ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਾਰਕੰਡੀਏ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰਕੰਡੀਏ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਨਸਾਨ ਜਦੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਥਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਤੋਂ ਚਲ ਪਏ। ਉਹ ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਹੜੇ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਹੜਾ ਖੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ?" "ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੱਸੋ, ਜਿਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਯੋਗੀਆਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਵੀ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ, "ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਾਸ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਰਨ ਅਤੇ ਭਰਤ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੜਪਾਇਆ ਹੈ।" ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਲੰਬੀ ਧਿਆਨ ਧਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ! ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੂਸ਼ਕਰ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜੋ ਹੱਦ-ਯਜਨ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕੂੰਏ ਹਨ: ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਮੱਧਮ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਓ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੋ; ਇਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੇਤਰ ਹੈ।" "ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਉਥੇ ਆਵਿਯੋਗਾ ਕੂੰਆ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਕੂੰਆ ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।" "ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਓ, ਰਾਮ, ਅਤੇ ਇਹ ਰਸਮ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਰੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ' ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਰਿਕਸ਼ਾ ਪਹਾੜਾਂ, ਵੈਦੀਸ਼ਾ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਚਰਮਣਵਤੀ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਪਹਾੜ ਪਹੁੰਚੇ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੱਧਮ ਪੂਸ਼ਕਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੀਏ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇਆਂ ਸਮੇਤ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਕੂੰਆ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਹੈ ਜੋ ਵਿੱਛੋੜੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?" "ਮੈਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਹਾਂ; ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਕੂੰਆ ਵੇਖਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।" "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਅਤੇ ਕੂੰਆਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੱਸੋ।" ਮਾਰਕੰਡੀਏ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ! ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਧਰਮ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।" "ਆਓ, ਆਪਣਾ ਹੀ ਕੂੰਆ ਵੇਖੋ ਜੋ ਵਿੱਛੋੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕੂੰਏ ਵਿਚ, ਸਭ ਲਈ ਵਿੱਛੋੜਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ, ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਮੌਤ ਵਿਚ ਵੀ।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨੇ, ਦਸ਼ਰਥ, ਭਰਤ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਤਿਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਜਾਗਿਆ, ਰਘੁਨੰਦਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿਚ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਘਿਰਤ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਵੇਖਿਆ। ਸਵੇਰੇ, ਇਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ!" "ਜਦੋਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਰਾ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਭਰਤ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਨਹੀਂ।" "ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਇਸ ਲਈ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰ।" "ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ, ਤਿਆਰ ਹਨ: ਮੈਂ, ਜਮਦਗਨੀ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਅਤੇ ਲੋਮਸ਼; ਦੇਵਰਾਤ ਅਤੇ ਸ਼ਮੀਕ—ਇਹ ਛੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹਨ।" "ਮਹਾਬਲੀ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਸਮਾਨ ਲਿਆ।" "ਮੁੱਖ ਭੋਜਨ ਇੰਗੁਦੀ ਦੇ ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਪਿੰਡੀਆਂ, ਬੇਰੀ ਅਤੇ ਆਮਲਕਾ ਫਲ ਹਨ; ਪੱਕੇ ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੜਾਂ, ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਨੀਵੀਆਂ।" "ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਣੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ, ਧਰਮਾਤਮਾ!" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਕਰ ਜੰਗਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਮਹਾ ਪੂਸ਼ਕਰ ਜਾਵਾਂਗੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਚਲ ਪਏ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹਿਰਨ ਲਿਆ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਖਰਗੋਸ਼, ਕਾਲੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਲਿਆ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿੰਬੂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੜਾਂ, ਪੱਕੇ ਕਪਿੱਠ ਫਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਫਲ ਵੀ ਲਿਆ।" "ਇਹ ਸਭ ਜਲਦੀ ਲਿਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਪੂਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਨਿਭਾਈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਥ, ਉਪਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਕੀਤੀ।