ਏਵਂ ਜਲ੍ਪਂਤਿ ਵਿਬੁਧਾ ਮਨਸਾ ਚਿਂਤਯਂਤਿ ਚ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਕਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਦੇ ਅਤੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ: 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਯਜਨ ਵੇਖਾਂਗੇ?'
ਏਵਂ ਤੇ ਵਿਧਿਰੁਦ੍ਦਿष੍ਟੋ ਮਯਾਯਂ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ। ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਹ੍ਯਸੌ
ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਧੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯੋ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਂਡਲਮ੍। ਯਸ਼੍ਚੇਮਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਕ੍ਤਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਾਣਦਾ, ਮੰਡਲ ਵੇਖਦਾ ਅਤੇ ਜੋ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਹਸ੍ਯਮਿਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਯੇਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧृਤਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਃ ਪੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਉੱਤਮ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਸਦਾ ਸੌਮ੍ਯਾ ਜਾਯਂਤੇ ਯੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਆਦਿਤ੍ਯਵਾਰਂ ਹਸ੍ਤੇਨ ਪੂਰ੍ਵਮਾਦਾਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ: ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤੈਕੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਤ੍ਸਪ੍ਤ ਚ ਸਂਖ੍ਯਯਾ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍
ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਸੱਤ ਵਸਤੂਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਚੈਵ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਾਨਵਃ। ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਛਤ੍ਰਿਕਾਂ ਪਾਦੁਕੇ ਤਥਾ
ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਆਦਿਤਯ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਵੀ ਹੋਣ।
ਉਪਾਨਹੌ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਾਮ੍ਰਭਾਜਨੇ। ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂਗ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੁੱਤੀਆਂ ਵੀ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਰੱਖਣਾ ਹੈ; ਘੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਪਯੇਤ੍ਕृਤ੍ਯਵਿਦੁषੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਏਵਂ ਕृਤੌ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਦਾਰੋਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਸਿਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਪਤ੍ਸਮਗ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰਿਤਿ ਪੌਰਾਣਿਕੀ ਕ੍ਰਿਯਾ। ਅਵਿਸਂਵਾਦਿਨੀ ਚੇਯਂ ਸ਼ਾਂਤਿ ਪੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾ ਨृਣਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ — ਇਹ ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੀ ਕਰਮ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਚ੍ਚਿਤ੍ਰਾਸੁ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸੋਮਵਾਰਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਰਾਤ੍ਰਿਭਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦष੍ਟੌ ਸੋਮਵਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿਚ ਵਸਤੂਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅੱਠ ਸੋਮਵਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਭੋਜ੍ਯਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਨਵਮੇ ਤੁ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍
ਹਰ ਵਾਰੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ; ਅਤੇ ਨੌਵੀਂ ਵਾਰੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਸੋਮਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍। ਕਾਂਸ੍ਯਭਾਜਨਸਂਸ੍ਥਂ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਪੂਰਿਤਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੇਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਪਾਦੁਕੇ ਚ ਤਥੋਪਾਨਤ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂਗਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਉਪਾਨਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਯਾਮਂਗਾਰਕਂ ਪੂਜ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨੈਃ। ਅष੍ਟਾਵੇਵਂ ਚ ਯਾਵਚ੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍
ਸਵਾਤੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਮੰਗਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਅੱਠ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਂਗਾਰਕਂ ਚ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਤਾਮ੍ਰਭਾਜਨੇ। ਦਾਪਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯਾਥ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂਗਾਯ ਚੈਵ ਹਿ
ਮੰਗਲ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਤਾਮੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੰਦਰੁਸਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਨੁਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਨ੍ਨਕ੍ਤਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਵੈ। ਅष੍ਟਮੇ ਤੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਖੇਟਾਨ੍ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ਦਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਏਵਂ ਕृਤੇ ਭਵੇਦ੍ਯਦ੍ਵੈ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਨਰਾਧਿਪ
ਅਗਨਿ-ਕਰਮ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣ।
ਅਸੌਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸੌਮ੍ਯਰੂਪਾ ਭਵਂਤਿ ਚ॥ ਸਰ੍ਵੇ ਰੋਗਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੁष੍ਟਿਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜੋ ਗ੍ਰਹ ਅਸੁਭ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਿਰੁਨ੍ਧਨ੍ਤਿ ਤਂ ਨਾਗਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾਸ੍ਤਥਾ। ਦੁਸ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਨਾਸ਼ੋ ਭਵਤਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਠਤਾਂ ਤਥਾ
ਸੱਪ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ, ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਿ ਭੌਮੋ ਰਵਿਸੁਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਰਾਹੁਣਾ ਸਹ। ਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਰੌਦ੍ਰਾਃ ਪੀਡਾਕਰਾ ਗ੍ਰਹਾਃ
ਜੇ ਮੰਗਲ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ, ਰਾਹੂ ਤੇ ਕੇਤੂ ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਗ੍ਰਹ ਕਠੋਰ ਹੋ ਕੇ ਪੀੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੇਨ ਕृਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਭਵਂਤਿ ਹਿ। ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਰਾਜਨ੍ਸਦਾਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਸਾਨੁਗ੍ਰਹਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ। ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਂ ਰਾਹੁਕੇਤੂ ਲੋਹਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਨੀ, ਰਾਹੂ ਤੇ ਕੇਤੂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲੋਹੇਨ ਕਾਰਯੇਚ੍ਚੈਨਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍। ਕृष੍ਣਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਂ ਦੇਯਮੇਤੇषਾਂ ਪ੍ਰੀਣਨਾਯ ਵੈ
ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਬਣਵਾਉਣੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਕਾਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਵੀ ਦੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਾਂ ਗਾਸ਼੍ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਂਤਿਸ਼੍ਰੀਵਿਜਯੇਪ੍ਸੁਭਿਃ। ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਸਰ੍ਵ ਏਤੇ ਹਿ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਸੌਵਰ੍ਣਕਾ ਨृਪ
ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਧਨ ਤੇ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਦੈਣ। ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਾਤਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਂਤਿਮਿਚ੍ਛਦ੍ਭਿਰ੍ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਦ੍ਵਿਜਭੋਜਨਮ੍। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਤਥਾ
ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਵਾਉਣ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਵੀ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਗ੍ਰਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਅਲ੍ਪਾਯਾਸੇਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਸ਼ਂਕਰਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛੇਦਾਰੋਗ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰਾਤ੍ਤਥਾ੩੨੭ (ਜ੍ਞਾਨ)॥ ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਦ੍ਧਨਮਿਚ੍ਛੇਦ੍ਗਤਿਮਿਚ੍ਛੇਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਾਤ੍ । (ਗਤਿ)॥ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਂ ਪਿਤਾਮਹਾਚ੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਿਦਮ੍
ਰਾਜਾ, ਥੋੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਗਿਆਨ, ਭਾਸਕਰ ਤੋਂ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਅਗਨਿ ਤੋਂ ਧਨ, ਜਨਾਰਦਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾਹ ਤੋਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ॥ ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਥਿਤੋ ਯਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਵਨਾਂ ਤੁ ਫਲਂ ਮਹਤ੍। ਤਥਾਯੁषਸ੍ਸ੍ਵਲ੍ਪਤਯਾ ਅਨ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਯਜਨ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਫਲ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
ਸ੍ਵਲ੍ਯਾਯਾਸੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਮੁਪੋषਜਮ੍। ਭਵੇਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਸਾਲ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਥੋੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ॥ ਇਦਮਰ੍ਥਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਰਾਜਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਵਸਿष੍ਠਂ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਪੀਡਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ਵੇਤ, ਜੋ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇਹੀ ਸਵਾਲ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।