ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਸੱਪ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਡਸਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੁਆਹ ਕਰ ਦਿੰਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰ ਜਾਂਦੇ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਡਰੌਣਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਸੀ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਲੋਕ ਮਰ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਰਾਜਾ, ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸੀ ਮਕਸਦ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਕੰਵਲ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉਤਪੱਤਾ ਹੋ।" "ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਅਸੀਂ ਦੁਰਭਾਗੀ, ਭਿਆਨਕ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਮਨੁੱਖ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਜੀਵ ਸੁਆਹ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਰਚਨਾ ਸੱਪਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।" "ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਰੋ, ਹੇ ਪਿਤਾ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਜੀਵ ਚਲੇ ਗਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ਅਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। "ਹਰ ਰੋਜ਼, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਸੱਪ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਡਸਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ, ਵੈਵਸਵਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਡਰੌਣਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਵੇਗਾ।" "ਚੰਦਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਾ, ਸੱਪ-ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਾੜੇਗਾ।" "ਗਰੁੜ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਦੁਸ਼ਟ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗਾ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪ-ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਇੱਕ ਹੀ ਬਚ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਪ ਡਰ ਗਏ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਟੇਢੀ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ੀਲੇ, ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਡਸਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ?" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਟੇਢੀ ਮੱਤ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਤੁਸੀਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖਾਓ, ਡਰੋ ਨਾ।" ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂ ਤੇ ਹੱਦਾਂ ਬਣਾਓ; ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਕਰ ਲਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮੇਜਯਾ ਸੱਪ-ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਲਿਆਵੇਗਾ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਰਤਕਾਰੂ ਨਾਮਕ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਜਰਤਕਾਰੂ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।" "ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਾਂਝ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ: ਸੁਤਲਾ, ਵਿਤਲਾ, ਅਤੇ ਤਲਾਤਲਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਥਾਂਵਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਜਾਓ। ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਅਨੇਕ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ ਭੋਗੋਗੇ।" "ਉਥੇ ਸੱਤਵੇਂ ਸਮੇਂ ਤਕ ਰਹੋ; ਫਿਰ ਵੈਵਸਵਤ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਉਠੇਗਾ।" "ਉਹ ਸੁਪਰਣਾ, ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਖਾਏ ਜਾਣਗੇ।" "ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੋਵੇਗਾ—ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਜੋ ਸੱਪ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਅਣਕਾਬੂ ਹਨ, ਉਹ ਮਰ ਜਾਣਗੇ; ਇਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕ ਸਕਦਾ।" "ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਓ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਤਦ ਵੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਂ, ਦਵਾਈਆਂ, ਗਰੁੜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਬੰਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—" "ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਤੇ ਦਿਲ ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਾ ਲਿਆਓ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਬਾਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸੱਪ ਸੁਤਲਾ ਨਾਂਵ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ, ਉਹ ਰਸਾਤਲਾ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਰਹੇ। ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁਖੀ ਰਹੇ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ: "ਭਾਰਤ ਨਾਮਕ, ਪਾਂਡਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਵੇਗਾ; ਕਿਸੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਤਬਾਹੀ ਲਿਆਵੇਗਾ।" "ਤੀਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਕਿਉਂ ਦੇ ਬੈਠਾ?" "ਇਲਾਵਾ ਵਿਸ਼ਵਚਿਨਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।" "ਵੈਰਾਜਾ ਦੇ ਵਿਲਾਸੀ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" "ਹੁਣ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯੱਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚਲੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੀਏ; ਜੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਵਰ ਦੇਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚੈ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਨਾਗ ਪੁਸ਼ਕਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਯੱਗ ਦੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਪੱਥਰ ਦੇ ਢਲਾਨ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਗਣ ਲੱਗੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਠੰਢਕ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਤੋਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਾਗ-ਤੀਰਥ ਬਣਿਆ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਗ-ਕੁੰਡ ਆਖਿਆ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਕਿਹਾ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜਵੇਂ ਚੰਨ-ਪਖ ਦੇ ਦਿਨ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, (ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ...