ਅਸ਼ੋਕ ਵਾਟਿਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਹੋਠਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜਿਹੜੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਥਾਣੁ ਅਤੇ ਹਰਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਭੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਦ੍ਰਮੁਖੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰੋ। ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਸ੍ਵਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਨੱਕ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਕਾਲੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰੋ। ਉਗ੍ਰ, ਜਗਤਪਤੀ, ਅਤੇ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਭੌਂਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਸ਼ਰਵ, ਨਗਰ-ਵਿਨਾਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵੀ ਲਈ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਕਾਂਠਨਾਥ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਜਟਾਵਾਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰੋ। ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਨੂੰ ਨਮੋ ਨਮਹ। ਹਰਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਸ਼ੁਭ ਸ਼੍ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਕੋਮਲ ਨਿਸ਼ਪਾਵਾ ਫਲ, ਕੁਸੁੰਭਾ, ਦੁੱਧ, ਜੀਰਾ, ਤਰੂ, ਰਾਜਕਸ਼ਾਵ, ਲੂਣ, ਧਨੀਆ ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਮੱਠਾ—ਇਹ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਅੱਗੇ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਅੱਠ ਚੀਜ਼ਾਂ "ਅੱਠ ਮੰਗਲ ਦ੍ਰਵ" ਕਹੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਲੈ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰਿੰਗਾਟਕਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਵੋ, ਹੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ। ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਅੱਠ ਮੰਗਲ ਦ੍ਰਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੂਰਤੀਆਂ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰੋ। "ਲਲਿਤਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ"—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਹਰ ਸਾਲ, ਤੀਜ ਨੂੰ, ਇਹੀ ਕਰਮ ਦੁਹਰਾਓ। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਯਮ ਹਨ। ਚੈਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਗਾਈ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਗੋਬਰ, ਜੇਠ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ, ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਅਸੂਜ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ, ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਦਾ ਘਿਉ, ਮੱਘ ਵਿੱਚ ਗੋਮੂਤ੍ਰ, ਪੋਹ ਵਿੱਚ ਘਿਉ, ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀ ਤਿਲ, ਫੱਗਣ ਵਿੱਚ ਗੋਮਯ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ—ਇਹ ਸਭ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲਲਿਤਾ, ਵਿਜਯਾ, ਭਦਰਾ, ਭਵਾਨੀ, ਕੁਮੁਦਾ, ਸ਼ਿਵਾ, ਵਾਸੁਦੇਵੀ, ਗੌਰੀ, ਮੰਗਲਾ, ਕਮਲਾ, ਸਤੀ, ਅਤੇ ਉਮਾ—ਦਾਨ ਸਮੇਂ ਇਹ ਉਚਾਰੋ: "ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਦਵਾਦਸ਼ੀ (ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ) ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਓਥੇ ਹੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰੋ। ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਥੋਂ ਆਗੇ ਨਿਰਭਉ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ। ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਅੱਠ ਮੰਗਲ ਦ੍ਰਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਵੇ: ਚਮੇਲੀ, ਅਸ਼ੋਕ, ਕਮਲ, ਕਦੰਬ, ਉਤਪਲ, ਚੰਪਾ, ਕੁਬਜਕ, ਕਰਵੀਰ, ਬਾਣ, ਤਾਜ਼ਾ ਕਮਲ, ਅਤੇ ਸਿੰਦੁਵਾਰ—ਇਹ ਫੁੱਲ ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ। ਜੈ ਜੈ, ਕੁਸੁੰਭਾ, ਚਮੇਲੀ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰੇ ਸਾਲ, ਪੁਰਖ, ਇਸਤ੍ਰੀ ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਉਮਾ-ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਨੰਦਾ ਅਤੇ ਗਾਇਆਂ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਇਹ ਪਲੰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ ਦਿਓ, ਨਾਲ ਹੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਸਥਾਪਨ ਕਰੋ। ਇੱਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੋ-ਇੱਛਤ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਜੋੜੇ, ਵਸਤ੍ਰ, ਅਨਾਜ, ਗਹਨੇ, ਗਾਇਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਕੰਜੂਸੀ ਜਾਂ ਅਚੰਭੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਭ ਪਲੰਗ ਦਾ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਦਾ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਭਾਗ, ਸਿਹਤ, ਸੋਭਾ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਭ ਪਲੰਗ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਘਾਟੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੱਤ-ਅੱਠ ਸਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ। ਜੋ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਮਨ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ ਬਣ ਕੇ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੁਗੰਧੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਮਦਨ ਅਤੇ ਸ਼ਤਧਨੁ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ। ਪਵਨ ਅਤੇ ਨੰਦਿਨ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਕੀਤਾ—ਫਿਰ, ਹੇ ਨਰਪਤਿ, ਇਹ ਕੋਈ ਅਚੰਭਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਮਹਾਨ ਚਮਤਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਜਦੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਭੂਮੀ ਤੇ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਕਦਮ ਕਿਉਂ ਰੱਖੇ? ਇਹ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਿਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਇਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਕੀਤਾ—ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਹੜਾ ਅਸੁਰ ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਲੋਂ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਇਹ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਵੈਕੁੰਠ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਨਿਵਾਸ ਸਥਲੀ, ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਵਸਿਆ? ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ? ਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਦਾ ਆਵਾਸ ਮਹਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮਹਾਨ ਨਰਸਿੰਹ ਦਾ ਆਵਾਸ ਜਨਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦਾ ਵਾਸ ਤਪੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਥੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖੇ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰਧਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਕਥਾ ਰਚੀ ਗਈ।