ਮਮਾਪਰਾਧਾਦ੍ਬਾਲੋऽਸੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੈਕਪੁਤ੍ਰਕਃ। ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਃ ਕਾਲੇਨ ਨੀਤੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਅਪਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੱਚਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਾਲ ਵਲੋਂ ਯਮ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਂ ਜੀਵਯਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਨਾਨृਤੀ ਸ੍ਯਾਮਹਂ ਗੁਰੋਃ। ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤੋ ਹ੍ਯਰ੍ਥੋ ਜੀਵਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਵਚਨ ਤੋਂ ਝੂਠਾ ਨਾ ਹੋਵਾਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮੰਗ ਸੁਣੀ ਗਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮਦੀਯੇਨਾਯੁषਾ ਬਾਲਂ ਪਾਦੇਨਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਵਾ ਸੁਰਾਃ। ਜੀਵੇਦਯਂ ਵਰੋ ਮਹ੍ਯਂ ਵਰਕੋਟ੍ਯਧਿਕੋ ਵृਤਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਦੇ ਕੇ, ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਵਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਬੁਧਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਘਵ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਵृਤੋ ਭਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੈਕਪੁਤ੍ਰਕਃ। ਜੀਵਿਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਭੂਯਃ ਸਮੇਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਬਂਧੁਭਿਃ
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਜਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਪਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਯਂ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਸਹਸਾ ਜੀਵੇਨ ਸਮਯੁਜ੍ਯਤ
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਸ਼ੂਦਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਾਧਯਾਮਃ ਪਰਂਤਪਃ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦੇ ਦ੍ਰष੍ਟਾਰਃ ਸ੍ਮ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਤੇ ਸੁਖ ਹੋਵੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂਗੇ।
ਸ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਘੁਨਂਦਨਃ। ਆਰੁਰੋਹ ਵਿਮਾਨਂ ਤਂ ਪੁष੍ਪਕਂ ਹੇਮਭੂषਿਤਮ੍
ਰਘੁਨੰਦਨ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਸ੍ਤੇ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਦਾ। ਰਾਮੋਪ੍ਯਨੁਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਕੁਂਭਯੋਨੇਸ੍ਤਪੋਵਨਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਕਈ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਮ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੁੰਭਜਨਮੁਨੀ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਕ੍ਤਂ ਭਗਵਤਾ ਤੇਨ ਭੂਯੋਪ੍ਯਾਗਮਨਂ ਕ੍ਰਿਯਾਃ। ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਸਭਾਯਾਂ ਚ ਯੋ ਮਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਸੀ।
ਤਦਹਂ ਦੇਵਤਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਮੁਨਿਂ। ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦਾਨਵਪੂਜਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਕੰਮ ਲਈ।
ਉਪਦੇਸ਼ਂ ਚ ਮੇ ਤੁष੍ਟਃ ਸ੍ਵਯਂ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਤਮਃ। ਦੁਃਖੀ ਯੇਨ ਪੁਨਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਨ ਭਵਾਮਿ ਕਦਾਚਨ
ਜਦ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਖੁਦ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਮੁੜ ਕਦੇ ਦੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਮਹ੍ਯਂ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਜਨਨੀ ਤਥਾ। ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਤਥਾਪ੍ਯੇਵਂ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਸੀ, ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ; ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਰਾਜ੍ਯਕਾਲੇ ਵਨੇ ਵਾਸੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਚਾਨੁਜੇਨ ਚ। ਹਰਣਂ ਚਾਪਿ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਰਾਵਣੇਨ ਕृਤਂ ਮਮ
ਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ; ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਅਸਹਾਯੇਨ ਤੁ ਮਯਾ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਗਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਰੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਪੂਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦृष੍ਟਾ ਸੀਤਾ ਮਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤੁ ਪੁਰਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਤਾਂ ਮਾਂ ਤਥੋਚੁਸ੍ਤੇ ਮਯਾ ਸੀਤਾ ਤਥਾ ਗृਹਮ੍
ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਆਇਆ।
ਸਮਾਨੀਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਤਾ ਲੋਕਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾ। ਵਨੇ ਵਸਤਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪੁਰੇ ਚਾਹਂ ਵਸਾਮਿ ਵੈ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਘਰ ਲਿਆਇਆ, ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ।
ਜਾਤੋਹਮੁਤ੍ਤਮੇ ਵਂਸ਼ੇ ਉਤ੍ਤਮੋਹਂ ਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍। ਉਤ੍ਤਮਂ ਦੁਃਖਮਾਪਨ੍ਨੋ ਹृਦਯਂ ਨੈਵ ਭਿਦ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ।
ਵਜ੍ਰਸਾਰਸ੍ਯ ਸਾਰੇਣ ਧਾਤ੍ਰਾਹਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਇਦਾਨੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਧਾਤਰ ਨੇ ਵਜਰ ਦੇ ਸਰ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ।
ਤਪਃ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਸੌ ਮਯਾ ਪਾਪੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਦੇਵਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਮੇ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਾਣੋ ਮੇ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਪਾਪੀ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਵਂਦ੍ਯਂ ਜਗਤੋਸ੍ਯ ਹਿਤੇ ਰਤਮ੍। ਦृष੍ਟੇਨ ਮੇ ਤਥਾ ਦੁਃਖਂ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਮਾਣਯੋਗ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਜਲਦੀ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਦਯੇਨ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋਰ੍ਹਿਮਂ ਯਦ੍ਵਦ੍ਵਿਲੀਯਤੇ। ਤਦ੍ਵਨ੍ਮੇ ਦੁਃਖਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ ਬਰਫ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਅਰ੍ਘ੍ਯਮਾਦਾਯ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨਭ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਾਣਯੋਗ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਰਘ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਤੁ ਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਪੂਜਾਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਚ ਮਹਾਮੁਨਿਂ। ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇਨ ਤਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਨਾਕਪृष੍ਠਂ ਸਹਾਨੁਗਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਅਕਾਸ਼ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪੁष੍ਪਕਾਦਵਰੁਹ੍ਯ ਚ। ਅਭਿਵਾਦਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੋਗਸ੍ਤ੍ਯਮृषਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਪੁਸ਼ਪਕ ਤੋਂ ਉਤਰੀਆ ਅਤੇ ਉੱਚ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਰਾਜੋਵਾਚ। ਸੁਤੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਹਂ ਭਵਂਤਮਭਿਵਾਦਿਤੁਮ੍। ਆਗਤੋ ਵੈ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੌਮ੍ਯੇਨੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮুনি ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।
ਨਿਰ੍ਧੂਤਪਾਪਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਵਾਮੀਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੁਸ਼ਲਂ ਭृਤ੍ਯਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਮृਗਾਣਾਂ ਤਨਯਸ੍ਯ ਚ। ਭਗਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਿਹਾਗਤਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਠੀਕ ਹੈ? ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਗਦ੍ਵਂਦ੍ਯ ਸਨਾਤਨ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਪੂਤੋਹਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਟ, ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ। ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਰਘੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਸਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍
ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਅਰਘ ਲੈ ਲੈ। ਨਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।