ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ! ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਹਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।" "ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਲਈ ਵਿਚਾਰ।" "ਬੁਧਿਮਾਨ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ—ਨਾ ਪਤਨੀ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਧਨ।" "ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਰਾਮ, ਨੇ ਕਈਕਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਭੇਜ ਕੇ, ਕੰਟੇ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।" "ਕਈਕਈ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ, ਧਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ; ਪਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਗਿਆ।" "ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੀਤਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ; ਹੁਣ ਦੱਸ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?" ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ ਗਏ, ਸੁਣ ਕੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਵੀ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਚੁਪ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਸੀਤਾ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ—ਕੁੰਵਲੇ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ—ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਥੇ ਉਹ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ: "ਆਉ, ਉਠ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ, ਦੱਖਣ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ।" ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ, ਕੁੰਵਲੇ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ।" "ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਅਯੋਧਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ; ਮੈਂ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗਾ।" "ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਅਯੋਧਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂ।" "ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜੀਵਤ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ—ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?" "ਜਾ, ਸੁਭਾਵਕ, ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਕੁੰਵਲੇ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ।" "ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਰਾਜ, ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹਥ ਵਿਚ ਹੈ; ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਭਰਤ ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਉਤੇ ਤਿਆਰ ਹਨ।" "ਪਰ ਮੈਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੰਗਲ-ਵਾਸ ਦੌਰਾਨ, ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਾਂ; ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਹੀ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਜਾ, ਸੁਭਾਵਕ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡੀ ਸੀ? ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਰਾਮ, ਨੌ ਸਾਲ ਤੇ ਪੰਜ ਹੋਰ ਸਾਲ ਰਹਾਂਗਾ।" "ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗਾ; ਜੋ ਭਾਗ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ; ਮੈਨੂੰ ਵੀ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਲੈ ਚੱਲ। ਹੁਣ, ਰਸਤੇ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰਹੇਗਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ?" ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਆ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ; ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗਲ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਦੂਜੀ ਸਾਥੀ ਸੀਤਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਉਠਿਆ, ਰਾਮ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ; ਦੋਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣ-ਦਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸੀਮੇ, ਧਰਮ-ਪਹਾੜ, ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਰਾਮ ਨੇ, ਅੱਠ-ਵਾਰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ, ਗੰਧ-ਰਹਿਤ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਿਨਾਕੀਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਭਾਵਪੂਰਕ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ। ਸੱਤਵਿਕ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਾਮ ਤੇ ਤਮ ਹਟਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ—ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਣ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜੋ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਲਣ-ਅਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਰਚਿਯਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਣੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਦੁੱਖ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਨਿਰਮਲ, ਸੋਹਣੀ, ਚਲਦੀਆਂ ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ—ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਰਹੀਆਂ, ਮਹਾਂ-ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਲਝ ਰਹੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਹਿਲਦੀਆਂ—ਸਹਿ ਲਿਆ, ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸਦੇ ਕਵੰਲੇ-ਪੈਰਾਂ ਨੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ, ਜੋ ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੇ ਹਿਲਾਈ, ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ, ਥਿਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ, ਜੰਗ ਵਿਚ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਰਦਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਹਰਾਇਆ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਫਲ-ਮੂਲ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਭਾਗਾ ਤੇ ਪੂਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੱਜਰ-ਧਾਰੀ ਹੱਥ ਨੂੰ ਅਸਥਿਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸ ਨੂੰ, ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆਨ, ਵੰਸ਼ ਜਾਂ ਗੁਣ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਉਸਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਖ ਦੇ ਭੋਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸਦਾ ਜਨਮ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਤੇਜ ਕਈ ਸੂਰਜਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੀ ਲਿਆ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਮਹੇਸ਼, ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਛੇ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਜਬੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸ ਨੂੰ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਧੂਮਵ੍ਰਤ ਨੇ ਗਹਿਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ ਪੂਜਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਸੰਜੀਵਨੀ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਿਆ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸ ਨੂੰ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਹਾਥੀ, ਬਾਂਦਰ, ਬਿੱਲੀ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ, ਭੂਤ, ਤੇ ਲੋਕ-ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ, ਸੰਖ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਚੰਬेली ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਚਮਕਦਾ, ਮਹਾਂ-ਬੈਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਪਹਾੜ-ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਾਦਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਚਲਦਾ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸ ਨੇ, ਸੰਤ, ਜੋ ਸੰਯਮ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਭਯਾਨਕ, ਡਰਾਉਣੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਭਕਤੀ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬਚਾਇਆ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਤੇ ਕਵੰਲੇ-ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਨਖ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਸਿਰ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਕਵੰਲੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਦ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਚਮਕਦਾ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ—ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਨ-ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਿਆ।