ਇਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਯਗਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ ਇੱਕ ਹਿਰਨ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਿੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਹਿਰਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਬਕਰੀ ਦੀ ਵਾਸ਼ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ "ਅਜਗੰਧਾ" ਰੱਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਅਜਗੰਧਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਖੁਰਾਕ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਦੇਵੀ, ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖੁਰਾਕ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੁਰਸ਼—ਜਾਂ ਕੋਈ ਜਬਰਦਸਤੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਇਸ ਖੁਰਾਕ ਨੂੰ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਜੋ ਅਣ-ਮਾਣੇ ਜਾਂ ਜਨਮ-ਕੁਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਖੁਰਾਕ ਨੂੰ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਜਿਹੜੇ ਨਵਜਾਤ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਘਰਾਂ, ਖੇਤਾਂ, ਪੰਡਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਬਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਸਦਾ ਰੋਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਹੋਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖਾ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਾਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਜੋ ਲਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਰਾਕ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।" ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਵੰਤੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਕੰਦਾ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੁੰਡਨ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਖੁਰਾਕ ਬਣਾਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਏ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਨੂੰ ਚੱਖਣ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਯਕਸ਼, ਅਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕ—ਸਾਰੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਮੇਰੂ ਦੇ ਚੋਟੀ, ਗੰਗਾ ਵਰਗੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਨਾਗ, ਹਾਥੀ, ਸਿੱਧ, ਪੰਛੀ, ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ—all ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਵੇਤਾਲ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ, ਵੀ ਆਏ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਜੋ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਾਰੀ ਖੁਰਾਕ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚੁਣੀ ਹੋਈ, ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਖੁਰਾਕ ਦਿਓ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਮਿੱਠੀ, ਸੁਆਦਲੀ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਕਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਲਈ ਬੋਲਿਆ। "ਮੈਂ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਰਾਕ ਬਣਾਈ, ਪਰ ਸਭ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆ ਗਈ ਹੋ, ਦੱਸੋ ਮੈਂ ਕੀ ਦੇਵਾਂ? ਵਿਲੱਖਣ ਕੀ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਵਾਂ? ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਖਾਧਾ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੋ ਗੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਫਲਾਂ ਵਾਂਗ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਦੋ ਲੰਮੇ ਵੰਨ-ਫਲ (ਵੰਨ-ਅੰਗ) ਇਕੱਠੇ ਖਾਓ; ਤੇ ਇਸ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਉੱਚੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪਾ ਲਵੋਗੇ।" ਇਹ ਮਹਾਨ ਭੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ: "ਜਿਹੜੇ ਪੁਰਸ਼ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਿਨਾ ਤਨਕਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਪਸ਼ੂ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਜੋ ਤਨਕਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੰਮੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਗਰੀਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਤਨਕਾ ਜਾਂ ਹਾਸਾ ਨਾ ਕਰਣ। revered mothers, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੋਗੀਆਂ। ਜਿਹੜੇ ਪੁਰਸ਼ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਚਣੇ ਦੀ ਪਿੰਡੀ, ਤੇ ਤਲੀਆਂ ਪਿੰਡੀਆਂ, ਵੰਨ-ਫਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੌਮੁਦੀ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਟੇਗੀ; ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵੇਗਾ, ਧਨ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਪਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਵੇਗਾ, ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਦਿੱਤੀ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਲਾਜ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਪੁੱਛੀ, ਸੁਣੋ ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿਣਾ। ਜੈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਚੰਡਿਕਾ! ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਨਾਸਕ! ਜੈ ਹੋਵੇ, ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਦੇਵੀ! ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਸਮਾਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ, ਮੰਗਲਮਈ, ਗਿਆਨ, ਮਹਾ-ਮਾਇਆ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੇਟ ਵਾਲੀ। ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਮਨ ਦੀ ਕਿਲਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਸਕ; ਮਹਾ-ਰੋਗ, ਅਦਭੁਤ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਗੀਤ ਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਮੰਗਲਮਈ। ਹੇ ਉਗਰ, ਮਹਾ ਕਾਲੀ, ਕਾਲਿਕਾ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ; ਫੰਨ, ਦੰਡ, ਭਿਆਨਕ ਹੱਥ, ਡਰਾਉਣੀ। ਹੇ ਚੰਡਿਕਾ, ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਮੂੰਹ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ; ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਾਹਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਦੇਵੀ, ਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ, ਮੰਗਲਮਈ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਉਗਰ, ਮਹਾ ਕਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ। ਹੇ ਕਾਲਿਕਾ, ਉਗਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਦੀ ਸਤਿ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਮਹਾ-ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, "ਵਰ ਮੰਗੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।" ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਇਹ ਸਤਿ-ਸਤਰ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੋ, ਸੱਚੀ ਹੋ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਇਹ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਭੋਗ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਭਗਤੀ, ਤੇ ਲਾਜ਼-ਰਹਿਤ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।