ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਦ੍ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰਤਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਮੂਲਕਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਜਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਅੰਨ ਸੀ।
ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਮਤਿਰ੍ਨष੍ਟਾ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੇਨਾਨ੍ਨਦਾਨਮृषਿਭਿਰ੍ਵਾ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੀ ਮੱਤ ਕਿਵੇਂ ਭਟਕ ਗਈ? ਉਸ ਨੇ ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਦਿਖਾਇਆ?
ਅਹੋ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਨ੍ਨਸ੍ਯ ਇਹ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍। ਪਰਤ੍ਰ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਪੁਂਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵਾਹ, ਇੱਥੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ! ਇਸ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਪਰਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕੀਰ੍ਤਯਂਤਿ ਸਦੋਤ੍ਥਿਤਾਃ। ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਤ੍ਸੁਰੇਦ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਿਹ ਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਭੋਜਨ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਰੂਕ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗਿਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਤੇਨਾਵਸ੍ਥਾਂ ਤਤ੍ਸਦृਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਭ ਉੱਚੇ ਦਵਿਜਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ 'ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਦਾਨਦੇਵਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ। ਅਪਰਂ ਚ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਂ ਯਦਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਦਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਲਿਆ। ਜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਗੱਲ ਰਹਿ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਦੱਸ ਦੇ।
ਭੂਯੋਪਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਮਹਾਮਤੇ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਨਕਂ ਪੂਰ੍ਵਮਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਰਾਮਾਯ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਤੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਂਸ਼ੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਰਾਮੋऽਸੌ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਰਾਮ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ?
ਯਸ੍ਯਾਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਕਥਿਤਸ਼੍ਚੇਤਿਹਾਸਃ ਪੁਰਾਤਨਃ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਰਘੁਵਂਸ਼ੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ
ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਸੀ? ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਲਂਕਾਯਾਂ ਰਾਵਣੋ ਹਤਃ। ਪृਥਿਵੀਂ ਰਾਜ੍ਯਸਂਸ੍ਥਸ੍ਯ ऋषਯੋऽਭ੍ਯਾਗਤਾ ਗृਹੇ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ; ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਤਦ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਏ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਪ੍ਰਤੀਹਾਰਸ੍ਤਤੋ ਰਾਮਮਗਸ੍ਤ੍ਯਵਚਨਾਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ, ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਆਵੇਦਯਾਮਾਸ ऋषੀਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਃ ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰਮਿਵੋਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਦਿੱਤੀ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਸੁਤ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾਤਾਦ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ। ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਭ੍ਯੁਦਯਂ ਤੇਦ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਘੁਨਂਦਨ
ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਅੱਜ ਦੀ ਸਵੇਰ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ। ਰਘੁਨੰਦਨ ਤੇਰੀ ਉਤਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਇਆ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤੇ ਨृਪ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਰਾਮਸ੍ਤਾਨ੍ਭਾਸ੍ਕਰਸਮਦ੍ਯੁਤੀਨ੍
ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਹ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦਾ ਦ੍ਵਾਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਾਰਿ ਨਿਰੁਦ੍ਧਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉ। ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਕਿਉਂ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਰਾਮਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਮੁਨੀਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਵੇਸ਼ਯਦ੍ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਨ੍ਮੁਨੀਂਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕृਤਾਂਜਲਿ
ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਖਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤ ਆਸਨੇषੁ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍। ਤੇ ਤੁ ਕਾਂਚਨਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇषੁ ਸੁਖੇषੁ ਚ
ਰਾਮ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਆਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ।
ਕੁਸ਼ੋਤ੍ਤਰੇषੁ ਚਾਸੀਨਾਃ ਸਮਂਤਾਨ੍ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ। ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਦਦੌ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਬਿਛੇ ਹੋਏ ਆਸਨਾਂ 'ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ। ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ ਤੇ ਅਰਘ ਦੇਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮੇਣ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪृष੍ਟਾ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ। ਮਹਰ੍षਯੋ ਵੇਦਵਿਦ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੇਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਸਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕੁਸ਼ਲਂ ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਰਘੁਨਂਦਨ। ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕੁਸ਼ਲਿਨਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਹਤਵਿਦ੍ਵਿषਮ੍
ਤੇਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਖੇਰੀਅਤ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ ਰਘੁਨੰਦਨ। ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਹृਤਾ ਸੀਤਾਤਿਪਾਪੇਨ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਪਤ੍ਨੀ ਤੇ ਰਘੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਸ੍ਯਾ ਏਵੌਜਸਾ ਹਤਃ
ਰਾਵਣ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮੰਦ ਮਨ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੱਕ ਲਿਆ ਸੀ। ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਸਹਾਯੇਨ ਚੈਕੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਮ ਰਣੇ ਹਤਃ। ਯਾਦृਸ਼ਂ ਤੇ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਰਾਮਾ, ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਇਹ ਸਂਭਾषਿਤੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੂਤਾਃ ਸ੍ਮ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਤਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਆਏ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੁਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਗਏ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਧਾਤ੍ਤੇਦ੍ਯ ਕृਤਮਸ਼੍ਰੁਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਨਮ੍। ਦਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਵੀਰ ਜਗਤ੍ਯਭਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਅੱਜ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਅਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਪੂੰਝ ਹੋ ਗਈ। ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿੰਤਤਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਸਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਜਯੇਨਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮ। ਦृष੍ਟਸ੍ਸਂਭਾषਿਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਯਾਸ੍ਯਾਮਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਸ੍ਵਕਾਨ੍
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਕਕੁਤਸਥਾ, ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਅਤੁਟ ਸ਼ੌਰ ਨਾਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਗੱਲ ਕਰ ਲੀ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਅਰਣ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਯ ਮਯਾ ਚੇਂਦ੍ਰਸ਼ਰਾਸਨਮ੍। ਅਰ੍ਪਿਤਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯੌ ਤੂਣੌ ਕਵਚਂ ਚ ਪਰਂਤਪ
ਜਦ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼, ਦੋ ਅਖੁੰਨ ਤੂਣ ਤੇ ਵੱਡਾ ਕਵਚ ਸੌਂਪਿਆ ਸੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਭੂਯੋਪ੍ਯਾਗਮਨਂ ਕਾਰ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਮੇ ਰਘੂਦ੍ਵਹ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯੋਂਤਰ੍ਹਿਤਾऽਭਵਨ੍
ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਗਤੇषੁ ਮੁਨਿਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੇ ਮੁਨਿਨੋਦਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖ ਨੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਦੱਸਿਆ।
ਭੂਯੋਪ੍ਯਾਗਮਨਂ ਕਾਰ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਰਘੁਨਂਦਨ। ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾऽਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਤੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਦੇਵਗੁਹ੍ਯਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਮਨ੍ਯਚ੍ਚ ਯਦ੍ਵਦੇਤ੍। ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਸੁਣਣੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਕੰਮ ਉਹ ਦੱਸੇ, ਉਹ ਵੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ—