ਤਦਹਂ ਦੇਵਤਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਮੁਨਿਂ। ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦਾਨਵਪੂਜਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਕੰਮ ਲਈ।
ਉਪਦੇਸ਼ਂ ਚ ਮੇ ਤੁष੍ਟਃ ਸ੍ਵਯਂ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਤਮਃ। ਦੁਃਖੀ ਯੇਨ ਪੁਨਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਨ ਭਵਾਮਿ ਕਦਾਚਨ
ਜਦ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਖੁਦ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਮੁੜ ਕਦੇ ਦੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਮਹ੍ਯਂ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਜਨਨੀ ਤਥਾ। ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਤਥਾਪ੍ਯੇਵਂ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਸੀ, ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ; ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਰਾਜ੍ਯਕਾਲੇ ਵਨੇ ਵਾਸੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਚਾਨੁਜੇਨ ਚ। ਹਰਣਂ ਚਾਪਿ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਰਾਵਣੇਨ ਕृਤਂ ਮਮ
ਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ; ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਅਸਹਾਯੇਨ ਤੁ ਮਯਾ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਗਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਰੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਪੂਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦृष੍ਟਾ ਸੀਤਾ ਮਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤੁ ਪੁਰਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਤਾਂ ਮਾਂ ਤਥੋਚੁਸ੍ਤੇ ਮਯਾ ਸੀਤਾ ਤਥਾ ਗृਹਮ੍
ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਆਇਆ।
ਸਮਾਨੀਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਤਾ ਲੋਕਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾ। ਵਨੇ ਵਸਤਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪੁਰੇ ਚਾਹਂ ਵਸਾਮਿ ਵੈ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਘਰ ਲਿਆਇਆ, ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ।
ਜਾਤੋਹਮੁਤ੍ਤਮੇ ਵਂਸ਼ੇ ਉਤ੍ਤਮੋਹਂ ਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍। ਉਤ੍ਤਮਂ ਦੁਃਖਮਾਪਨ੍ਨੋ ਹृਦਯਂ ਨੈਵ ਭਿਦ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ।
ਵਜ੍ਰਸਾਰਸ੍ਯ ਸਾਰੇਣ ਧਾਤ੍ਰਾਹਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਇਦਾਨੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਧਾਤਰ ਨੇ ਵਜਰ ਦੇ ਸਰ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ।
ਤਪਃ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਸੌ ਮਯਾ ਪਾਪੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਦੇਵਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਮੇ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਾਣੋ ਮੇ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਪਾਪੀ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਵਂਦ੍ਯਂ ਜਗਤੋਸ੍ਯ ਹਿਤੇ ਰਤਮ੍। ਦृष੍ਟੇਨ ਮੇ ਤਥਾ ਦੁਃਖਂ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਮਾਣਯੋਗ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਜਲਦੀ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਦਯੇਨ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋਰ੍ਹਿਮਂ ਯਦ੍ਵਦ੍ਵਿਲੀਯਤੇ। ਤਦ੍ਵਨ੍ਮੇ ਦੁਃਖਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ ਬਰਫ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਅਰ੍ਘ੍ਯਮਾਦਾਯ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨਭ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਾਣਯੋਗ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਰਘ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਤੁ ਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਪੂਜਾਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਚ ਮਹਾਮੁਨਿਂ। ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇਨ ਤਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਨਾਕਪृष੍ਠਂ ਸਹਾਨੁਗਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਅਕਾਸ਼ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪੁष੍ਪਕਾਦਵਰੁਹ੍ਯ ਚ। ਅਭਿਵਾਦਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੋਗਸ੍ਤ੍ਯਮृषਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਪੁਸ਼ਪਕ ਤੋਂ ਉਤਰੀਆ ਅਤੇ ਉੱਚ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਰਾਜੋਵਾਚ। ਸੁਤੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਹਂ ਭਵਂਤਮਭਿਵਾਦਿਤੁਮ੍। ਆਗਤੋ ਵੈ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੌਮ੍ਯੇਨੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮুনি ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।
ਨਿਰ੍ਧੂਤਪਾਪਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਵਾਮੀਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੁਸ਼ਲਂ ਭृਤ੍ਯਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਮृਗਾਣਾਂ ਤਨਯਸ੍ਯ ਚ। ਭਗਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਿਹਾਗਤਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਠੀਕ ਹੈ? ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਗਦ੍ਵਂਦ੍ਯ ਸਨਾਤਨ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਪੂਤੋਹਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ, ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ। ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਰਘੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਸਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍
ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਅਰਘ ਲੈ ਲੈ। ਨਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਹੁਮਤੋ ਗੁਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰੁਤ੍ਤਮੈਃ। ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੂਜਨੀਯੋ ਵੈ ਮਮ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹृਦਿਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤਰੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ।
ਸੁਰਾ ਹਿ ਕਥਯਂਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਘਾਤਿਨਮਾਗਤਂ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮੇਣ ਤ੍ਵਯਾ ਵੈ ਜੀਵਿਤਃ ਸੁਤਃ
ਦੇਵਤਾ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਉष੍ਯਤਾਂ ਚੇਹ ਭਗਵਃ ਸਕਾਸ਼ੇ ਮਮ ਰਾਘਵ। ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਪੁष੍ਪਕੇਣਾਸਿ ਗਂਤਾਯੋਧ੍ਯਾਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਾਘਵ, ਭਗਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਥੇ ਰਹੋ। ਸਵੇਰੇ ਤੂੰ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਰਾਹੀਂ ਅਯੋਧਿਆ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ।
ਇਦਂ ਚਾਭਰਣਂ ਸੌਮ੍ਯ ਸੁਕृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ। ਦਿਵ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨਵਪੁषਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਇਹ ਗਹਿਣਾ, ਮਿੱਠੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰੁ ਰਾਘਵ। ਲਬ੍ਧਸ੍ਯ ਹਿ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਦਾਨੇ ਸੁਮਹਤ੍ਫਲਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰ, ਰਾਘਵ। ਮਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤੁਂ ਸੇਂਦ੍ਰਾਨਪਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਸ੍ਵ ਨਰਰ੍षਭ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਨਰਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਅਥੋਵਾਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਰਥਃ। ਕृਤਾਂਜਲਿਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ੍ਵਂ ਚ ਧਰ੍ਮਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਫਿਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾ ਬਾਹੂ ਅਤੇ ਮਹਾ ਰਥੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮੁਨੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੋ ਵੈ ਭਗਵਂਸ੍ਤਵ ਮੇऽਤ੍ਰ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਭਗਵਾਨ, ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਖ਼ਤਰੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਤੁ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਗृਹਵਾਨਸ੍ਮਿ ਸਮਰ੍ਥੋਸ੍ਮਿ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਘਰ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਸਮਰਥ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਜੀ।
ਆਪਦਾ ਚਨ ਚਾਕ੍ਰਾਂਤਃ ਕਥਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ। ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਸੁਚਿਰਂ ਨष੍ਟਾ ਨ ਚਾਨ੍ਯਾ ਮਮ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਮੁਸੀਬਤ ਆਈ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਕਈ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਗੁੰਮ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।