ਮੋਕ੍ਤਿਕੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੋਮਸ੍ਯ ਸ਼ੋਭਾਂ ਵਜ੍ਰੈਰ੍ਦਿਵਾਕਰੇ। ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਿ ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸੋਭਾ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੋਭਾ ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਵਧਾਈ ਜਾਵੇ। ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਲਈ ਸੋਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਤ੍ਸਪ੍ਤਗੁਣਂ ਰੌਪ੍ਯਂ ਰੌਪ੍ਯਾਤ੍ਤਾਮ੍ਰਂ ਤਥਾਵਿਧਮ੍। ਤਤਃ ਸਪ੍ਤਗੁਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਗੁਣਂ ਤਥਾ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਚਾਂਦੀ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਹੋਵੇ। ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤਾਮਬਾ ਵੀ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਂਸੀ ਵੀ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਕਾਂਸ੍ਯਾਤ੍ਸਪ੍ਤਗੁਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਪੁ ਚੈਵ ਨਰਾਧਿਪ। ਤ੍ਰਪੁਸਪ੍ਤਗੁਣਂ ਸੀਸਂ ਸੀਸਾਲ੍ਲੋਹਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਟਿੰਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ। ਟਿੰਨ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਸੀਸਾ ਤੇ ਸੀਸੇ ਤੋਂ ਲੋਹਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਸ੍ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਕੁਲਪਰ੍ਵਤਾਃ। ਅਨਯਾ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਪੁਣੈਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਸ੍ਤਤਃ
ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਪਰਬਤ — ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਇਸ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪਾਦਪਾਦੀਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਰਾਜਤਾਨ੍ਯੇਵ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਆਰਣ੍ਯਾਨਿ ਚ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਸੌਵਰ੍ਣਾਨਿ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਵਨਸ੍ਪਤੀਨ੍ਗੁਲ੍ਮਤृਣਪਰ੍ਣਾਨਿ ਵੀਰੁਧਃ। ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਦੇਯਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਰੁੱਖ, ਵਣਸਪਤੀਆਂ, ਬੂਟੇ, ਘਾਹ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਜੜੀਆਂ — ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਤੀਰਥ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗਯਾਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਗੇऽਮਰਕਂਟਕੇ। ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਚ ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ, ਗਯਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਅਮਰਕੰਟਕ, ਦੁਆਰਕਾ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਗੰਗਾਦੁਆਰ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ,
ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਵੈ ਦੇਯਂ ਗ੍ਰਹਣੇ ਸ਼ਸ਼ਿਸੂਰ੍ਯਯੋਃ। ਦਿਨਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਅਯਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ, ਹਰ ਦਿਨ ਦੇ ਸੰਧੀਆਂ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਯਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਬਹੁਗੁਣਂ ਵਿषੁਵੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਦਾਤਵ੍ਯਮੇਤਦ੍ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਿਚਾਰਂ ਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍1.34.
ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਭੇਟ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਨ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਾਲਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰੂਪਂ ਚ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭੂषਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਭੂषਣੈਃ
ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਗੁਣੀ ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਮੁਖ੍ਯਤਮਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਨ੍ਯੇ ਚ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਗੁਣੋਪੇਤਾਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾ ਨਿਮਂਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਚੁਣ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਚੌਵੀ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੱਦੇ ਜਾਣ।
ਅਂਗੁਲੀਯਾਨਿ ਚ ਤਥਾ ਕਰ੍ਣਵੇष੍ਟਂ ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍। ਏਵਂਵਿਧਾਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਪੂਜ੍ਯ ਤੇषਾਮਗ੍ਰੇ ਸੁਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛੱਲੇ ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਬਾਲੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਅष੍ਟਾਂਗਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇਨ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨ।ਃ॥ ਪੁਰੋਹਿਤਾਯ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਕਰਸਂਪੁਟਮ੍
ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਯੂਯਂ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾ ਮੈਤ੍ਰਤ੍ਵੇਨਾਨੁਗृਹ੍ਣਤ। ਸੌਮੁਖ੍ਯੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭੂਯਃ ਪੂਤਤਰਸ੍ਤ੍ਵਹਃ
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਵਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਯੋਗੇਨ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੇਨ ਤੁ ਦਤ੍ਤੇਨ ਤੋषਂ ਯਾਤੁ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਜਦੋਂ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪ ਹੀ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਵੀ ਰੱਜ ਜਾਂਣ।
ਪਿਨਾਕਪਾਣਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਏਤੇ ਤੋषਂ ਸਮਾਯਾਂਤੁ ਅਨੁਧ੍ਯਾਨਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਭਗਵਾਨ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਵੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਲਗਾਤਾਰ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਤੁ ਗੁਰੋਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਸਵਿਧਾਨਂ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵੀ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਸ੍ਤਤਸ੍ਤृਪ੍ਤੋ ਯਯੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਤੇਨੈਵ ਗੁਰੁਣਾ ਤਚ੍ਚ ਵਿਭਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ
ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਉਹ ਅੰਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤਂ ਤੇਨਾਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਚ ਨਰਾਧਿਪ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੇ ਭੂਮਿਦਾਨੇ ਚ ਗ੍ਰਾਹੀ ਚੈਕੋ ਨ ਵੈ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗृਹ੍ਣਨ੍ਦੋषਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਵੈ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਕੱਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਮਝਾ ਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਯਮਾਨਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤੇਪਿ ਪੂਤਾ ਭਵਂਤਿ ਹਿ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਤੇ ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਂਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵੇਲੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾ ਭੀਮਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਤੋਯਂ ਮृਗਾਜਿਨਂ। ਏਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਦृष੍ਟੈਰੇਤੈਃ ਕ੍ਰਿਯਾਫਲਂ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਵੇਖਣ।
ਅਯਤ੍ਨਾਦੇਵ ਲਭ੍ਯੇਤ ਕਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਸਲੋਕਤਾ। ਸਦਾ ਗਾਵਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹੀ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਨਮੋ ਗੋਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀਭ੍ਯਃ ਸੌਰਭੇਯੀਭ੍ਯ ਏਵ ਚ। ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਭ੍ਯੋ ਨਮੋਨਮਃ
ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਨੂੰ, ਸੁਰਭੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ਗੋਦਾਨਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੀਰ੍ਥ ਉਤ੍ਤਮੇ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਗਉ-ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਤੇ—
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਗੋਦਾਨਫਲਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਾਪਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ
—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਗਉ-ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ ਦਾ—
ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਦਸ਼ੇषਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ। ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਆਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਭਾਰਤ
—ਉਹ ਸਿਰਫ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ—
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤਾਨ੍ਯੁਪਾਯਾਂਤਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
—ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਉਕ੍ਤਂ ਭਗਵਤਾ ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣਾਸ਼੍ਰਯਸਂਯੁਤਂ। ਤਥਾ ਸ਼੍ਵੇਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਗੁਰਵੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਂ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ, ਦੱਸਿਆ। ਇੰਝ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਕੌਤੁਕਂ ਜਾਤਂ ਯਥਾ ਤੇਨਾਸ੍ਥਿਲੇਹਨਂ। ਕृਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥੇ ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਦ੍ਵਿਨਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੋਈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹੱਡੀਆਂ ਚੱਟਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ, ਜਦਕਿ ਉਸ ਨੇ ਅੰਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।