ਨਿਰ੍ਵਾਪਂ ਸਘृਤਂ ਦੇਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਂਯੁਤਂ ਤਦਾ । ਦੇਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵਿਧਿਵਦृषੀਣਾਂ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਘੀ ਵਾਲਾ ਨਿਰਵਾਪ, ਦਾਨ ਸਮੇਤ, ਚੜ੍ਹਾਓ। ਇਹ ਸਭ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਨੈਵੇਦਿਆ ਅਤੇ ਅਰਘ (ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ) ਚੜ੍ਹਾਓ।
ऋषਯਃ ਸਂਤੁ ਮੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਸਂਪੂਰ੍ਣਕਾਰਿਣਃ । ਪੂਜਾਂ ਗृਹ੍ਣਂਤੁ ਮਦ੍ਦਤ੍ਤਾਂ ऋषਿਭ੍ਯੋऽਸ੍ਤੁ ਨਮੋਨਮਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿਣ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਰਤੁਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਸ੍ਤਥਾ । ਵਸਿष੍ਠਮਰਿਚਾਤ੍ਰੇਯਾ ਅਰ੍ਘਂ ਗृਹ੍ਣਂਤੁ ਵੋ ਨਮਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ, ਕਰਤੁ, ਪ੍ਰਾਚੇਤਸ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਅਤ੍ਰੀ—ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਵਂ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਧੂਪੈਰ੍ਦੀਪੈਰ੍ਮਨੋਰਮੈਃ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਜਾਯਤੇ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਕृਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਰਜਸਾ ਦੋषਭਾਵਤਃ । ਕृਤਂ ਹ੍ਯੇਵਂ ਤੁ ਭੋ ਵਤ੍ਸ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਰਜੋਗੁਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ ਕਈ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ, ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਮੁਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਿਤृਹੇਤਵੇ । ਤੇ ਗਤਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਰ੍ਗੇਣ ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ऋषਿਪਂਚਮੀਵ੍ਰਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੇ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਭਾਗਿਨਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ਿਪੰਚਮੀ ਵਰਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਵਡਿਆਈ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ऋषਿਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਰ ਭੋਗਾਨ੍ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਯਾਂਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਂ ਤੁ ਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਿਸ਼ਿਵਰਤਮ ਦਾ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਪਤਿਨਾਰਦ। ਸਂਵਾਦੇ ऋषਿਪਂਚਮੀਵ੍ਰਤਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ, ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, ਪਚਪਚਾਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦਾ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ 'ਰਿਸ਼ਿਪੰਚਮੀ ਵਰਤ' ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ- ਗਂਗਾਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਵਦ ਮਹਾਮਤੇ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੀਤਰਾਗਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਫਿਰ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੈਰਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਭੋ । ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਹਿਮਾ ਨ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਮਯਾ । ਤ੍ਵਮਾਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ
ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੋ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸਮਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਸ਼ਰਤਲ੍ਪਗਤਂ ਭੀष੍ਮਂ ऋषਯੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਯਯੁਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਸੇਜ ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਤ੍ਰਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਭृਗੁਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹਃ ਕ੍ਰਤੁਃ । ਅਂਗਿਰਾਵਗੌਤਮੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸੁਮਤਿਸ੍ਤ੍ਵਾਪੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਅਤ੍ਰੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਾ, ਗੌਤਮ, ਅਗਸਤਿਆ, ਸੁਮਤੀ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਵੀ ਆਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸ੍ਥੂਲਸ਼ਿਰਾਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਮਥਾਧਿਪਃ । ਰੈਭ੍ਯੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵ੍ਯਾਸਃ ਪਾਵਨਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਧ੍ਰੁਵਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸਥੂਲਸ਼ਿਰਾ, ਸਰਵਜਨ, ਪ੍ਰਮਥਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੈਭਿਆ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਵਿਆਸ, ਪਾਵਨ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਧਰੁਵ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੋऽਥ ਗਾਲਵਃ । ਉਸ਼ਨਾਥ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਕ੍ਰਤੁਰਾਸ੍ਤੀਕ ਏਵ ਚ
ਦੁਰਵਾਸਾ, ਜਮਦਗਨੀ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਗਾਲਵ, ਉਸ਼ਨਸ, ਭਰਦਵਾਜ, ਕ੍ਰਤੁ ਅਤੇ ਆਸਤਿਕ ਵੀ।
ਸ੍ਥੂਲਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਣ੍ਵੋ ਮੇਧਾਤਿਥਿਃ ਕੁਸ਼ਃ । ਨਾਰਦਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਧਨ੍ਵਾ ਚ੍ਯਵਨੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਸਥੂਲਾਖ੍ਸ਼, ਸਰਵਲੋਕਾਖ੍ਸ਼, ਕਣਵ, ਮੇਧਾਤਿਥਿ, ਕੁਸ਼, ਨਾਰਦ, ਪਰਵਤ, ਸੁਧਨਵਾ ਅਤੇ ਦਵਜਨ ਚਯਵਨ।
ਮਤਿਭੂਰ੍ਭੁਵਨੋ ਧੌਮ੍ਯਃ ਸ਼ਤਾਨਂਦੋਕृਤਵ੍ਰਣਃ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋऽਥ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ऋਚੀਕਸ਼੍ਚੈਵਮਾਦਯਃ
ਮਤਿਭੂ, ਭੁਵਨ, ਧੌਮਿਆ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ, ਜਾਮਦਗਨਯ, ਰਾਮ, ਰਚੀਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ।
ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਾਨੁਜਃ । ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਜ੍ਜਗਤ੍ਪੂਜ੍ਯਾਂਸ੍ਤੁ ਤੇਜਸਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਰੂਪ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਪੁਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਿਆ।
ਤੇ ਪੂਜਿਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੁਖਾਸੀਨਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ । ਭੀष੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਕਥਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ, ਤਪ ਦੇ ਧਨ ਵਾਲੇ; ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਧਰਮ ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਕਥਾਂਤੇ ਤੁ ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ऋषੀਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੀष੍ਮਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੇਦਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਕੇ ਦੇਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾਃ ਕੇ ਸ਼ੈਲਾਃ ਕੇऽਪਿਚਾਸ਼੍ਰਮਾਃ । ਸੇਵ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਕਿਹੜੇ ਪਹਾੜ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ? ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪਿਤਾਮਾ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ- ਅਤ੍ਰੈਵੋਦਾਹਰਂਤੀਮਮਿਤਿਹਾਸਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਸ਼ਿਲੋਂਛਵृਤ੍ਤੇਃ ਸਂਵਾਦਂ ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ — ਜੋ ਸ਼ਿਲੋਁਚ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਧ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੈ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਿਦ੍ਧਃ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਮਸ੍ਤਾਂ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍ । ਉਂਛਵृਤ੍ਤੇਃ ਸ਼ਿਬੇਰਾਜਨ੍ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੱਕ ਸਿਧ ਪੁਰਸ਼, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ਿਬੀ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ, ਜੋ ਸ਼ਿਲੋਁਚ ਜੀਵਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਆਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਤਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਰਾਗਦ੍ਵੇषਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕੁਸ਼ਲੀ ਜ੍ਞਾਨਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਾਗ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸੀ।
ਵੈष੍ਣਵੇषੁ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਿष੍ਣੁਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ । ਅਨਿਂਦਕੋ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਸਦਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯੋਗਾਭ੍ਯਾਸਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਵਿਧਾਰਕਃ । ਤ੍ਰਿਕਾਲਪੂਜਾ ਤਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੀਕਂਠੇऽਨੁਰਤਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਤੱਤ-ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰੀਕੰਠ ਦੇ ਭਗਤ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਵਿਦੁषੋ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਵਿਚਾਰਕਃ । ਵੇਦਪਾਠਵ੍ਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਾਤਿਥਿਪੂਜਕਃ
ਉਹ ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਦ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਤੀਰ੍ਥਮਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਲੋਂਛੇषੁ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਦਾ । ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੇषੁ ਯਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਗੀਤਂ ਯਦ੍ਯਤ੍ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਉਹ ਸ਼ਿਲੋਁਚ ਜੀਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਗਾਇਆ, ਉਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ ਚ ਜਾਨਾਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍ । ਨਾਨਾਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਵਿਸ਼ਦੋ ਹ੍ਯਵ੍ਯਯੇष੍ਟਮਤਿਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਸੀ — ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਿਆਨ ਤੇ ਗੀਤ ਹਨ — ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।