ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਅਵੰਤਿ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕੰਦ ਦੀ ਮੁੰਡਨ ਸੰਸਕਾਰ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀਵਤ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਾਵਾਂ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅੰਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਉਤਰੇ। ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਯਕਸ਼, ਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਵੀ ਆਏ। ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਗੰਗਾ ਵਰਗੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਨਾਗ, ਹਾਥੀ, ਸਿੱਧ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਵੇਤਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਗਏ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਚਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਆਕਾਸ਼ਿਕ ਤੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ। ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਭੋਜਨ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ।" ਇਹ ਭੋਜਨ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਮਿਠਾ, ਸੁਆਦਿਸ਼ਟ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਚੱਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਹੁਣ ਸਾਰਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆ ਗਏ ਹੋ, ਦੱਸੋ ਕੀ ਦਿਆਂ? ਵਿਲੱਖਣ ਕੀ ਦਿਆਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖਾਸ ਹੋਵੇ? ਇਹ ਭੋਜਨ ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੱਖਿਆ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ। ਮੇਰੇ ਨਾਭੀ ਹੇਠਾਂ ਦੋ ਗੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਫਲ ਵਰਗੀਆਂ ਲਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੋ ਲੰਬੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਓ। ਇਸ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪਾਓਗੇ।" ਇਹ ਮਹਾਨ ਭੇਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜੀਆਂ, ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ, "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਅੰਗ ਨਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਪਸ਼ੂ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਹੋਰ ਮਨ-ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਕਰਾਂਗਾ। ਪਰ ਜੋ ਵਿਅੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਰੀਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਾਸਿਆਂ ਜਾਂ ਤਾਣ-ਮਜ਼ਾਕ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਾਵਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੌਮੁਦੀ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਚਣਾਂ ਦੇ ਲੱਡੂ, ਤੇ ਤਲੇ ਹੋਏ ਪਕਵਾਨ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਦਵਾਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੰਸ ਰਥ ਤੇ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਲਾਜ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ, ਸੋ ਸੁਣੋ। ਜੈ ਹੋ ਚੰਡਿਕਾ! ਜੈ ਹੋ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਚਣ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਦੇਵੀ! ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ, ਵਿਅਕੁਲ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਯਾਨਕ ਰੂਪ, ਸ਼ੁਭ, ਗਿਆਨ, ਮਹਾ-ਮਾਇਆ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਉਦਰ ਵਾਲੀ। ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਮਨ ਦਾ ਕਿਲਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤ੍ਰ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਸਕ, ਮਹਾ-ਰੋਗ, ਅਦਭੁਤ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਗੀਤ ਤੇ ਨ੍ਰਿਤਯ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਮੰਗਲਮਈ।" "ਹੇ ਭਯਾਵਹ, ਮਹਾਕਾਲੀ, ਕਾਲਿਕਾ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ, ਪਾਸ ਤੇ ਦੰਡ ਧਾਰਣੀ, ਭਯਾਨਕ ਹੱਥ ਵਾਲੀ, ਭੀਸ਼ਣ। ਚੰਡਿਕਾ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਮੁਖ, ਤੀਖੇ ਦੰਦ, ਮਹਾ-ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਾਹਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ, ਚੰਡਿਕਾ, ਸ਼ਵ ਤੇ ਵੈਠੀ, ਸ਼ੁਭ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭੈ ਦੈਣ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਕਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ। ਕਾਲਿਕਾ, ਭੀਸ਼ਣ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਧਾਰਣੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ-ਪੂਰਨ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ।" ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਲਈ ਵਰਦਾਨ ਦੈਨ ਵਾਲੀ ਬਣੋ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਹ ਹਿਮਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਖੋ ਬੈਠੇ ਤੇ ਨੌਂਵੇਂ ਤਿਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਅੱਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤੀਥ ਨੂੰ ਵੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਨਾਮਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਜੋ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਇਸਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਲਿਖ ਕੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਅੱਗ ਜਾਂ ਚੋਰ ਆਦਿ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਅੰਨ, ਉੱਤਮ ਪਤਨੀਆਂ, ਰਤਨ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਤੇ ਨੌਕਰ ਚੁੱਟੀ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮੁੜ ਭੂਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।