ਜਲਧੇਨੁਂ ਚ ਧੇਨੁਂ ਚ ਰਸਧੇਨੁਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਦੇਹਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯੇਨ ਭਵਾਂਸ੍ਤृਟ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਵਰ੍ਜਿਤੋ ਦਿਵਿ
'ਜਲ ਦੀ ਗਾਂ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਗਾਂ, ਤੇ ਰਸ ਦੀ ਗਾਂ ਵੀ ਦਿਓ, ਰਾਜਾ, ਜਲਦੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਿਆਸ ਤੇ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂ।'
ਰਮੇ ਤਯਾਵਦਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਤਪਤੇ ਦਿਵਿ ਚਂਦ੍ਰਮਾਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਤਂ ਪੁਨਃ ਪृष੍ਟਵਾਨਿਦਮ੍
'ਜਦ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇ ਚੰਦ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਰਮਣ ਕਰੇਂਗਾ।' ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ:
ਤਿਲਧੇਨੁਸ੍ਥਿਤਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਪੁਰੋਹਿਤ ਉਵਾਚ॥ ਵਿਧਾਨਂ ਤਿਲਧੇਨੋਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਨਰਾਧਿਪ
'ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।' ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਨ।'
ਧੇਨੁਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍षੋਡਸ਼ਾਢਕ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਵਤ੍ਸਕੋ ਭਵੇਤ੍। ਇਕ੍ਸ਼ੁਦਂਡਮਯਾਃ ਪਾਦਾ ਦਨ੍ਤਾਃ ਪੁष੍ਪਮਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਗਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾ ਮਾਪ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਰ ਮਾਪ ਦਾ ਵੱਛਾ ਹੋਵੇ; ਪੈਰ ਇੱਕ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਣ, ਦੰਦ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਬਣੇ ਹੋਣ।
ਨਾਸਾ ਗਂਧਮਯੀ ਤਸ੍ਯਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਗੁਡਮਯੀ ਤਥਾ। ਪੁਚ੍ਛੇ ਸ੍ਰਕ੍ਕਲ੍ਪਨੀਯਾਸ੍ਯਾਦ੍ਘਂਟਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਸੁਗੰਧ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਵੇ, ਜੀਭ ਗੁੜ ਦੀ ਹੋਵੇ; ਪੂਛ 'ਮਾਲਾ' ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ।
ਈਦृਸ਼ੀਂ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗੀਂ ਤੁ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍। ਰੌਪ੍ਯਖੁਰਾਂ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਾਂ ਪੂਰ੍ਵਧੇਨੁਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਖੁਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ, ਥਣ ਕਾਂਸ ਦੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਪਿਛਲੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯਾਸ਼ੁ ਦਾਪਯੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਤੋ ਨृਪ। ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਕृष੍ਣਾਜਿਨੇ ਧੇਨੁਂ ਵਾਸੋਭਿਰ੍ਗੋਪਿਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ।
ਸੂਤ੍ਰੇਣਾਸੂਤ੍ਰਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਸਰ੍ਵੌषਧਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਮਂਤ੍ਰਪੂਤਾਂ ਤੁ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਗਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਮ੍ਮੇ ਜਾਯਤਾਂ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਨਂ ਸਰ੍ਵਰਸਾਸ੍ਤਥਾ। ਕਾਮਾਨ੍ਸਂਪਾਦਯਾਸ੍ਮਾਕਂ ਤਿਲਧੇਨੋ ਦ੍ਵਿਜੇਰ੍ਪਿਤਾ
ਖਾਣਾ ਤੁਰੰਤ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਵੀ। ਸਾਡੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰ, ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਟੁਮ੍ਬਾਰ੍ਥੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਦੇਹਿ ਕਾਮਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਿਲਧੇਨੋ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ, ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਵਰਤੇ ਦੇ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਵਂ ਵਿਧਾਨਤੋ ਦਤ੍ਤਾ ਤਿਲਧੇਨੁਰ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ। ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਾਵਾਪ੍ਤਿਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਜਲਧੇਨੁਸ੍ਤਥੈਵੇਹ ਕੁਂਭੈਰੇਵ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਾ। ਦਤ੍ਤਾ ਤੁ ਵਿਧਿਨਾ ਕਾਮਾਨ੍ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਲ ਦੀ ਗਾਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਵਰਤੇ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨੁਸ਼ਤਂ ਤਥਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਨਿਯਮੇਨ ਹਿ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਇਵ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਗਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਵਿਤਰੀ ਵਾਂਗ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਵਰਤੇ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਘृਤਧੇਨੁਸ੍ਤਥਾ ਦਤ੍ਤਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ। ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਾਵਾਪ੍ਤਿਂ ਕੁਰੁਤੇ ਕਾਂਤਿਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਘੀ ਦੀ ਗਾਂ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚਮਕ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਰਸਧੇਨੁਸ੍ਤਥਾ ਦਤ੍ਤਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾ ਗਤਿਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਰਸ ਦੀ ਗਾਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਵਰਤੇ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍। ਅਪਾਰਂ ਫਲਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਅਥਾਹ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਤृष੍ਣਯਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਯਦ੍ਵਾ ਪੀਡਿਤੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਦੇਯਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੇਹਿ ਨਰਾਧਿਪ
ਜੋ ਭੁੱਖ ਜਾਂ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਦਾਨ ਦੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਂ ਭੂਤਰਤ੍ਨੌषਧੀਯੁਤਮ੍। ਦੇਵਦਾਨਵਯਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਤ੍ਸਦਾ ਵਿਭੋ
ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ, ਕੀਮਤੀ ਪਥਰ, ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਏਤਤ੍ਤੁ ਸਕਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਜਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਸੁਰਤ੍ਨਸੂਰ੍ਯਚਂਦ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨੇ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਈ ਪਥਰ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ—
ਅਥਵਾ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯੈਵ ਨਾਨ੍ਯਤਃ। ਪੁਰੋਹਿਤਾਯ ਗੁਰਵੇ ਦਾਪਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਨਹੀਂ; ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੋਦਰਵਰ੍ਤੀਨਿ ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਤਾਨਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਵੈ ਤੇਨ ਸਮਾਸਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਤਵ
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦਾਨ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਸਰ੍ਵਂ ਫਲਂ ਤਤ੍ਖਂਡਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੇ ਰਾਜਾ, ਕੋਈ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਜਾਂ ਤੇ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਫਲ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਦੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੁਨਃ ਸਕਲਂ ਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੇਨ੍ਨਰਃ। ਤੇਨ ਜਪ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਦਤ੍ਤਂ ਪਠਿਤਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਜਪ, ਹੋਮ, ਦਾਨ, ਪਾਠ ਤੇ ਕੀਰਤਨ—all ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜੋਵਾਚ॥ ਵਿਧਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਦਾਨਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍। ਕਾਲਂ ਦੇਸ਼ਂ ਵਿਪ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਮੇਨਘ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਕੇ, ਕੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸਮਾਂ, ਥਾਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ।
ਕृਤੇਨ ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਫਲਭਾਗੀ ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਕੁਤ੍ਸਿਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਭਾਵਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਸ੍ਯਾਦਚਿਰਾਚ੍ਚ ਮੇ
ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਜਦ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰ ਲਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਭੋਗੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਤੇ ਇਸ ਨਿਕੰਮੇ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵਾਂ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ॥ ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰੋਧਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਧਾਤੁਭਿਃ
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਬਣਵਾਇਆ।
ਯੁਤਂ ਨਿष੍ਕਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪਦ੍ਮਂ ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਯਕਲ੍ਪਯਤ੍॥ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇਪਦ੍ਮਰਾਗੈਰਲਂਕृਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਹਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਇਕ ਕਮਲ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਲਾਲ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰੱਖਿਆ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਚੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ऋषਿਭਿਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ। ਨਾਰਦਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਉਥੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਤੇ ਗਾਇਤਰੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸੌਵਰ੍ਣਵਿਗ੍ਰਹਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਪੁਰਃਸਰਾਃ। ਵਰਾਹਰੂਪੀ ਭਗਵਾਨ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਸਨਾਤਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸੂਰ (ਵਰਾਹ) ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਨੀਲਂ ਮਰਕਤਂ ਚੈਵ ਭੂषਾਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਗੋਮੇਦੈਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ੋਭਾਂ ਕਾਰਯੇਤ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਸ ਲਈ ਨੀਲਮ ਤੇ ਪੰਨਾ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਗੋਮੇਦ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਰੌਣਕ ਵਧਾਏ।