ਦੀਯਮਾਨਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤੇਪਿ ਪੂਤਾ ਭਵਂਤਿ ਹਿ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਤੇ ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਂਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵੇਲੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾ ਭੀਮਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਤੋਯਂ ਮृਗਾਜਿਨਂ। ਏਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਦृष੍ਟੈਰੇਤੈਃ ਕ੍ਰਿਯਾਫਲਂ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਵੇਖਣ।
ਅਯਤ੍ਨਾਦੇਵ ਲਭ੍ਯੇਤ ਕਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਸਲੋਕਤਾ। ਸਦਾ ਗਾਵਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹੀ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਨਮੋ ਗੋਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀਭ੍ਯਃ ਸੌਰਭੇਯੀਭ੍ਯ ਏਵ ਚ। ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਭ੍ਯੋ ਨਮੋਨਮਃ
ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਨੂੰ, ਸੁਰਭੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ਗੋਦਾਨਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੀਰ੍ਥ ਉਤ੍ਤਮੇ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਗਉ-ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਤੇ—
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਗੋਦਾਨਫਲਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਾਪਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ
—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਗਉ-ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ ਦਾ—
ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਦਸ਼ੇषਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ। ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਆਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਭਾਰਤ
—ਉਹ ਸਿਰਫ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ—
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤਾਨ੍ਯੁਪਾਯਾਂਤਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
—ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਉਕ੍ਤਂ ਭਗਵਤਾ ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣਾਸ਼੍ਰਯਸਂਯੁਤਂ। ਤਥਾ ਸ਼੍ਵੇਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਗੁਰਵੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਂ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ, ਦੱਸਿਆ। ਇੰਝ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਕੌਤੁਕਂ ਜਾਤਂ ਯਥਾ ਤੇਨਾਸ੍ਥਿਲੇਹਨਂ। ਕृਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥੇ ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਦ੍ਵਿਨਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੋਈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹੱਡੀਆਂ ਚੱਟਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ, ਜਦਕਿ ਉਸ ਨੇ ਅੰਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਦ੍ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰਤਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਮੂਲਕਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਜਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਅੰਨ ਸੀ।
ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਮਤਿਰ੍ਨष੍ਟਾ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੇਨਾਨ੍ਨਦਾਨਮृषਿਭਿਰ੍ਵਾ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੀ ਮੱਤ ਕਿਵੇਂ ਭਟਕ ਗਈ? ਉਸ ਨੇ ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਦਿਖਾਇਆ?
ਅਹੋ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਨ੍ਨਸ੍ਯ ਇਹ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍। ਪਰਤ੍ਰ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਪੁਂਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵਾਹ, ਇੱਥੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ! ਇਸ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਪਰਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕੀਰ੍ਤਯਂਤਿ ਸਦੋਤ੍ਥਿਤਾਃ। ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਤ੍ਸੁਰੇਦ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਿਹ ਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਭੋਜਨ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਰੂਕ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗਿਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਤੇਨਾਵਸ੍ਥਾਂ ਤਤ੍ਸਦृਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਭ ਉੱਚੇ ਦਵਿਜਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ 'ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਦਾਨਦੇਵਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ। ਅਪਰਂ ਚ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਂ ਯਦਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਦਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਲਿਆ। ਜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਗੱਲ ਰਹਿ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਦੱਸ ਦੇ।
ਭੂਯੋਪਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਮਹਾਮਤੇ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਨਕਂ ਪੂਰ੍ਵਮਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਰਾਮਾਯ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਤੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਂਸ਼ੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਰਾਮੋऽਸੌ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਰਾਮ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ?
ਯਸ੍ਯਾਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਕਥਿਤਸ਼੍ਚੇਤਿਹਾਸਃ ਪੁਰਾਤਨਃ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਰਘੁਵਂਸ਼ੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ
ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਸੀ? ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਲਂਕਾਯਾਂ ਰਾਵਣੋ ਹਤਃ। ਪृਥਿਵੀਂ ਰਾਜ੍ਯਸਂਸ੍ਥਸ੍ਯ ऋषਯੋऽਭ੍ਯਾਗਤਾ ਗृਹੇ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ; ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਤਦ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਏ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਪ੍ਰਤੀਹਾਰਸ੍ਤਤੋ ਰਾਮਮਗਸ੍ਤ੍ਯਵਚਨਾਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ, ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਆਵੇਦਯਾਮਾਸ ऋषੀਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਃ ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰਮਿਵੋਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਦਿੱਤੀ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਸੁਤ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾਤਾਦ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ। ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਭ੍ਯੁਦਯਂ ਤੇਦ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਘੁਨਂਦਨ
ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਅੱਜ ਦੀ ਸਵੇਰ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ। ਰਘੁਨੰਦਨ ਤੇਰੀ ਉਤਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਇਆ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤੇ ਨृਪ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਰਾਮਸ੍ਤਾਨ੍ਭਾਸ੍ਕਰਸਮਦ੍ਯੁਤੀਨ੍
ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਹ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦਾ ਦ੍ਵਾਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਾਰਿ ਨਿਰੁਦ੍ਧਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉ। ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਕਿਉਂ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਰਾਮਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਮੁਨੀਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਵੇਸ਼ਯਦ੍ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਨ੍ਮੁਨੀਂਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕृਤਾਂਜਲਿ
ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਖਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤ ਆਸਨੇषੁ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍। ਤੇ ਤੁ ਕਾਂਚਨਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇषੁ ਸੁਖੇषੁ ਚ
ਰਾਮ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਆਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ।
ਕੁਸ਼ੋਤ੍ਤਰੇषੁ ਚਾਸੀਨਾਃ ਸਮਂਤਾਨ੍ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ। ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਦਦੌ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਬਿਛੇ ਹੋਏ ਆਸਨਾਂ 'ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ। ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ ਤੇ ਅਰਘ ਦੇਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਮੇਣ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪृष੍ਟਾ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ। ਮਹਰ੍षਯੋ ਵੇਦਵਿਦ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੇਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਸਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕੁਸ਼ਲਂ ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਰਘੁਨਂਦਨ। ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕੁਸ਼ਲਿਨਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਹਤਵਿਦ੍ਵਿषਮ੍
ਤੇਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਖੇਰੀਅਤ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ ਰਘੁਨੰਦਨ। ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।