ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨ ਛੁਹ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਨਯ ਹੋ!" ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਰਨ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਲਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਲਏ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਫ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ। ਇਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗੀ, ਪਿਆਰੇ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਭਰਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਧਰਮਵਤੀ ਤੇਰੀ ਹੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, "ਇਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਹੁਣ ਇਹ ਇਥੇ ਅਵਤਰੀਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।" "ਚਾਹੇ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ-ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ-ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤੈਥੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪਾਵਨ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਮੰਗਦੀ ਹੈ, "ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।" ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਯਜ੍ਯ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰ ਸਕੇ। ਜਲਦੀ ਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉੱਥੇ ਜਾ।" ਫਿਰ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ।" ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਜਲਦੀ ਉੱਠ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਚਲ।" ਸਾਵਿਤਰੀ ਕਹਿੰਦੀ, "ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਛੁਹ ਲਏ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਨੇ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਨਾਲ ਜਾ, ਜੋ ਦੈਤੀਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਗੌਰੀ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਪਿੱਛੋਂ ਆ।" "ਉਸਨੂੰ ਜਗਾ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਲਿਆ; ਜੋ ਕੁਝ ਲੋੜੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆ ਜਾਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੋਵੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਨਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਗਤਵਤੀ।" "ਤੂੰ ਇਸ ਮਹਾਨ ਗੌਰੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਜਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜਾਂ ਇੰਦਰਾਣੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਭਰੋਸਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੁੱਛ ਲੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਪੁੱਛ ਲੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ (ਸ਼ੰਕਰ) ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਗੌਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੇਰੇ ਅਰਧ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗੀ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈਂ।" "ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਸੁਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ।" ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਲੈ ਚੱਲੀ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਉਸਦਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਸੱਜਾ। ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਖੜਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਚਲ। ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਾਰਮਿਕ ਲਕਸ਼ ਹੈ।" "ਇਸ ਮਹਾਨ ਨਿਮੰਤਰਨ ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਚਲ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ।" "ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਉਪੇਖਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਿਆਰੀ।" "ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਚਲ।" ਗੌਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪ ਆਖਦੀ ਹੈਂ।" "ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਾਇਆ ਹੈ। ਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੈ ਚੱਲੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਵੀ। ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਤ ਅਤੇ ਅਚਲਤ—ਉੱਥੇ ਆ ਗਏ। ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਗਾਇਤਰੀ ਸਮੇਤ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਦੇਵੀ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ। ਹੁਕਮ ਕਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਉਹ ਕੰਮ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਇੰਝ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਮੁੰਹ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੀ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਤੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਗਾਇਤਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲ ਲਾ ਕੇ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਹਨ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।" "ਪਤੀ ਦਾ ਆਖਿਆ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ (ਵੀਰਿੰਚੀ) ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।" "ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਯਜ੍ਯ, ਵਰਤ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ; ਪਤੀ ਜੋ ਆਖੇ, ਉਹ ਵਿਅੰਗ ਨਾ ਕਰਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਜਾਂ ਬਹਿਨ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਬੋਲਦੀ ਜਾਂ ਝੂਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਜੇਕਰ ਪਤੀ ਦੇ ਜੀਊਂਦੇ ਉਹ ਵਰਤ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਆਯੁ ਘਟਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਰਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਹੇ ਧਰਮਵਤੀ; ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਨਾ ਬੈਠੀਂ।" "ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਤੂੰ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਸਮੇਤ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਆ।" "ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੋਰ ਆਸਨ ਤੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਜਦ ਤੱਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਚਲਦੀ ਰਹੇ, ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਸੋਭਾ ਮਿਲੇਗੀ।" "ਮੈਂ ਤੇ ਤੂੰ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਾਸ ਰਹਿਣਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵੱਸ।" "ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿ।" ਗਾਇਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਜੋ ਤੂੰ ਆਖੇਂਗੀ, ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੀ।" "ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਮੈਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਵਾਂਗੂ ਮਿੱਤ੍ਰ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਛੋਟੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਂ।