ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਮੁਖ੍ਯਤਮਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਨ੍ਯੇ ਚ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਗੁਣੋਪੇਤਾਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾ ਨਿਮਂਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਚੁਣ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਚੌਵੀ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੱਦੇ ਜਾਣ।
ਅਂਗੁਲੀਯਾਨਿ ਚ ਤਥਾ ਕਰ੍ਣਵੇष੍ਟਂ ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍। ਏਵਂਵਿਧਾਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਪੂਜ੍ਯ ਤੇषਾਮਗ੍ਰੇ ਸੁਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛੱਲੇ ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਬਾਲੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਅष੍ਟਾਂਗਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇਨ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨ।ਃ॥ ਪੁਰੋਹਿਤਾਯ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਕਰਸਂਪੁਟਮ੍
ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਯੂਯਂ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾ ਮੈਤ੍ਰਤ੍ਵੇਨਾਨੁਗृਹ੍ਣਤ। ਸੌਮੁਖ੍ਯੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭੂਯਃ ਪੂਤਤਰਸ੍ਤ੍ਵਹਃ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਵਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਯੋਗੇਨ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੇਨ ਤੁ ਦਤ੍ਤੇਨ ਤੋषਂ ਯਾਤੁ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਜਦੋਂ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪ ਹੀ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਵੀ ਰੱਜ ਜਾਂਣ।
ਪਿਨਾਕਪਾਣਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਏਤੇ ਤੋषਂ ਸਮਾਯਾਂਤੁ ਅਨੁਧ੍ਯਾਨਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਭਗਵਾਨ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਵੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਲਗਾਤਾਰ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਤੁ ਗੁਰੋਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਸਵਿਧਾਨਂ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵੀ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਸ੍ਤਤਸ੍ਤृਪ੍ਤੋ ਯਯੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਤੇਨੈਵ ਗੁਰੁਣਾ ਤਚ੍ਚ ਵਿਭਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ
ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਉਹ ਅੰਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤਂ ਤੇਨਾਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਚ ਨਰਾਧਿਪ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੇ ਭੂਮਿਦਾਨੇ ਚ ਗ੍ਰਾਹੀ ਚੈਕੋ ਨ ਵੈ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗृਹ੍ਣਨ੍ਦੋषਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਵੈ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਕੱਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਮਝਾ ਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਯਮਾਨਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤੇਪਿ ਪੂਤਾ ਭਵਂਤਿ ਹਿ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਤੇ ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਂਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵੇਲੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾ ਭੀਮਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਤੋਯਂ ਮृਗਾਜਿਨਂ। ਏਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਦृष੍ਟੈਰੇਤੈਃ ਕ੍ਰਿਯਾਫਲਂ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਵੇਖਣ।
ਅਯਤ੍ਨਾਦੇਵ ਲਭ੍ਯੇਤ ਕਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਸਲੋਕਤਾ। ਸਦਾ ਗਾਵਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹੀ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਨਮੋ ਗੋਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀਭ੍ਯਃ ਸੌਰਭੇਯੀਭ੍ਯ ਏਵ ਚ। ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਭ੍ਯੋ ਨਮੋਨਮਃ
ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਨੂੰ, ਸੁਰਭੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ਗੋਦਾਨਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੀਰ੍ਥ ਉਤ੍ਤਮੇ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਗਉ-ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਤੇ—
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਗੋਦਾਨਫਲਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਾਪਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ
—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਗਉ-ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ ਦਾ—
ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਦਸ਼ੇषਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ। ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਆਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਭਾਰਤ
—ਉਹ ਸਿਰਫ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ—
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤਾਨ੍ਯੁਪਾਯਾਂਤਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
—ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਉਕ੍ਤਂ ਭਗਵਤਾ ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣਾਸ਼੍ਰਯਸਂਯੁਤਂ। ਤਥਾ ਸ਼੍ਵੇਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਗੁਰਵੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਂ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ, ਦੱਸਿਆ। ਇੰਝ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਕੌਤੁਕਂ ਜਾਤਂ ਯਥਾ ਤੇਨਾਸ੍ਥਿਲੇਹਨਂ। ਕृਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥੇ ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਦ੍ਵਿਨਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੋਈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹੱਡੀਆਂ ਚੱਟਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ, ਜਦਕਿ ਉਸ ਨੇ ਅੰਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਦ੍ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰਤਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਮੂਲਕਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਜਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਅੰਨ ਸੀ।
ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਮਤਿਰ੍ਨष੍ਟਾ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੇਨਾਨ੍ਨਦਾਨਮृषਿਭਿਰ੍ਵਾ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੀ ਮੱਤ ਕਿਵੇਂ ਭਟਕ ਗਈ? ਉਸ ਨੇ ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਦਿਖਾਇਆ?
ਅਹੋ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਨ੍ਨਸ੍ਯ ਇਹ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍। ਪਰਤ੍ਰ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਪੁਂਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵਾਹ, ਇੱਥੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ! ਇਸ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਪਰਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕੀਰ੍ਤਯਂਤਿ ਸਦੋਤ੍ਥਿਤਾਃ। ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਤ੍ਸੁਰੇਦ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਿਹ ਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਭੋਜਨ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਰੂਕ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗਿਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਤੇਨਾਵਸ੍ਥਾਂ ਤਤ੍ਸਦृਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਭ ਉੱਚੇ ਦਵਿਜਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ 'ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਦਾਨਦੇਵਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ। ਅਪਰਂ ਚ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਂ ਯਦਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਦਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਲਿਆ। ਜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਗੱਲ ਰਹਿ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਦੱਸ ਦੇ।
ਭੂਯੋਪਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਮਹਾਮਤੇ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਨਕਂ ਪੂਰ੍ਵਮਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਰਾਮਾਯ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਤੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਂਸ਼ੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਰਾਮੋऽਸੌ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਰਾਮ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ?
ਯਸ੍ਯਾਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਕਥਿਤਸ਼੍ਚੇਤਿਹਾਸਃ ਪੁਰਾਤਨਃ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਰਘੁਵਂਸ਼ੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ
ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਸੀ? ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਲਂਕਾਯਾਂ ਰਾਵਣੋ ਹਤਃ। ਪृਥਿਵੀਂ ਰਾਜ੍ਯਸਂਸ੍ਥਸ੍ਯ ऋषਯੋऽਭ੍ਯਾਗਤਾ ਗृਹੇ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ; ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਤਦ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਏ।