ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਵਂਦ੍ਯਂ ਜਗਤੋਸ੍ਯ ਹਿਤੇ ਰਤਮ੍। ਦृष੍ਟੇਨ ਮੇ ਤਥਾ ਦੁਃਖਂ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਮਾਣਯੋਗ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਜਲਦੀ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਦਯੇਨ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋਰ੍ਹਿਮਂ ਯਦ੍ਵਦ੍ਵਿਲੀਯਤੇ। ਤਦ੍ਵਨ੍ਮੇ ਦੁਃਖਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ ਬਰਫ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਅਰ੍ਘ੍ਯਮਾਦਾਯ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨਭ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਾਣਯੋਗ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਰਘ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਤੁ ਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਪੂਜਾਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਚ ਮਹਾਮੁਨਿਂ। ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇਨ ਤਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਨਾਕਪृष੍ਠਂ ਸਹਾਨੁਗਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਅਕਾਸ਼ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪੁष੍ਪਕਾਦਵਰੁਹ੍ਯ ਚ। ਅਭਿਵਾਦਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੋਗਸ੍ਤ੍ਯਮृषਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਪੁਸ਼ਪਕ ਤੋਂ ਉਤਰੀਆ ਅਤੇ ਉੱਚ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਰਾਜੋਵਾਚ। ਸੁਤੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਹਂ ਭਵਂਤਮਭਿਵਾਦਿਤੁਮ੍। ਆਗਤੋ ਵੈ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੌਮ੍ਯੇਨੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮুনি ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।
ਨਿਰ੍ਧੂਤਪਾਪਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਵਾਮੀਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੁਸ਼ਲਂ ਭृਤ੍ਯਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਮृਗਾਣਾਂ ਤਨਯਸ੍ਯ ਚ। ਭਗਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਿਹਾਗਤਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਠੀਕ ਹੈ? ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਗਦ੍ਵਂਦ੍ਯ ਸਨਾਤਨ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਪੂਤੋਹਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ, ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ। ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਰਘੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਸਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍
ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਅਰਘ ਲੈ ਲੈ। ਨਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਹੁਮਤੋ ਗੁਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰੁਤ੍ਤਮੈਃ। ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੂਜਨੀਯੋ ਵੈ ਮਮ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹृਦਿਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤਰੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ।
ਸੁਰਾ ਹਿ ਕਥਯਂਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਘਾਤਿਨਮਾਗਤਂ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮੇਣ ਤ੍ਵਯਾ ਵੈ ਜੀਵਿਤਃ ਸੁਤਃ
ਦੇਵਤਾ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਉष੍ਯਤਾਂ ਚੇਹ ਭਗਵਃ ਸਕਾਸ਼ੇ ਮਮ ਰਾਘਵ। ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਪੁष੍ਪਕੇਣਾਸਿ ਗਂਤਾਯੋਧ੍ਯਾਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਾਘਵ, ਭਗਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਥੇ ਰਹੋ। ਸਵੇਰੇ ਤੂੰ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਰਾਹੀਂ ਅਯੋਧਿਆ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ।
ਇਦਂ ਚਾਭਰਣਂ ਸੌਮ੍ਯ ਸੁਕृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ। ਦਿਵ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨਵਪੁषਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਇਹ ਗਹਿਣਾ, ਮਿੱਠੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰੁ ਰਾਘਵ। ਲਬ੍ਧਸ੍ਯ ਹਿ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਦਾਨੇ ਸੁਮਹਤ੍ਫਲਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰ, ਰਾਘਵ। ਮਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤੁਂ ਸੇਂਦ੍ਰਾਨਪਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਸ੍ਵ ਨਰਰ੍षਭ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਨਰਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਅਥੋਵਾਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਰਥਃ। ਕृਤਾਂਜਲਿਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ੍ਵਂ ਚ ਧਰ੍ਮਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਫਿਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾ ਬਾਹੂ ਅਤੇ ਮਹਾ ਰਥੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮੁਨੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੋ ਵੈ ਭਗਵਂਸ੍ਤਵ ਮੇऽਤ੍ਰ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਭਗਵਾਨ, ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਖ਼ਤਰੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਤੁ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਗृਹਵਾਨਸ੍ਮਿ ਸਮਰ੍ਥੋਸ੍ਮਿ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਘਰ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਸਮਰਥ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਜੀ।
ਆਪਦਾ ਚਨ ਚਾਕ੍ਰਾਂਤਃ ਕਥਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ। ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਸੁਚਿਰਂ ਨष੍ਟਾ ਨ ਚਾਨ੍ਯਾ ਮਮ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਮੁਸੀਬਤ ਆਈ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਕਈ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਗੁੰਮ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਕੇਵਲਂ ਦੋषਭਾਗੀ ਚ ਭਵਾਮੀਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਕष੍ਟਾਂ ਚੈਵ ਦਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋਪਿ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀ
ਇਥੇ ਸਿਰਫ ਮੈਂ ਹੀ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਕਸ਼ਟਰੀ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਔਖੀ ਹਾਲਤ ਆਵੇ, ਦਾਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨ ਦੋषਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਨੁਰੇਵਾਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍। ਵृਦ੍ਧੌ ਚ ਮਾਤਾਪਿਤਰੌ ਸਾਧ੍ਵੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਸੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ — ਮਨੂ ਨੇ ਇਹ ਹੀ ਕਾਰਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ, ਤੇ ਨਿੱਕਾ ਪੁੱਤਰ ਲਈ।
ਅਪ੍ਯਕਾਰ੍ਯਸ਼ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨਾਹਂ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛੇ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਂ
ਚਾਹੇ ਸੌ ਗਲਤ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰ ਲਏ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ — ਮਨੂ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ।
ਨ ਚ ਮੇ ਭਵਤਾ ਕੋਪਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਵੈ ਸੁਰਪੂਜਿਤ
ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੋ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਨ ਚ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੇ ਦੋषੋ ਗृਹੀਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰ੍ਨृਪ। ਭਵਾਨ੍ਵੈ ਤਾਰਣੇ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਰਾਘਵ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਘਵ।
ਤਾਰਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਰਾਮ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਪਸ੍ਵਿਨਂ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਸ੍ਵ ਨਰਾਘਿਪ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ, ਬਚਾਓ, ਹੇ ਰਾਮ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵਾਂਗਾ — ਤੁਸੀਂ ਲੈ ਲਵੋ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਰਾਮ ਉਵਾਚ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਤੁ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਸ਼ਟਰੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਕਿਵੇਂ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਪਰ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਆਸੀਤ੍ਕृਤਯੁਗੇ ਰਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੂਤੇ ਪੁਰਾਤਨੇ। ਅਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਮ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਰਾਜਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਪਾਗਮਨ੍। ਸੁਰਾਣਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇਵਦੇਵਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਹ ਜੀਵ ਰਾਜਾ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕੋਲ ਆਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਇੰਦਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਯਸੇਸ੍ਮਾਸੁ ਲੋਕੇਸ਼ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕੁਰੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਯੁਂਜਾਨਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਭੁਂਜਤੇ ਮਹੀਮ੍
ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਸਕਣ।