ਇਕ ਵਾਰ, ਭਗਤ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਰ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਰਦ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ—ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕੁਟਾਰ—ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਤਸਯ, ਕੂर्म, ਵਾਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਹ, ਵਾਮਨ, ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਕਲਕੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਉਹ ਬਾਰੰਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਭਿੰਨ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਭੈਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਿਤਰਗੁਪਤ, ਅਦਭੁਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਰੰਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਯਮ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੌਤ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੈਵਸਵਤ, ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਚਿਤਰਾ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ, ਨੀਲਾ ਅਤੇ ਦਧਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵੈਤਰਨੀ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਆਉ, ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਯਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਭਿਆਨਕ ਰਸਤਾ ਤੇ, ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਹੈ। ਜਨਮ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉਸ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਜਾਣਾ, ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਔਖੀ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਉਸ ਨਦੀ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜੀਵ ਡੂੰਘੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ, ਭक्ति ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਆਵਾਗमन ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੂਰਨ ਪਾਪ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲਵੋ। ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਸਭ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵਣ; ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ, ਨਵਵੇਂ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਉਪਸਥਿਤ ਹੈ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ; ਇਹ ਪਾਨ, ਸੋਹਣਾ, ਮੇਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲਵੋ; ਪੰਜ-ਵਿਕਾਰੀ ਦੀਪ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੈ। ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ, ਸੰਸਾਰਿਕ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਸਾਰੇ ਸੁਆਦਾਂ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ, ਨਿਯਮਤ ਜਾਪ ਕਰਕੇ। ਸ੍ਰੀਯਹਕਾਂਤ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ; ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮंथਨ ਤੋਂ ਪੰਜ ਗਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਨੰਦਾ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਬਾਰੰਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਗਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਰਘਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨੰਦੀਨੀ ਦੇਵੀ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੌਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਵਾਸਥ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਉਪਾਸਤ, ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ, ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ। ਗਾਂ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਗਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ, ਸੁਵਰਨ-ਸਿੰਗ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੁਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਣ। ਸੁਰਭਿ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਜਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ ਵਾਲੀ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰਣ, ਮੰਗਲਮਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਚਿਤ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਗਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸੁਰਭਿ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਜ ਗਾਂ ਸਭ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹਨ। ਗਾਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਗੰਗਾ ਨੂੰ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਵਿਦਵਾਨ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; 'ਪੰ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ,' ਵਿਦਵਾਨ ਕਮਲ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। 'ਚੰ'—ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਕਰ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਚਕਰ ਧਾਰਣ ਦਾ ਸਮਰਨ; 'ਸ਼ੰ'—ਸ਼ੰਖ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਸੁਖ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਦੂਤ, ਸ਼ੰਖ ਧਾਰਣ ਦਾ ਸਮਰਨ; ਚਾਰ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਣ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸਮਰਨ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਵੇਦ ਪਾਠ ਵੀ, ਤਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਉਰਧਵ-ਪੁੰਡ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਚਿਨ੍ਹ ਧਾਰਣ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਹੈ। ਸੁਗੰਧਿਤ ਚੰਦਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੋਪਿਕਾ-ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਚਿਨ੍ਹ ਧਾਰਣ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ। ਇੱਕ ਚੰਡਾਲ ਵੀ, ਉਰਧਵ-ਪੁੰਡ੍ਰ upright, gentle ਚਿਨ੍ਹ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਡਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਸਦਾ ਦੋ-ਜਨਮਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ; ਚੰਡਾਲਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਲਸੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਦੂਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਮਿਲੀ ਤੁਲਸੀ, ਭਗਤੀ ਭਰਿਆ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ—ਕਿਹੜਾ ਵ੍ਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦਾ, ਸੁਖ-ਸੌਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਕਥਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਵ੍ਰਤ, ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਇੱਕ ਔਰਤ ਜਦੋਂ ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਚਾਨਕ ਪਾਪੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।