ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਪੈੜੇ, ਜੁੱਤੀ, ਛਤਰੀਆਂ, ਚਮਚੇ, ਬੈਠਕ ਲਈ ਆਸਨ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ, ਭਾਂਡੇ, ਫਲ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਅਤੇ ਉੱਤੇ ਇਕ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲੀ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਰੱਖੀ। ਉਹ ਗਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੜੇ ਅਤੇ ਪਿਤਲ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਸਮੇਤ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸੁਵੇਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਵਿਸ਼ਰਾਮ-ਸਥਲੀ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਵਧੀਆਈ, ਸਥਿਰਤਾ, ਲੱਖਮੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵੀ ਸਦਾ ਵਧਦੇ ਰਹਿਣ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇ।" ਇਹ ਸਭ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਗੋਲੇ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਬਿਸਤਰਾ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਵ੍ਰਤ-ਕਥਾ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਮਸਤਕ 'ਤੇ ਚੰਦ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਕ, ਭ੍ਰਮਿਤ ਜਾਂ ਪਾਪੀ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਨਮ੍ਰ ਅਤੇ ਸਯਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਭੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਧਨ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਮੋਹ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਪੁਰਾਤਨ ਅਰਜੁਨ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਸਦੇ ਪਿਤਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵੱਥ, ਵਟ, ਉਦੁੰਬਰ, ਨੰਦੀਸ਼, ਜਾਮੁਨ ਅਤੇ ਬਿਲਵ ਦੇ ਰੁੱਖ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਲਈ ਉਚਿਤ ਮੰਨੇ ਹਨ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਦੰਦ-ਮੰਜਨ ਦੀ ਟਹਿਰੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਦਹੀਂ-ਭਾਤ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡੇ, ਚਮਚੇ ਅਤੇ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਘੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਨ-ਸੰਬੰਧੀ ਕੋਈ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਦੋਸ਼ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁਛਿਆ, "ਕਿਹੜਾ ਵ੍ਰਤ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਵੱਡਾ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਠੰਢੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵ੍ਰਤ-ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਤਦ ਪુલਸਤਯ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਖੂਟ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣ-ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਇਹ ਗੁਪਤ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" "ਇੱਥੇ 'ਰੋਹਿਣੀ-ਚੰਦਰ-ਸ਼ਯਨਾ' ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ (ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ) ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਪੂਰਨਮਾਸੀ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਗੋ-ਪੰਜਗਵਿਆ (ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ) ਅਤੇ ਸਾਰਸੋਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ 'ਆਪਿਆਯਸ੍ਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਠ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪੇ।" "ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਭਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਗਲਤ ਬੋਲੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਸੋਮ (ਚੰਦ੍ਰਮਾ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਕਹੇ: 'ਹੇ ਅਨੰਤ ਆਸਥਾਨ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਟੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਦੋਹਾਂ ਜੰਗ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲੋਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਨੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਪੂਜੋ।" "ਅਨੇਕ ਵਾਰੀ ਸੁਖ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕਮਰ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਨ ਕਰੋ। ਪੇਟ ਨੂੰ ਅਮ੍ਰਿਤੋਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰੋ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੁੰਹ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪੂਜੋ; ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਜੋਂ ਮਾਨੋ। ਮੁਸਕਾਨ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਕਮੁਦ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜੋ।" "ਨੱਕ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਭੌਂਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਦੋਹਾਂ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨਾਸਕ ਵਜੋਂ, ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਵਜੋਂ, ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਸ਼ੁਮਣਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜੋ।" "ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੁਰਾਰੀ ਅਤੇ ਜਗਤਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਰੋਹਿਣੀ ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਕਮਲ-ਪ੍ਰੇਮੀ, ਸੌਭਾਗ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਨੋ।" "ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਭੋਗ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁਤੋ। ਜਦ ਉਠੋ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ।" "ਸਵੇਰੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਦਿਓ ਅਤੇ ਕਹੋ 'ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਗੋਮੂਤਰ ਚੱਖੋ ਅਤੇ ਮਾਸ-ਲੂਣ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਵੀਹ ਵਾਰੀ ਖਾਓ। ਤਿੰਨ ਗੱਡੀਆਂ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਓ, ਉਪਵਾਸ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।" "ਕਦੰਬ, ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਕੇਤਕੀ, ਚਮੇਲੀ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਅਤੇ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਵਰਤੋ। ਕਦੇ ਨ ਮੁਰਝਾਏ ਹੋਏ ਫੁੱਲ, ਸਿੰਦੁਵਾਰ, ਮੱਲਿਕਾ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ, ਕਰਵੀਰ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ-ਚੰਪਕ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ।" "ਸ਼ਾਵਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਫੁੱਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰੋ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਓ। ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਪੂਰਾ ਵਿਛੋਨਾ ਸਮੇਤ ਬਿਸਤਰਾ ਦਿਓ।" "ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੋਹਿਣੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾਓ—ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਛੇ ਅੰਗੁਠੀਆਂ, ਰੋਹਿਣੀ ਚਾਰ ਅੰਗੁਠੀਆਂ ਉਚਾਈ ਦੀ ਹੋਵੇ।" "ਉਸਨੂੰ ਅੱਠ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੋਣ। ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ, ਨਾਲ ਪਿਤਲ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਤੇ ਚਾਵਲ ਰੱਖੋ।" "ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ, ਚਾਵਲ ਤੇ ਗੰਨੇ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਓ; ਫਿਰ ਚਿੱਟੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਖੁਰ ਲਾ ਕੇ।" "ਗਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਭਾਂਡੇ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਿਚ, ਚੰਗੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ ਦਿਓ।" "ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਰੋਹਿਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਨੋ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਿਣੀ ਕਦੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਛੋਨੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।" "ਇਸ ਰੂਪ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਹੀਂ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਪਰਮ ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਭੋਗ, ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਸਦਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ। ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।" "ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਯਾਦਾ ਨਾਲ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਕਥਾ ਸੰਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।