ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਚੌਥੀ ਤੀਥੀ ਉਜਲੀ ਅਤੇ ਲਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦਿਨ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਭ ਅਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਫੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਖਾਣਾ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ, ਭੈਣ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਵੇਖੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਿਧ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਿਯਮਤ ਯਜਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧੋਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਮਾਨਤ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ, ਗਾਂ-ਹੱਤਾ, ਚੋਰ, ਸ਼ਰਾਬੀ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਲੰਗ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਆਮ ਦਾਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਆਪਣੇ ਲਈ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡੰਗਰ ਵੱਜਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਹਰ ਥਾਂ ਆ ਗਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਧਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਕੇ। ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਗੰਗਾ-ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰਵੱਤਮ ਹੈ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਜਾਂ ਜੋ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।" ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਏ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਰਹੇ।" "ਉੱਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਲੁਕਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤਪ-ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।" "ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਰੂਪ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਤਿੰਨ ਰਿਗ-ਵੇਦ ਦੇ 'ਆਪੋਹਿਸ਼ਠ' ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸਭ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਣ ਮਿਲਿਆ; ਪਰ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।" "ਅਤੇ ਪਰਵਤੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਾਲ ਯਜਨ-ਵੇਦਿ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪੂਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਵੀ ਜਾਤਾਂ ਉੱਥੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਪੂਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਪਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।" "ਜਦੋਂ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਅਗਨੇਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਲਈ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਯਮਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪੂਣਦਾਇਕ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦਿਨ ਮਹਾਨ ਕਾਰਤਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਹੋਣ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਨਕਸ਼ਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਵੱਲੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।" "ਇੱਥੇ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਦਾਨ ਅਖੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਵੀ।" "ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜੋੜ ਪੁਸ਼ਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿਤਰ-ਸਥਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪੂਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਚਾਹੇ ਕਰਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੈ।" "ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਇੱਥੇ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।" "ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਦੁੰਬਰਾ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਸਰਸਵਤੀ ਆਈ।" "ਉਸ ਨੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਭਰ ਦਿੱਤਾ; ਦੱਖਣੀ ਚੋਟੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ।" "ਉਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਕਾਲੀ ਕਾਜਲ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਨੀਲੇ-ਹਰੇ ਘਾਹ ਵਾਲਾ ਮੈਦਾਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਕਰਕੇ, ਚੋਟੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖੀ।" "ਵਰਖਾ-ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਖੜੀ ਸੀ, ਬਾਦਲਾਂ ਦੇ ਝੰਡ ਵਾਂਗ; ਕਦੰਬ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕੁਟਜਾ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਇਹ ਕਥਾ ਪੂਰਨ ਹੋਈ।