ ਕੁਂਭਯੋਨੇਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਸ੍ਯਾਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਬਹੁਗੁਣਂ ਫਲਮੂਲਂ ਚ ਸਾਦਰਂ
ਰਾਮ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੁੰਭਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਅਗਸਤਯ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਫਲ ਤੇ ਮੂਲ ਦਿੱਤੇ।
ਰਸਵਂਤਿ ਚ ਸ਼ਾਕਾਨਿ ਭੋਜਨਾਰ੍ਥਮੁਪਾਹਰਤ੍। ਸਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਤਦਨ੍ਨਮਮृਤੋਪਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸੁਆਦਲੇ ਸਾਕ ਲਿਆਏ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਉਹ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰੀਤਸ਼੍ਚ ਪਰਿਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸਮੁਪਾਵਸਤ੍। ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਕਾਲ੍ਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾਹ੍ਨਿਕਮਰਿਂਦਮ
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਰਾਤ ਉਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਸਵੇਰੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਠਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ॠषਿਂ ਸਮਭਿਚਕ੍ਰਾਮ ਗਮਨਾਯ ਰਘੂਤ੍ਤਮਃ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਮੋ ਮਹਰ੍षਿਂ ਕੁਂਭਸਂਭਵਮ੍
ਰਘੁਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਕੁੰਭਜ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਆਪृਚ੍ਛੇ ਸਾਧਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਨੁਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ। ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋਸ੍ਮਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ ਰੁਖਸਤੀ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਣ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚਾਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਪਾਵਨਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇ ਵਾਕ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਂ
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਜਦੋਂ ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਜੋਬਾ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਬਾष੍ਪਨੇਤ੍ਰਸ੍ਤਪੋਧਨਃ। ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਵ ਰਾਮ ਸ਼ੁਭਾਕ੍ਸ਼ਰਂ
ਤਪਸਵੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਰਾਮ, ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਬੜੇ ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ।'
ਪਾਵਨਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਰਘੁਨਂਦਨ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਰਾਮ ਤ੍ਵਾਂ ਮੈਤ੍ਰੇਣੇਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਹੇ ਰਘੁਨੰਦਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਪਾਵਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵਸੂਕ੍ਤੈਸ੍ਤੇ ਕਥ੍ਯਂਤੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਃ। ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਘੋਰਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭਿਰੀਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਭੁਵਿ
—ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਹਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਂਡੇਨ ਸਦ੍ਯੋ ਨਰਕਗਾਮਿਨਃ। ਈਦृਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਵਨਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਂ
—ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਥਯਂਤਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮੇष੍ਯਂਤਿ ਰਾਘਵ। ਗਚ੍ਛਸ੍ਵਾਨਾਤੁਰੋऽਵਿਘ੍ਨਂ ਪਂਥਾਨਮਕੁਤੋਭਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਨਿਡਰ ਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਾ ਜਾ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਗਤਿਸ੍ਤੁ ਜਗਤਾਂ ਭਵਾਨ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਨਾ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿ ਪ੍ਰਗ੍ਰਹੋ ਨृਪਃ
ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ; ਤੂੰ ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੀ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ। ਮੁਨੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ—