ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਤ੍ਥਾਯ ਬਦ੍ਧਪਦ੍ਮਾਸਨਾਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਂ ਸਹਸ੍ਰਾਰੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਸ੍ਤ੍ਰੋਪਵੀਤਕਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿਚ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਪਦਮ ਆਸਨ ਵਿਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਗੁਰੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਹਸਰ ਦਲ ਲੋਟਸ 'ਤੇ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਜਨੇਉ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਂ ਸ਼੍ਵੇਤਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍। ਨਿਰ੍ਗਮ੍ਯ ਚ ਬਹਿਰ੍ਨਦ੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਿੱਟੀ ਚੰਦਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਬਾਹਰ ਨਦੀ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਕਰਤਬ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਥਮਾਚਾਰ੍ਯੋ ਦਾਪਯੇਦ੍ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍। ਤੇ ਚ ਤਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਯੁਰ੍ਹਿ ਨਦੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਮ੍
ਗੁਰੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚਬਾ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਨਦੀ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਰਦ੍ਵਾ ਤਟਾਕਂ ਵਾ ਗृਹੇ ਵਾਪਿ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਤਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਯੁਰ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਮਂਤ੍ਰਿਤਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਦੀ, ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਘਰ 'ਚ; ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚਬਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ।
ਆਪੋਹਿष੍ਠੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋਭਿਮਂਤ੍ਰਿਤਂ। ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਤਿ ਵੈ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਂਜਾਨੇਤਿ ਕਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
‘ਆਪੋਹਿਸ਼ਠ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰ ਕੇ, ‘ਦੇਵ ਦਾ’ ਜਪ ਕੇ, ‘ਲਗਾਓ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਲੱਕੜ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਰਾਵਤ੍ਯੇਤਿ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਦਨੇਤਿ ਵੈ ਮੁਖੇ। ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਦੂਰਂ ਪਤਿਤਂ ਚ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
‘ਇਰਾਵਤੀ’ ਕਹਿ ਕੇ ਧੋ ਕੇ, ‘ਬ੍ਰਹਮੋਦਨ’ ਮੰਤਰ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਚਬਾ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦੇਣਾ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਵੇਖਣਾ।
ਸਮ੍ਮੁਖਂ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਂ ਵਾਪਿ ਵਿਦਿਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਵਾ ਗਤਮ੍। ਸਂਮੁਖੇ ਦੇਵਤਾਲਬ੍ਧਿਰ੍ਮਂਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਲੱਕੜ ਸਾਹਮਣੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸਿਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰਾਙ੍ਮੁਖੇ ਦਂਤਕਾष੍ਠੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ। ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਤਿ ਵਾ ਨ ਵਾ
ਜੇ ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਦੇ ਸਿਧੀ ਹੋਵੇ, ਕਦੇ ਨਾ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਭਵੇਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਗੁਰੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼ੁਭਂ ਸ੍ਵਪੇਦ੍ਭੂਮੌ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਜੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਲਈ ਮੌਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੋਵੇ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੁਰੋਰਗ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਯੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਪਰਮੋ ਗੁਰੁਃ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ; ਫਿਰ ਪਰਮ ਗੁਰੂ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੁਭ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਥ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵਾਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਮਂਡਲਂ ਭੂਮੌ ਕਲ੍ਪਿਤਾਯਾਂ ਤੁ ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਵੇ। ਗੁਰੂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਮੰਡਲ ਬਣਾਵੇ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭੂਮਿਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ। षੋਡਸ਼ਾਰਂ ਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਨਵਧਾਰਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹੇ। ਫਿਰ ਸੋਲਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਜਾਂ ਨੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਵੇ।
ਅष੍ਟਪਤ੍ਰਮਥੋ ਵਾਪਿ ਲਿਖਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਬੁਧਃ। ਨੇਤ੍ਰਬਂਧਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਾਂ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਖਾਵੇ। ਫਿਰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ੍ਹੇ।
ਵਰ੍ਣਾਨੁਕ੍ਰਮਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਪੁष੍ਪਹਸ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯੇਤ੍। ਨਵਨਾਭਂ ਯਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਡਲਂ ਵਰ੍ਣਕੈਰ੍ਬੁਧਃ
ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੁਰੂ ਫੁੱਲ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਜਦ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੌ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਡਲ ਬਣਾਵੇ, ਤਾਂ ਰੰਗੀਨ ਚੂਰਨ ਵਰਤੇ।
ਇਂਦ੍ਰਾਣੀਪੂਰ੍ਵਕਂ ਦੇਵਮਿਂਦ੍ਰਮੈਂਦ੍ਰ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍। ਲੋਕਪਾਲੈਃ ਸਮਂ ਤਦ੍ਵਦਗ੍ਨਿਂ ਸਂਪੂਜਯੇਨ੍ਨृਪ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ, ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜੇ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਪੂਜੇ।
ਦਿਸ਼ਿ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਯਮਂ ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਨੈऋਤ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਨਿਰ੍ऋਤਿਮ੍। ਵਰੁਣਂ ਵਾਰੁਣਾਸ਼ਾਯਾਂ ਵਾਯੁਂ ਵਾਯਵ੍ਯਗੋਚਰੇ
ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਯਮ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਰੁਣ, ਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਵਾਯੂ।
ਧਨਦਂ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਗੋਚਰੇ। ਕਮਂਡਲੁਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਹਿ ਸ੍ਰੁਚਂ ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਥਾ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਧਨਾਦਾ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਰੁਦ੍ਰ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਮੰਡਲ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਮਚਾ ਰੱਖੇ।
ਹਂਸਂ ਵੈ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਉਤ੍ਤਰਾਯਾਂ ਸ੍ਰੁਵਂ ਤਥਾ। ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਚ ਬ੍ਰਸੀਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਪਾਦੁਕੇ ਤਥਾ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੰਸ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸ੍ਰੂਵਾ। ਆਗੇ ਵੱਲ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਪਾਤਾ, ਨੈਰ੍ਰਿਤੀ ਵਿਚ ਜੁੱਤੀਆਂ ਰੱਖੇ।
ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਯੋਗਪਟ੍ਟਂ ਚ ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਚ ਗਲਂਤਿਕਾਮ੍। ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚਾਪਿ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਵਾਯੂ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਯੋਗ ਪੱਟਾ, ਇਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਗਲਾਂ ਦਾ ਹਾਰ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤੁ ਰਵਿਰ੍ਦੇਵ ऋषਯਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤਥਾ। ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਂ ਪਦ੍ਮਜਨ੍ਮਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਥਾ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰਵੀ ਦੇਵ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ। ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਾਵਿਤਰੀ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਚੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਪਦ੍ਮਦਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ऋਗ੍ਵੇਦਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਗਾਯਤਰੀ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਿਗਵੇਦ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਜੁਰਵੇਦ ਰੱਖੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸਾਮਵੇਦਂ ਚ ਅਥਰ੍ਵਂ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤਥਾ। ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿਚ੍ਛਂਦੋਜ੍ਯੌਤਿषਮੇਵਚ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਾਮਵੇਦ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਅਥਰਵੇਦ। ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣ, ਛੰਦ ਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਵੀ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਇਂਦ੍ਰਾਦਿ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਪੂਰ੍ਵਪਤ੍ਰੇ ਬਲਂ ਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਦਲੇ
ਹੋਰ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਇੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖੇ। ਪੂਰਬ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਬਲ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਦੱਖਣ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਮਥੋਤ੍ਤਰੇ। ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਵਾਮਦੇਵਂ ਚ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਾਸੁਦੇਵ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਾਮਦੇਵ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਦਯੋਜਾਤ।
ਈਸ਼ਾਨਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤਥਾ। ਅਘੋਰਸ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਪੂਜ੍ਯ ਏषਾ ਪੂਜਾ ਤੁ ਮਂਡਲੇ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਈਸ਼ਾਨ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਤਤਪੁਰੁਸ਼। ਅਘੋਰ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਮੰਡਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਪੂਜ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਦਿਵਾਕਰਂ। ਪ੍ਰਭਾਕਰਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤੁ ਗ੍ਰਹਰਾਜਮਥੋਤ੍ਤਰੇ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭਾਸਕਰ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦਿਵਾਕਰ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪ੍ਰਭਾਕਰ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ।
ਏਵਂ ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਦਿਙ੍ਮਂਡਲੇ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਅष੍ਟੌ ਕੁਂਭਾਨ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਐਸੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਲ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਅੱਠ ਘੜੇ ਰੱਖੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਤੁ ਕਲਸ਼ਂ ਮਧ੍ਯੇ ਨਵਮਂ ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍। ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਮਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੈ ਘਟੇਨ ਤੁ
ਮੱਧ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘੜਾ ਨੌਵਾਂ ਰੱਖੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਂ ਵੈष੍ਣਵੇਨੇਹ ਕਲਸ਼ੇਨ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਚ ਐਂਦ੍ਰੇਣ ਕਲਸ਼ੇਨ ਤੁ
ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਪ੍ਰਤਾਪਕਾਮਂ ਤੁ ਆਗ੍ਨੇਯ ਘਟਵਾਰਿਣਾ। ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਵਿਧਾਨਾਯ ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਨਰਮ੍
ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਯਮ ਵਾਲੇ ਕਲਸ਼ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।