ਉਤ੍ਤਰੇ ਚੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਪਦ੍ਮਦਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ऋਗ੍ਵੇਦਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਗਾਯਤਰੀ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਿਗਵੇਦ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਜੁਰਵੇਦ ਰੱਖੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸਾਮਵੇਦਂ ਚ ਅਥਰ੍ਵਂ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤਥਾ। ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿਚ੍ਛਂਦੋਜ੍ਯੌਤਿषਮੇਵਚ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਾਮਵੇਦ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਅਥਰਵੇਦ। ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣ, ਛੰਦ ਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਵੀ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਇਂਦ੍ਰਾਦਿ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਪੂਰ੍ਵਪਤ੍ਰੇ ਬਲਂ ਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਦਲੇ
ਹੋਰ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਇੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖੇ। ਪੂਰਬ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਬਲ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਦੱਖਣ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਮਥੋਤ੍ਤਰੇ। ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਵਾਮਦੇਵਂ ਚ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਾਸੁਦੇਵ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਾਮਦੇਵ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਦਯੋਜਾਤ।
ਈਸ਼ਾਨਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤਥਾ। ਅਘੋਰਸ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਪੂਜ੍ਯ ਏषਾ ਪੂਜਾ ਤੁ ਮਂਡਲੇ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਈਸ਼ਾਨ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਤਤਪੁਰੁਸ਼। ਅਘੋਰ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਮੰਡਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਪੂਜ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਦਿਵਾਕਰਂ। ਪ੍ਰਭਾਕਰਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤੁ ਗ੍ਰਹਰਾਜਮਥੋਤ੍ਤਰੇ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭਾਸਕਰ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦਿਵਾਕਰ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪ੍ਰਭਾਕਰ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ।
ਏਵਂ ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਦਿਙ੍ਮਂਡਲੇ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਅष੍ਟੌ ਕੁਂਭਾਨ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਐਸੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਲ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਅੱਠ ਘੜੇ ਰੱਖੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਤੁ ਕਲਸ਼ਂ ਮਧ੍ਯੇ ਨਵਮਂ ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍। ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਮਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੈ ਘਟੇਨ ਤੁ
ਮੱਧ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘੜਾ ਨੌਵਾਂ ਰੱਖੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਂ ਵੈष੍ਣਵੇਨੇਹ ਕਲਸ਼ੇਨ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਚ ਐਂਦ੍ਰੇਣ ਕਲਸ਼ੇਨ ਤੁ
ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਪ੍ਰਤਾਪਕਾਮਂ ਤੁ ਆਗ੍ਨੇਯ ਘਟਵਾਰਿਣਾ। ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਵਿਧਾਨਾਯ ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਨਰਮ੍
ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਯਮ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਨਾਯਾਲਂ ਨੈਰ੍ऋਤੇਨ ਵਿਧੀਯਤੇ। ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਵਾਰੁਣੇਨਾਸ਼ੁ ਪਾਪਨਾਸ਼ਾਯ ਮਾਨਵਂ
ਮੰਦੇ ਦੀ ਨਾਸ ਲਈ ਨੈਰਿਤ ਰੀਤ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਨਾਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਕਾਮਂ ਤੁ ਵਾਯਵ੍ਯੇਨਾਭਿषੇਚਯੇਤ੍। ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਪਤ੍ਤਿਕਾਮਸ੍ਯ ਕੌਬੇਰੇਣ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਿਹਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਵਾਯੂ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਵਾਧੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੁਬੇਰ ਰੀਤ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਜ੍ਞਾਨਕਾਮਸ੍ਯ ਲੋਕਪਾਲਘਟਾਸ੍ਤ੍ਵਿਮੇ। ਏਕੈਕੇਨ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਦੋषਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਰੁਦ੍ਰ ਵਾਲਾ ਕਲਸ਼ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦृਸ਼ੋ ਰਾਜਾਸਦ੍ਯੋऽਥ ਵਾ ਨਰਃ। ਅਥਵਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਯਥਾਸਂਖ੍ਯੇਨ ਲੋਕਪਾਨ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਤੁਰੰਤ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ; ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ਤੁ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਕੁਂਭੈਰੇਵ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤੁ ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਕਲਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ,
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਬਦ੍ਧਨੇਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯੇਤ੍। ਦਗ੍ਧ੍ਵਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾ ਧਾਰਣਯਾ ਵਾਯੁਨਾ ਵਿਧੁਨੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਪਰਖੇ ਹੋਏ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੁਧ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਵਾਯੂ ਨਾਲ ਝਲ ਕੇ,
ਸੋਮੇਨਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਸਮਯਾਂਸ੍ਤਤਃ। ਨ ਨਿਂਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੇਵ ਚ
ਸੋਮ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੇ।
ਇਂਦ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ਗ੍ਰਹਾਂਸ੍ਤਥਾ॥ ਗੁਰੁਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਾਪਿ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਂ ਪੂਰ੍ਵਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤ, ਅੱਗ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਮੁਨੀ-ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਤੁ ਸਮਯਾਨ੍ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧੋਮਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਊਁ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਸਰ੍ਵਰੂਪਿਣੇ ਹੁਂਫਟ੍ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; 'ਓਂ, ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੁੰ ਫਟ ਸਵਾਹਾ।'
षੋਡਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਹੋਮਯੇਜ੍ਜ੍ਵਲਿਤੇਨਲੇ। ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਦਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਆਹੁਤੀਸ੍ਸਂਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਸੋਲਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਗਰਭਾਧਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਿਸृਭਿਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਰ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਹੋਮਾਂਤੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਾਪਯੇਦ੍ਗੁਰੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਹੋਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇਵੇ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਯਾਨਸ਼ਕਟਹੇਮਧਾਨ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨृਪ। ਦਾਪਯੇਦ੍ਗੁਰਵੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਧ੍ਯਮੇ ਮਧ੍ਯਮਂ ਤਥਾ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਵਾਹਨ, ਰਥ, ਸੋਨਾ, ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੱਧਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੇ।
ਦਾਪਯੇਦਪਰੇ ਯੁਗ੍ਮਂ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਤੁ ਤਦ੍ਗੁਰੋਃ। ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ਸਂਜਾਯਤੇ ਤਥਾ
ਹੋਰ ਲੋਕ ਇੱਕ ਜੋੜਾ, ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇਣ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਨਿਗਦਿਤੁਮਪਿ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋਥ ਪੁਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਾਦ੍ਮਂ ਵੈ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯਦਿ
ਉਹ ਪੁੰਨ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਸਾਲ ਵੀ ਲੱਗ ਜਾਣ; ਤੇ ਜੇ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣੇ,
ਤੇਨ ਵੇਦਾਃ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਾਸ੍ਸਸਂਗ੍ਰਹਾਃ। ਜਪ੍ਤਾਸ੍ਸ੍ਯੁਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸਿਂਧੁਸਾਗਰੇ
ਉਸ ਨਾਲ, ਵੇਦ, ਪੁਰਾਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ ਸਮੇਤ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਤੀਰਥ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਸਿੰਧੁ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਜਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਹ੍ਰਦੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਗ੍ਰਹਣੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਯਤ੍ਫਲਂ ਜਪਤਾਂ ਭਵੇਤ੍
ਦੇਵਹਰਦ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਰਾਣਸੀ 'ਤੇ; ਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੁਵ ਤੇ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਤਚ੍ਚ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਥਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਕਾਮਯਤੇ ਯਦਿ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੂਜਾਂ ਵੈਧਾਨਿਕੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਚ। ਦੇਵਾ ਅਪਿ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਚ ਵਦਨ੍ਤਿ ਚ
ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹਦੇ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਦਾ ਮੇ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਜਨ੍ਮ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਾਮਃ ਪਾਦ੍ਮਂ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਹੇ ਕਦਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗੇ? ਕਦੋਂ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਾਂਗੇ?'
ਪਾਦ੍ਮਂ ਤੁ षੋਡਸ਼ਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਕਦਾ ਵਯਮ੍। ਯਾਸ੍ਯਾਮਸ੍ਤੁ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਦ੍ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਭਵੇਤ੍1.34.
'ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸੋਲਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਪਦਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਜਿਥੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ?'