ਤਿਸृਭਿਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਰ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਹੋਮਾਂਤੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਾਪਯੇਦ੍ਗੁਰੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਹੋਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇਵੇ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਯਾਨਸ਼ਕਟਹੇਮਧਾਨ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨृਪ। ਦਾਪਯੇਦ੍ਗੁਰਵੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਧ੍ਯਮੇ ਮਧ੍ਯਮਂ ਤਥਾ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਵਾਹਨ, ਰਥ, ਸੋਨਾ, ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੱਧਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੇ।
ਦਾਪਯੇਦਪਰੇ ਯੁਗ੍ਮਂ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਤੁ ਤਦ੍ਗੁਰੋਃ। ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ਸਂਜਾਯਤੇ ਤਥਾ
ਹੋਰ ਲੋਕ ਇੱਕ ਜੋੜਾ, ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇਣ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਨਿਗਦਿਤੁਮਪਿ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋਥ ਪੁਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਾਦ੍ਮਂ ਵੈ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯਦਿ
ਉਹ ਪੁੰਨ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਸਾਲ ਵੀ ਲੱਗ ਜਾਣ; ਤੇ ਜੇ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣੇ,
ਤੇਨ ਵੇਦਾਃ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਾਸ੍ਸਸਂਗ੍ਰਹਾਃ। ਜਪ੍ਤਾਸ੍ਸ੍ਯੁਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸਿਂਧੁਸਾਗਰੇ
ਉਸ ਨਾਲ, ਵੇਦ, ਪੁਰਾਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ ਸਮੇਤ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਤੀਰਥ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਸਿੰਧੁ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਜਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਹ੍ਰਦੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਗ੍ਰਹਣੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਯਤ੍ਫਲਂ ਜਪਤਾਂ ਭਵੇਤ੍
ਦੇਵਹਰਦ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਰਾਣਸੀ 'ਤੇ; ਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੁਵ ਤੇ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਤਚ੍ਚ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਥਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਕਾਮਯਤੇ ਯਦਿ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੂਜਾਂ ਵੈਧਾਨਿਕੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਚ। ਦੇਵਾ ਅਪਿ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਚ ਵਦਨ੍ਤਿ ਚ
ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹਦੇ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਦਾ ਮੇ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਜਨ੍ਮ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਾਮਃ ਪਾਦ੍ਮਂ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਹੇ ਕਦਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗੇ? ਕਦੋਂ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਾਂਗੇ?'
ਪਾਦ੍ਮਂ ਤੁ षੋਡਸ਼ਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਕਦਾ ਵਯਮ੍। ਯਾਸ੍ਯਾਮਸ੍ਤੁ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਦ੍ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਭਵੇਤ੍1.34.
'ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸੋਲਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਪਦਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਜਿਥੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ?'
ਏਵਂ ਜਲ੍ਪਂਤਿ ਵਿਬੁਧਾ ਮਨਸਾ ਚਿਂਤਯਂਤਿ ਚ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਕਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਦੇ ਅਤੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ: 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਯਜਨ ਵੇਖਾਂਗੇ?'
ਏਵਂ ਤੇ ਵਿਧਿਰੁਦ੍ਦਿष੍ਟੋ ਮਯਾਯਂ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ। ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਹ੍ਯਸੌ
ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਧੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯੋ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਂਡਲਮ੍। ਯਸ਼੍ਚੇਮਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਕ੍ਤਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਾਣਦਾ, ਮੰਡਲ ਵੇਖਦਾ ਅਤੇ ਜੋ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਹਸ੍ਯਮਿਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਯੇਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧृਤਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਃ ਪੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਉੱਤਮ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਸਦਾ ਸੌਮ੍ਯਾ ਜਾਯਂਤੇ ਯੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਆਦਿਤ੍ਯਵਾਰਂ ਹਸ੍ਤੇਨ ਪੂਰ੍ਵਮਾਦਾਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ: ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤੈਕੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਤ੍ਸਪ੍ਤ ਚ ਸਂਖ੍ਯਯਾ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍
ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਸੱਤ ਵਸਤੂਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਚੈਵ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਾਨਵਃ। ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਛਤ੍ਰਿਕਾਂ ਪਾਦੁਕੇ ਤਥਾ
ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਆਦਿਤਯ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਵੀ ਹੋਣ।
ਉਪਾਨਹੌ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਾਮ੍ਰਭਾਜਨੇ। ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂਗ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੁੱਤੀਆਂ ਵੀ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਰੱਖਣਾ ਹੈ; ਘੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਪਯੇਤ੍ਕृਤ੍ਯਵਿਦੁषੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਏਵਂ ਕृਤੌ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਦਾਰੋਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਸਿਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਪਤ੍ਸਮਗ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰਿਤਿ ਪੌਰਾਣਿਕੀ ਕ੍ਰਿਯਾ। ਅਵਿਸਂਵਾਦਿਨੀ ਚੇਯਂ ਸ਼ਾਂਤਿ ਪੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾ ਨृਣਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ — ਇਹ ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੀ ਕਰਮ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਚ੍ਚਿਤ੍ਰਾਸੁ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸੋਮਵਾਰਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਰਾਤ੍ਰਿਭਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦष੍ਟੌ ਸੋਮਵਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿਚ ਵਸਤੂਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅੱਠ ਸੋਮਵਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਭੋਜ੍ਯਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਨਵਮੇ ਤੁ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍
ਹਰ ਵਾਰੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ; ਅਤੇ ਨੌਵੀਂ ਵਾਰੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਸੋਮਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍। ਕਾਂਸ੍ਯਭਾਜਨਸਂਸ੍ਥਂ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਪੂਰਿਤਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੇਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਪਾਦੁਕੇ ਚ ਤਥੋਪਾਨਤ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂਗਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਉਪਾਨਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਯਾਮਂਗਾਰਕਂ ਪੂਜ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨੈਃ। ਅष੍ਟਾਵੇਵਂ ਚ ਯਾਵਚ੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍
ਸਵਾਤੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਮੰਗਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਅੱਠ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਂਗਾਰਕਂ ਚ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਤਾਮ੍ਰਭਾਜਨੇ। ਦਾਪਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯਾਥ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂਗਾਯ ਚੈਵ ਹਿ
ਮੰਗਲ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਤਾਮੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੰਦਰੁਸਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਨੁਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਨ੍ਨਕ੍ਤਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਵੈ। ਅष੍ਟਮੇ ਤੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਖੇਟਾਨ੍ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ਦਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਏਵਂ ਕृਤੇ ਭਵੇਦ੍ਯਦ੍ਵੈ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਨਰਾਧਿਪ
ਅਗਨਿ-ਕਰਮ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣ।
ਅਸੌਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸੌਮ੍ਯਰੂਪਾ ਭਵਂਤਿ ਚ॥ ਸਰ੍ਵੇ ਰੋਗਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੁष੍ਟਿਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜੋ ਗ੍ਰਹ ਅਸੁਭ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਿਰੁਨ੍ਧਨ੍ਤਿ ਤਂ ਨਾਗਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾਸ੍ਤਥਾ। ਦੁਸ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਨਾਸ਼ੋ ਭਵਤਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਠਤਾਂ ਤਥਾ
ਸੱਪ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ, ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।