ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਨਵੇਂ ਸਾਫ਼ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਲਏ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲ ਅਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦਾ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਘੜਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਇੱਕ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਸ੍ਰੀਧਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਏ ਰਾਜਨ! ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮਿੱਟੀ, ਗੋਬਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਚਾਵਲ ਦੀ ਧੁਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਲਾਈ ਨਾਲ, ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਪੀਸੀ ਹੋਈ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਜੌ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਾਮਬੀ ਰੰਗੀ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਯਮਰਾਜ, ਜੋ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—"ਆਓ, ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ, ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਵੋ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ!" "ਇਹ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਵਿਭਿੰਨ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, prosperity ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘੁੱਟਾਂ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਜੰਗ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕਮਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਜਨਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ, ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪੇਟ ਨੂੰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨੂੰ, ਸ੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਰ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਨੂੰ, ਵਰਦ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ—ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਖੜਗ, ਗਦਾ, ਪਰਸ਼ੁਧਾਰੀ—ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਮਸਤਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਤਸਯ, ਕੂರ್ಮ, ਵਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਹ, ਵਾਮਨ, ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਕਲਕੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਅਵਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ, ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੱਖਣ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਿਸ਼ ਸਵਾਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ, ਅਦਭੁਤ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।" ਯਮ, ਧਰਮਰਾਜ, ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੂ, ਅੰਤਕ, ਵੈਵਸਵਤ, ਕਾਲ, ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਚਿਤ੍ਰਾ, ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ, ਨੀਲ ਅਤੇ ਦਧਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਵੈਤਰਨੀ, ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਪਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਆਓ, ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰੋ।" ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ, ਭਿਆਨਕ ਪੱਥ ਤੇ, ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜਨਮ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਬੁੱਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਨਦੀ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜੀਵ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਘੋਰ ਪੀੜਾਵਾਂ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਹੋਈ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਦਾਨ ਦਿਆਂਗਾ। ਪੂਣ ਦੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। "ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ; ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲਓ।" "ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਭ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਇਹ ਉੱਤਮ ਜਨੇਊ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਨੱਬੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ; ਇਹ ਪਾਨ, ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਲਵੋ; ਇਹ ਪੰਜ-ਵਿੱਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹੈ।" "ਹੇ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਮੋਹ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਇਹ ਉੱਤਮ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਭੋਜਨ ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਦਵਾਦਸ਼-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਨਿਯਤ ਗਿਣਤੀ ਉਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਯਹਕਾਂਤ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।" "ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਸਮੇਂ ਪੰਜ ਗਾਈਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੰਦਾ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਰਘ੍ਯ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਕਾਮਧੇਨੁ ਰੂਪਾ, ਸਦਾ ਮੌਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਯੁ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਧਾਓ, ਹੇ ਨੰਦਿਨੀ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵਰਗੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜਿਆ, ਹੇ ਕਪਿਲਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।" "ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਵੀ ਗਾਈਆਂ ਹੋਣ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਗਾਈਆਂ ਹੋਣ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਦਿਣ।" "ਹੇ ਸੁਰਭੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰੂਪਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦਿਨ ਦੀ ਭੇਟ ਗਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸੁਰਭੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਸਭ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹਨ।" "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਗਾਈਆਂ, ਮੇਰਾ ਦਾਨ ਸਵੀਕਾਰਣ; ਗੰਗਾ, ਲੱਖਮੀ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; 'ਪੰ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ,' ਗਿਆਨੀ ਲੋਟਸ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਧਰਮਰਾਜ, ਯਮ, ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ, ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਅਤੇ ਗਾਈਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮ ਲਾਭ, ਆਯੁ, ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।