ਨਦਪੁਣ੍ਯੇ ਗਿਰਿਵਰੇ ਕੋਕਿਲਾਸ਼ਤਮਂਡਿਤੇ। ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਰਵੋਦ੍ਯਾਨੇ ਨਾਨਾਮृਗਸਮਾਕੁਲੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕੌਲੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਾਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਜਸਮਾਵृਤੇ। ਗृਧ੍ਰੋਲੂਕੌ ਪ੍ਰਵਸਿਤੌ ਬਹੂਨ੍ਵਰ੍षਗਣਾਨਪਿ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਗਿੱਧ ਤੇ ਉਲੂਕ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲ ਵੱਸੇ।
ਅਥੋਲੂਕਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਗृਧ੍ਰਃ ਪਾਪਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਮਮੇਦਮਿਤਿ ਕृਤ੍ਵਾऽਸੌ ਕਲਹਂ ਤੇਨ ਚਾਕਰੋਤ੍
ਫਿਰ, ਗਿੱਧ ਨੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਉਲੂਕ ਦਾ ਘਰ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨਾਲ ਝਗੜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਰਾਮੋ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ। ਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਾਵਹੈ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਸ੍ਯੈਤਦ੍ਭਵਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਮ, ਆਓ ਚਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਇਹ ਘਰ ਕਿਸਦਾ ਹੋਵੇ।
ਗृਧ੍ਰੋਲੂਕੌ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇਤਾਂ ਜਾਤਕੋਪਾਵਮਰ੍षਿਣੌ। ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਲਿਵ੍ਯਾਕੁਲਚੇਤਸੌ
ਗਿੱਧ ਤੇ ਉਲੂਕ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਜਨਮੇ ਤੇ ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਵਿਦ੍ਵੇषੌ ਸ੍ਪृਸ਼ਤਸ਼੍ਚਰਣੌ ਤਥਾ। ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਘਵੇਂਦ੍ਰਂ ਗृਧ੍ਰੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵੈਰ ਵਿਚ, ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਿੱਧ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿਆ।
ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਧਾਨੋ ਮਤੋ ਮਮ। ਬृਹਸ੍ਪਤੇਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਚ੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਗਿਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਪਰਾਵਰਜ੍ਞੋ ਭੂਤਾਨਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਇਵਾਪਰਃ। ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ੋ ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਹਿਮਵਾਨਿਵ ਗੌਰਵੇ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ, ਤੇ ਭਾਰੀ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਮਾਲਾ।
ਸਾਗਰਸ਼੍ਚਾਸਿ ਗਾਂਭੀਰ੍ਯੇ ਲੋਕਪਾਲੋ ਯਮੋ ਹ੍ਯਸਿ। ਕ੍ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਾ ਧਰਣ੍ਯਾ ਤੁਲ੍ਯੋਸਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਤ੍ਵੇ ਹ੍ਯਨਿਲੋਪਮਃ
ਗੰਭੀਰਤਾ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੈਂ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਤੂੰ ਯਮ ਹੈਂ। ਧੀਰਜ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਹਵਾ ਵਰਗਾ।
ਗੁਰੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪੋਸਿ ਰਾਘਵ। ਅਮਰ੍षੀ ਦੁਰ੍ਜਯੋ ਜੇਤਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਿਪਾਰਗਃ
ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈਂ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਘਵ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਨਿਆਇਕ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਅਜੈਯ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਯੋਗ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈਂ।
ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯਂ ਨਰਪੁਂਗਵ। ਮਮਾਲਯਂ ਪੂਰ੍ਵਕृਤਂ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ
ਸੁਣੋ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਜੋ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਇਹ ਘਰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰਾ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਉਲੂਕੋ ਹਰਤੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਮੀਪੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਈਦृਸ਼ੋਯਂ ਦੁਰਾਚਾਰਸ੍ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਾ ਲਂਘਕੋ ਨृਪ
ਉਲੂਕ ਨੇ ਇਹ ਘਰ ਹੜਪ ਲਿਆ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਮੰਦੀ ਚਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਂਤਿਕੇਨ ਦਂਡੇਨ ਰਾਮ ਸ਼ਾਸਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਗृਧ੍ਰੇਣ ਉਲੂਕੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਜਾਨ ਲੈ ਲਵੇ, ਰਾਮ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਿੱਧ ਦੇ ਐਸਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਉਲੂਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਕਿਹਾ।
ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵ ਮਮ ਜ੍ਞਾਪ੍ਯਮੇਕਚਿਤ੍ਤੋ ਨਰਾਧਿਪ। ਸੋਮਾਚ੍ਛਕ੍ਰਾਚ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਧਨਦਾਚ੍ਚ ਯਮਾਤ੍ਤਥਾ
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵ, ਮੈਂ ਜੋ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇੱਕ-ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ, ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਯਮ ਤੋਂ,
ਜਾਯਤੇ ਵੈ ਨृਪੋ ਰਾਮ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਵਤਿ ਮਾਨੁषਃ। ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਮਯੋ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਃ
ਰਾਜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਤੂੰ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ।
ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸੋਮਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ਕਾਰ੍ਯੇ ਵਿਚਾਰਿਤੇ। ਸਮ੍ਯਗ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤਾਪੇਭ੍ਯਸ੍ਤਮੋਘ੍ਨੋ ਹਿ ਯਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਸਹੀ ਕੰਮ ਵਿਚ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਤੂੰ ਤਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਦੋषੇ ਦਂਡਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਯਤਃ ਪਾਪਭਯਾਪਹਃ। ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾ ਗੋਪ੍ਤਾ ਚ ਤੇਨੇਂਦ੍ਰ ਇਵ ਨੋ ਭਵਾਨ੍
ਜਨਤਾ ਵਿਚ ਗਲਤੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ 'ਤੇ, ਤੂੰ ਪਾਪ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦਾਤਾ, ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੈਂ।
ਅਧृष੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਤੇਜਸਾ ਚਾਨਲੋ ਮਤਃ। ਅਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਤਪਸੇ ਪਾਪਾਂਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਰਾਮ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਅਪਰਾਧੀ, ਤੂੰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪ ਕਰਕੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਹੈਂ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤੇਸ਼ਤੁਲ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਮਥਵਾ ਧਨਦਾਧਿਕਃ। ਚਿਤ੍ਤਾਯਤ੍ਤਾ ਤੁ ਪਤ੍ਨੀਸ਼੍ਰੀਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਖੁਦ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ। ਪਰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨ ਦੇ ਸੁਭਾਵ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧਨਦਸ੍ਯ ਤੁ ਕੋਸ਼ੇਨ ਧਨਦਸ੍ਤੇਨ ਵੈਭਵਾਨ੍। ਸਮਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਸ੍ਥਾਵਰੇषੁ ਚਰੇषੁ ਚ
ਕੁਬੇਰ ਆਪਣੇ ਖਜਾਨੇ ਨਾਲ ਧਨਵਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਰੁਕਦੇ, ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਮਿਤ੍ਰੇ ਚ ਤੇ ਦृष੍ਟਿਃ ਸਮਂਤਾਦ੍ਯਾਤਿ ਰਾਘਵ। ਧਰ੍ਮੇਣ ਸ਼ਾਸਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਯਵਹਾਰਵਿਧਿਕ੍ਰਮੈਃ
ਰਾਘਵ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਦੋਵਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਯ ਰੁष੍ਯਸਿ ਵੈ ਰਾਮ ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਭਿਧੀਯਤੇ। ਗੀਯਸੇ ਤੇਨ ਵੈ ਰਾਜਨ੍ਯਮ ਇਤ੍ਯਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਰਾਮਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚਾਸੌ ਮਾਨੁषੋ ਭਾਵੋ ਭਵਤੋ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ। ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਪਰੋ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕृਪਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸਭਾਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਇਆ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਦੁਰ੍ਬਲਸ੍ਯ ਤ੍ਵਨਾਥਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਵੈ ਬਲਮ੍। ਅਚਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਭਵੇਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਮਤੇषੁ ਮਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਰਾਜਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬੇਸਮਝਾਂ ਲਈ ਸਮਝ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਪਿ ਨਾਥਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕ। ਭਵਤਾ ਤਤ੍ਰ ਮਂਤਵ੍ਯਂ ਯਥੈਤੇ ਕਿਲ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਧਾਰਮਿਕ ਜੀ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਵੀ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮਝ।
ਯੋਸ੍ਮਨ੍ਨਾਥਃ ਸ ਪਕ੍ਸ਼ੀਂਦ੍ਰੋ ਭਵਤੋ ਵਿਨਿਯੋਜ੍ਯਕਃ। ਅਸ੍ਵਾਮ੍ਯਂ ਦੇਵ ਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਭਵਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ। ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਅਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ।
ਭਵਤੈਵ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਮ੍। ਮਮਾਲਯਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਗृਧ੍ਰੋ ਮਾਂ ਬਾਧਤੇ ਨृਪ
ਤੂੰ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਬਣਾਈ ਸੀ; ਪਰ ਹੁਣ, ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਗਿਧ ਜੋ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਭਵਾਨ੍ਦੇਵਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਵੈ ਨਰਪੁਂਗਵ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈ ਰਾਮਃ ਸਚਿਵਾਨਾਹ੍ਵਯਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਹੀ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪ ਬੁਲਾਇਆ।
ਵਿष੍ਟਿਰ੍ਜਯਂਤੋ ਵਿਜਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਰਾष੍ਟ੍ਰਵਰ੍ਧਨਃ। ਅਸ਼ੋਕੋ ਧਰ੍ਮਪਾਲਸ਼੍ਚ ਸੁਮਂਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਵਿਸ਼ਟੀ, ਜਯੰਤ, ਵਿਜਯ, ਸਿਧਾਰਥ, ਰਾਸ਼ਟਰਵਰਧਨ, ਅਸ਼ੋਕ, ਧਰਮਪਾਲ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਮੰਤ੍ਰ—
ਏਤੇ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਚਿਵਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਚ। ਨੀਤਿਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਇਹ ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਹਨ; ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਨੀਤੀ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ।