ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਵਿ्णੁ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦਾ ਸਨਾਨ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਸੋਮ (ਚੰਦ੍ਰਮਾ) ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਜਲਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਅਤੇ ਚਕ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਨਾਕੀ (ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਭੂਤਗਣਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮਨੁ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ, ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹਨ, ਨੇ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਭੀ ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਵੇ, ਓਥੇ ਉਹ ਸਥਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਥਾਂ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਭਗਤ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕਲਿਆਣ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਗ ਦਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਆਫਤ ਦਾ ਡਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜੈਯੰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਭ ਰੀਤਾਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਰੋਗ, ਦੁੱਖਦਾਈ ਘਟਨਾ ਜਾਂ ਭੁੱਖ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਅਪ੍ਰਿਅਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ। ਨਾ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਸਿਰ ਦਰਦ, ਨਾ ਪੀਲੀਆ, ਨਾ ਗੁਦਾ ਦਾ ਰੋਗ। ਨਾ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਦਾ ਡਰ, ਨਾ ਮਿਰਗੀ, ਨਾ ਹੈਜ਼ਾ। ਉਥੇ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਘੱਟ ਦੂਧ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਰੁੱਖ ਅਣਸਮੇਂ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਅਤੇ ਕੋਈ ਆਫਤ ਦਾ ਕਣਕ ਭੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਣੁ ਜੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਵਿਣੁ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਅਨੰਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਚੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤਿ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਬਲ ਹੈ; ਚੱਕਰਧਾਰੀ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ, ਸਾਰੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਆਦਿ ਰਹਿਤ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਭਵਿੱਖ, ਵਰਤਮਾਨ ਤੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਗਤਪਤੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਯਜਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜੈਯੰਤ, ਸ਼ੰਕਰ, ਭੂਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਵਪਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਅੱਗ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੇਕ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪਿਤਾਮਹ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਨੇਕ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਵਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਪਤੀ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਭ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨਯੋਗ ਹੋ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਕਸ਼ਮ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਬੋਲ, ਹੱਥਾਂ ਜਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਕਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਵਧਦੇ ਹੋ? ਜਦ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਬੱਧ ਹੋ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ, ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ? ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਅਤੇ ਅਸਰੀਰਧਾਰੀ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਹੇ ਚਤੁਰਮੁਖ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਉਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਤਿ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਰਵੋਚ ਰੂਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਚੰਭਿਤ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਨ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਅਸਲ ਸੱਤਾ ਜਾਂ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਪਰ ਮੈਂ, ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਦਿ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਜੀਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਜੋਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਵੈਦਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤਪ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ, ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੇਦ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਚਾਹੇ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਵੇਦ-ਜਨਿਤ ਵਿਵੇਕ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਉਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਦੇਵਪਤੀ ਜਾਂ ਗੰਧਰਵ, ਨਾ ਹੀ ਸ਼ਿਵ। ਭਗਵਾਨ ਸਿਰਫ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸੁਕਸ਼ਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਸਥੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਿੱਧੀ ਲਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਥੂਲ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੁਕਸ਼ਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਪਰ ਜੋ ਕੇਵਲ ਬਾਹਰੀ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਮੁਕਤ ਹੋਵੋ ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਇੰਦਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਸਦਾ ਵਿਅਪਕ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਕਬੂਲ ਕਰੋ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਐਸੇ ਭਗਤ ਵਲੋਂ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮੱਤਿ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁਰਾਤਨ ਪ੍ਰਭੂ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮਾਰਗਾਂ ਲਈ ਜਗਾਇਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਡਰ ਨਾ ਆਵੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਹੀ ਗਿਆਨ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈਂ। ਸਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇਰੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਦੇ ਉਪਰੰਤ, ਰੁਦ੍ਰ (ਸ਼ਿਵ ਜੀ) ਨੇ ਭਾਵ-ਭਰਿਆ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਕਮਲ-ਨੈਤਰ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਕਰਤਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੋਹ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਵਿਨੁ ਜੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਕਮਲ ਤੇ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਵਰਗਾ, ਨਰਮ ਹੱਥ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕਮਲ-ਕੁੜੀ ਵਰਗਾ ਰੂਪ, ਮੀਂਹ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਲਾਲ ਚਿਹਰਾ, ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੇਖਿਆ ਸੀ...